Lovasterol: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń
Lovasterol to lek zawierający substancję czynną lowastatynę, który jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń związanych z podwyższonym poziomem cholesterolu. W artykule omówimy wskazania do stosowania tego leku oraz schorzenia, które można nim leczyć.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lovasterol jest stosowany w leczeniu następujących schorzeń:
- Pierwotna hipercholesterolemia (hiperlipoproteinemia typu IIa i IIb) – jest to stan, w którym poziom cholesterolu we krwi jest zbyt wysoki, co może prowadzić do chorób serca. Lovasterol jest stosowany u pacjentów, u których dieta z ograniczoną ilością nasyconych tłuszczów i cholesterolu oraz inne niefarmakologiczne metody leczenia nie były skuteczne[1].
- Miażdżyca naczyń wieńcowych – Lovasterol jest stosowany w celu spowolnienia rozwoju miażdżycy naczyń wieńcowych u pacjentów z chorobą wieńcową. Lek ten jest częścią kompleksowego leczenia zmierzającego do zmniejszenia stężenia całkowitego cholesterolu i cholesterolu LDL[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Lovasterolu zależy od stanu pacjenta i oczekiwanego efektu leczenia. W czasie leczenia należy stosować standardową dietę zmniejszającą stężenie cholesterolu. Lek należy przyjmować w czasie posiłku[1]. Zwykle zaleca się następujące dawkowanie:
- Pacjenci z nasiloną hipercholesterolemią: początkowo 20 mg na dobę, jednorazowo, podczas wieczornego posiłku. Wykazano, że lek przyjmowany o tej porze jest bardziej skuteczny niż zażywany w tej samej dawce podczas posiłku porannego[1].
- Pacjenci z łagodną lub umiarkowaną hipercholesterolemią: początkowo 10 mg na dobę, jednorazowo, podczas wieczornego posiłku. Nie należy stosować dawki większej niż 80 mg na dobę. Dawkę tę podaje się jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych – podczas porannego i wieczornego posiłku[1].
- Pacjenci stosujący leki immunosupresyjne: powinni rozpoczynać leczenie lowastatyną w dawce 10 mg na dobę i nie powinni stosować dawki większej niż 20 mg na dobę[1].
Przeciwwskazania
Lovasterol nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą[1].
- Czynna choroba wątroby lub zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy[1].
- Ciąża lub okres karmienia piersią[1].
- Ciężka niewydolność nerek[1].
- Choroby mięśni szkieletowych (miopatia)[1].
- Utrudniony odpływ żółci (cholestaza)[1].
- Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów enzymu CYP3A4 (np. itrakonazolu, ketokonazolu, inhibitorów proteazy wirusa HIV, erytromycyny, klarytromycyny, telitromycyny i nefazodonu)[1].
- Jednoczesne stosowanie z mibefradilem, lekiem blokującym kanał wapniowy z grupy pochodnych tetralolowych[1].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia Lovasterolem należy prowadzić leczenie niefarmakologiczne z zachowaniem odpowiedniej diety, zwiększeniem aktywności fizycznej, zmniejszeniem masy ciała[1]. Należy również poinformować lekarza o przyjmowanych lekach, ponieważ niektóre z nich mogą zwiększać ryzyko wystąpienia miopatii[1]. Pacjenci z grupy ryzyka, tacy jak osoby z cukrzycą, chorobami wątroby, czy ciężką niewydolnością układu oddechowego, powinni być objęci ścisłą kontrolą lekarską[1].
Działania niepożądane
Lovasterol jest na ogół dobrze tolerowany, ale może powodować działania niepożądane, które zostały sklasyfikowane zgodnie z częstością występowania[1]:
- Często: osłabienie, zawroty głowy, bóle głowy, bóle brzucha, zaparcia, biegunka, niestrawność, wzdęcia, nudności, mimowolne skurcze mięśni, bóle mięśniowe, wysypka, zaburzenia widzenia[2].
- Niezbyt często: uczucie zmęczenia, zgaga, wymioty, suchość w jamie ustnej, zaburzenia smaku, bóle kończyn dolnych, bóle ramion, bóle stawów, bóle w klatce piersiowej, bezsenność, zaburzenia snu, parestezje, wypadanie włosów, świąd, podrażnienie oczu[2].
- Rzadko: miopatia i rabdomioliza, z lub bez ostrej niewydolności nerek, zmniejszenie popędu płciowego, znaczny i trwały wzrost aktywności aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej i bilirubiny, zwiększone stężenie kinazy kreatynowej związane z rozpadem mięśni poprzecznie prążkowanych i uszkodzeniem nerek[2].
- Częstość nieznana: utrzymujące się osłabienie mięśni, miastenia, miastenia oczna, ostre zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, anoreksja, neuropatia obwodowa, zaburzenia psychiczne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół nadwrażliwości[2].
Słownik pojęć
- Pierwotna hipercholesterolemia – stan, w którym poziom cholesterolu we krwi jest zbyt wysoki, co może prowadzić do chorób serca.
- Miażdżyca naczyń wieńcowych – choroba, w której dochodzi do odkładania się blaszek miażdżycowych w naczyniach wieńcowych, co może prowadzić do ich zwężenia i utrudnienia przepływu krwi.
- Miopatia – choroba mięśni, która może objawiać się osłabieniem, bólem i tkliwością mięśni.
- Rabdomioliza – stan, w którym dochodzi do rozpadu mięśni poprzecznie prążkowanych, co może prowadzić do uszkodzenia nerek.
- Cholestaza – stan, w którym dochodzi do utrudnienia odpływu żółci z wątroby do jelit.
- Miastenia – choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu.
| Wskazania | Pierwotna hipercholesterolemia, miażdżyca naczyń wieńcowych |
| Dawkowanie | 10-80 mg na dobę, w zależności od stanu pacjenta |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, czynna choroba wątroby, ciąża, karmienie piersią, ciężka niewydolność nerek, miopatia, cholestaza |
| Działania niepożądane | Osłabienie, zawroty głowy, bóle głowy, bóle brzucha, zaparcia, biegunka, niestrawność, wzdęcia, nudności, mimowolne skurcze mięśni, bóle mięśniowe, wysypka, zaburzenia widzenia |














