Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
• Droga podania
• Przygotowanie pacjenta
• Przedawkowanie
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

MONTEK to radiofarmaceutyczny produkt leczniczy stosowany wyłącznie do diagnostyki. Jest to generator technetu (99mTc), który umożliwia uzyskanie roztworu do wstrzykiwań sodu nadtechnecjanu (99mTc). Lek ten jest wykorzystywany do obrazowania różnych części ciała, takich jak tarczyca, gruczoły ślinowe, kanaliki łzowe oczu oraz do identyfikacji tkanek żołądka w niewłaściwym położeniu (uchyłek Meckela)^[1].

Dawkowanie dla dorosłych

Dawkowanie leku MONTEK dla dorosłych zależy od rodzaju wykonywanego badania i mieści się w przedziale 2–400 MBq (mega bekerel to jednostka miary radioaktywności)^[2]. Oto zalecane dawki dla poszczególnych badań:

• Scyntygrafia tarczycy: 20-80 MBq
• Scyntygrafia gruczołów ślinowych: 30-150 MBq dla obrazów statycznych i do 370 MBq dla obrazów dynamicznych
• Scyntygrafia uchyłka Meckela: 300-400 MBq
• Scyntygrafia kanalików łzowych: 2-4 MBq na kroplę na jedno oko

W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek należy zachować szczególną ostrożność przy dawkowaniu, gdyż stanowią oni grupę zwiększonego narażenia na promieniowanie^[1].

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży

Dawkowanie leku MONTEK u dzieci i młodzieży jest obliczane na podstawie masy ciała dziecka. Aktywność do podania określa się zgodnie z zaleceniami Europejskiego Towarzystwa Medycyny Nuklearnej (EANM)^[1]. Oto przykładowe współczynniki zależności wagowej:

Minimalna aktywność wymagana dla uzyskania obrazu wystarczającej jakości wynosi 10 MBq dla scyntygrafii tarczycy i 20 MBq dla identyfikacji/lokalizacji ektopowej błony śluzowej żołądka^[1].

Droga podania

Roztwór sodu nadtechnecjanu (99mTc) może być podawany dożylnie lub do oka. W scyntygrafii tarczycy, gruczołów ślinowych i identyfikacji/lokalizacji ektopowej błony śluzowej żołądka, roztwór stosuje się dożylnie. W scyntygrafii kanalików łzowych krople zakrapla się do worka spojówkowego^[1].

Przygotowanie pacjenta

Przed podaniem roztworu sodu nadtechnecjanu (99mTc) pacjent powinien:

• Pić dużo wody przed rozpoczęciem badania, aby w ciągu pierwszych godzin po badaniu oddać jak najwięcej moczu.
• Być na czczo przez 3–4 godziny przed badaniem scyntygraficznym uchyłka Meckela, aby zmniejszyć perystaltykę jelit^[2].

Po podaniu leku pacjent powinien unikać kontaktu z małymi dziećmi i kobietami w ciąży przez 12 godzin^[2].

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania radioaktywności sodu nadtechnecjanu (99mTc) należy dążyć do obniżenia dawki pochłoniętej przez pacjenta poprzez przyspieszenie wydalania radionuklidu z organizmu poprzez częste wypróżnienia, wymuszoną diurezę i oddawanie moczu^[1].

Słownik pojęć

• Radiofarmaceutyczny produkt leczniczy – Lek zawierający substancję radioaktywną, stosowany w diagnostyce lub terapii.
• Scyntygrafia – Technika obrazowania medycznego, która wykorzystuje radioizotopy do tworzenia obrazów narządów wewnętrznych.
• Uchyłek Meckela – Wrodzona anomalia przewodu pokarmowego, polegająca na obecności resztkowego uchyłka jelita cienkiego.
• Perystaltyka – Ruchy mięśni gładkich przewodu pokarmowego, które przesuwają treść pokarmową.
• Diureza – Proces wydalania moczu przez nerki.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku