Jak prawidłowo dawkować lek Levosimendan Zentiva?
Levosimendan Zentiva to lek stosowany w krótkotrwałym leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Monitorowanie leczenia
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Levosimendan Zentiva jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca (ADHF) u dorosłych pacjentów, u których konwencjonalna terapia nie przynosi wystarczających efektów[1]. Lek ten jest stosowany w sytuacjach, gdy za odpowiednie uważa się zastosowanie leków o działaniu inotropowym dodatnim.
Dawkowanie i sposób podawania
Levosimendan Zentiva jest przeznaczony do użytku wyłącznie w szpitalach, gdzie dostępny jest odpowiedni sprzęt monitorujący oraz specjalistyczna pomoc[1]. Lek należy rozcieńczyć przed podaniem i podawać w postaci infuzji dożylnych, które mogą być podawane obwodowo lub centralnie[2].
Dawkowanie
Dawkę oraz czas trwania leczenia należy dostosować indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta i odpowiedzi na leczenie[1]. Leczenie należy rozpocząć od infuzji dawki nasycającej:
- Dawka nasycająca: 6-12 mikrogramów/kg mc. przez 10 minut.
- Infuzja ciągła: 0,1 mikrograma/kg mc./min.
Mniejsza dawka nasycająca (6 mikrogramów/kg) jest zalecana u pacjentów równocześnie przyjmujących dożylne leki rozszerzające naczynia i/lub leki o działaniu inotropowym na początku infuzji[1]. Większa dawka nasycająca może wywołać silniejszą odpowiedź hemodynamiczną, lecz może wiązać się z przejściową zwiększoną częstością występowania działań niepożądanych.
Sposób podawania
Lewozymendan należy rozcieńczyć przed podaniem. Roztwór jest przeznaczony wyłącznie do infuzji dożylnych i może być podawany obwodowo lub centralnie[2]. W poniższej tabeli przedstawiono szczegółowo szybkość infuzji lewozymendanu o stężeniu 0,05 mg/mL zarówno dla dawki nasycającej, jak i podtrzymującej:
| Masa ciała pacjenta (kg) | Dawka nasycająca 6 mikrogramów/kg mc. (mL/h) | Dawka nasycająca 12 mikrogramów/kg mc. (mL/h) | Infuzja ciągła 0,05 mikrograma/kg mc./min (mL/h) | Infuzja ciągła 0,1 mikrograma/kg mc./min (mL/h) | Infuzja ciągła 0,2 mikrograma/kg mc./min (mL/h) |
|---|---|---|---|---|---|
| 40 | 29 | 58 | 2 | 5 | 10 |
| 50 | 36 | 72 | 3 | 6 | 12 |
| 60 | 43 | 86 | 4 | 7 | 14 |
| 70 | 50 | 101 | 4 | 8 | 17 |
| 80 | 58 | 115 | 5 | 10 | 19 |
| 90 | 65 | 130 | 5 | 11 | 22 |
| 100 | 72 | 144 | 6 | 12 | 24 |
| 110 | 79 | 158 | 7 | 13 | 26 |
| 120 | 86 | 173 | 7 | 14 | 29 |
Monitorowanie leczenia
Podczas leczenia lewozymendanem należy monitorować <a href="/tag/elektrokardiogram/” title=”elektrokardiogram” class=”to-tag” data-termid=”19630″>EKG, ciśnienie krwi oraz tętno, a także mierzyć ilość wydalanego moczu w jednostce czasu[1]. Pomiar tych parametrów zalecany jest przez przynajmniej 3 dni po zakończeniu infuzji lub do momentu, aż stan pacjenta będzie stabilny klinicznie. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zaleca się kontrolę przez przynajmniej 5 dni.
Przeciwwskazania
Levosimendan Zentiva nie powinien być stosowany w następujących przypadkach[1]:
- Nadwrażliwość na lewozymendan lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
- Ciężkie niedociśnienie tętnicze i tachykardia.
- Znacząca niedrożność mechaniczna wpływająca na napełnianie i/lub opróżnianie komór serca.
- Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min).
- Ciężka niewydolność wątroby.
- Arytmia typu torsades de pointes w wywiadzie.
Słownik pojęć
- Lewozymendan – substancja czynna leku Levosimendan Zentiva, zwiększająca siłę skurczu serca i rozszerzająca naczynia krwionośne.
- Infuzja dożylna – podawanie leku bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.
- ADHF – ostra zdekompensowana niewydolność serca, stan wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.
- EKG – elektrokardiogram, badanie rejestrujące elektryczną aktywność serca.
- Tachykardia – przyspieszone bicie serca.
- Niedociśnienie tętnicze – niskie ciśnienie krwi.
- Klirens kreatyniny – wskaźnik oceniający funkcję nerek.
- Torsades de pointes – specyficzny rodzaj arytmii serca.
| Wskazania | Krótkotrwałe leczenie ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca |
|---|---|
| Dawkowanie | 6-12 mikrogramów/kg mc. przez 10 minut, następnie 0,1 mikrograma/kg mc./min |
| Sposób podawania | Infuzja dożylna |
| Monitorowanie | EKG, ciśnienie krwi, tętno, ilość wydalanego moczu |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciężkie niedociśnienie, tachykardia, znacząca niedrożność mechaniczna, ciężka niewydolność nerek i wątroby, arytmia typu torsades de pointes |














