Levosimendan Kabi: Wskazania do stosowania i leczone schorzenia
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Możliwe działania niepożądane
- Przechowywanie leku
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Levosimendan Kabi to lek stosowany w leczeniu ostrej, zdekompensowanej, ciężkiej przewlekłej niewydolności serca. Jest to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, który zwiększa siłę skurczu serca i rozszerza naczynia krwionośne, co pomaga złagodzić objawy niewydolności serca, takie jak duszność[1].
Wskazania do stosowania
Levosimendan Kabi jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ostrej, zdekompensowanej, ciężkiej przewlekłej niewydolności serca (ADHF) u dorosłych pacjentów, u których konwencjonalna terapia nie jest wystarczająca[1]. Lek ten jest stosowany w sytuacjach, gdy konieczne jest zastosowanie leków o działaniu inotropowym dodatnim, czyli takich, które zwiększają siłę skurczu serca[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Levosimendan Kabi jest przeznaczony do stosowania wyłącznie w szpitalach, gdzie dostępny jest odpowiedni sprzęt monitorujący oraz specjalistyczna pomoc[1]. Dawkowanie leku jest dostosowywane indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta i odpowiedzi na leczenie. Leczenie rozpoczyna się od infuzji dawki nasycającej 6-12 mikrogramów/kg mc. przez 10 minut, a następnie stosuje się infuzję ciągłą 0,1 mikrograma/kg mc./min[1].
Możliwe działania niepożądane
Podczas stosowania leku Levosimendan Kabi mogą wystąpić działania niepożądane. Najczęstsze z nich to:
- Tachykardia (przyspieszone bicie serca)
- Niedociśnienie (zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi)
- Ból głowy
- Hipokaliemia (małe stężenie potasu we krwi)
- Migotanie przedsionków (zaburzenia rytmu serca)
- Nudności, wymioty, zaparcia, biegunka
- Zmniejszenie liczby krwinek
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy natychmiast poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę[2].
Przechowywanie leku
Levosimendan Kabi należy przechowywać w temperaturze 2℃-8℃ (w lodówce) i nie zamrażać. Po rozcieńczeniu, lek powinien być zużyty natychmiast, a jeśli to niemożliwe, przechowywany w temperaturze od 2℃ do 8℃ przez maksymalnie 24 godziny[2].
Słownik pojęć
- ADHF – Ostra, zdekompensowana, ciężka przewlekła niewydolność serca.
- Inotropowy – Odnoszący się do siły skurczu mięśnia sercowego.
- Tachykardia – Przyspieszone bicie serca.
- Niedociśnienie – Zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi.
- Hipokaliemia – Małe stężenie potasu we krwi.
- Migotanie przedsionków – Zaburzenia rytmu serca, w których przedsionki serca trzepoczą zamiast prawidłowo bić.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Ostra, zdekompensowana, ciężka przewlekła niewydolność serca |
| Dawkowanie | Indywidualnie dostosowane, infuzja dawki nasycającej 6-12 mikrogramów/kg mc. przez 10 minut, następnie infuzja ciągła 0,1 mikrograma/kg mc./min |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, bardzo niskie ciśnienie krwi, przyspieszone bicie serca, ciężka choroba nerek lub wątroby, niektóre zaburzenia rytmu serca |
| Możliwe działania niepożądane | Tachykardia, niedociśnienie, ból głowy, hipokaliemia, migotanie przedsionków, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka, zmniejszenie liczby krwinek |
| Przechowywanie | W lodówce (2℃-8℃), nie zamrażać, po rozcieńczeniu zużyć natychmiast lub przechowywać do 24 godzin w temperaturze 2℃-8℃ |














