Jak prawidłowo dawkować Levosimendan Kabi?
Levosimendan Kabi to lek stosowany w krótkotrwałym leczeniu ostrej, zdekompensowanej, ciężkiej przewlekłej niewydolności serca. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, sposób jego podawania oraz ważne informacje, które pacjenci powinni znać przed rozpoczęciem terapii.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Monitorowanie leczenia
- Przeciwwskazania
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Levosimendan Kabi jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ostrej, zdekompensowanej, ciężkiej przewlekłej niewydolności serca (ADHF) u dorosłych pacjentów, u których konwencjonalna terapia nie jest wystarczająca oraz w przypadkach, gdy za właściwe uważa się zastosowanie leków o działaniu inotropowym dodatnim[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Levosimendan Kabi jest przeznaczony do stosowania wyłącznie w szpitalach, gdzie dostępny jest odpowiedni sprzęt monitorujący oraz specjalistyczna pomoc w zakresie stosowania leków o działaniu inotropowym[1]. Lek należy rozcieńczyć przed podaniem i podawać w infuzji dożylnej, która może być podawana obwodowo lub centralnie[2].
Dawkowanie
Dawkę oraz czas trwania leczenia należy dostosować indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta i odpowiedzi na leczenie. Leczenie należy rozpocząć od infuzji dawki nasycającej 6-12 mikrogramów/kg mc. przez 10 minut, a następnie zastosować infuzję ciągłą 0,1 mikrograma/kg mc./min[1]. Mniejsza dawka nasycająca, wynosząca 6 mikrogramów/kg mc., zalecana jest u pacjentów stosujących jednocześnie dożylne leki rozszerzające naczynia lub leki o działaniu inotropowym[1].
Sposób podawania
Levosimendan Kabi należy rozcieńczyć przed podaniem. Roztwór jest przeznaczony wyłącznie do infuzji dożylnej i może być podawany obwodowo lub centralnie[2]. W tabeli poniżej przedstawiono szczegółowo szybkość infuzji produktu leczniczego Levosimendan Kabi o stężeniu 0,05 mg/ml, zarówno dla dawki nasycającej, jak i podtrzymującej:
| Masa ciała pacjenta (kg) | Dawka nasycająca 6 mikrogramów/kg mc. (ml/h) | Dawka nasycająca 12 mikrogramów/kg mc. (ml/h) | 0,05 mikrograma/kg mc./min (ml/h) | 0,1 mikrograma/kg mc./min (ml/h) | 0,2 mikrograma/kg mc./min (ml/h) |
|---|---|---|---|---|---|
| 40 | 29 | 58 | 2 | 5 | 10 |
| 50 | 36 | 72 | 3 | 6 | 12 |
| 60 | 43 | 86 | 4 | 7 | 14 |
| 70 | 50 | 101 | 4 | 8 | 17 |
| 80 | 58 | 115 | 5 | 10 | 19 |
| 90 | 65 | 130 | 5 | 11 | 22 |
| 100 | 72 | 144 | 6 | 12 | 24 |
| 110 | 79 | 158 | 7 | 13 | 26 |
| 120 | 86 | 173 | 7 | 14 | 29 |
Monitorowanie leczenia
Podczas leczenia należy monitorować EKG, ciśnienie krwi oraz tętno, a także mierzyć ilość wydalanego moczu w jednostce czasu. Zaleca się monitorowanie tych parametrów przez przynajmniej 3 dni po zakończeniu infuzji lub do momentu, aż stan pacjenta będzie stabilny klinicznie[1]. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zaleca się kontrolę przez co najmniej 5 dni[1].
Przeciwwskazania
Levosimendan Kabi nie należy stosować w przypadku[1]:
- nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą,
- ciężkiego niedociśnienia tętniczego i tachykardii,
- znaczącej niedrożności mechanicznej wpływającej na napełnianie i (lub) opróżnianie komór serca,
- ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min),
- ciężkiej niewydolności wątroby,
- arytmii typu torsades de pointes w wywiadzie.
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Levosimendan Kabi może powodować działania niepożądane. Najczęstsze z nich to[1][2]:
- Nieprawidłowo szybkie bicie serca (bardzo często, mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów),
- Ból głowy (bardzo często),
- Zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi (bardzo często),
- Małe stężenie potasu we krwi (często, może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów),
- Bezsenność (często),
- Zawroty głowy (często),
- Zaburzenia rytmu serca (często),
- Nudności (często),
- Zaparcie (często),
- Biegunka (często),
- Wymioty (często),
- Mała liczba krwinek (często).
Słownik pojęć
- Infuzja dożylna – Podawanie leku bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.
- Inotropowy – Odnoszący się do siły skurczu mięśnia sercowego.
- ADHF – Ostra, zdekompensowana, ciężka przewlekła niewydolność serca.
- EKG – Elektrokardiogram, badanie rejestrujące elektryczną aktywność serca.
- Tachykardia – Przyspieszone bicie serca.
- Niedociśnienie tętnicze – Niskie ciśnienie krwi.
- Klirens kreatyniny – Miara wydolności nerek.
- Torsades de pointes – Specyficzny rodzaj arytmii serca.
| Wskazania | Krótkotrwałe leczenie ostrej, zdekompensowanej, ciężkiej przewlekłej niewydolności serca |
|---|---|
| Dawkowanie | Indywidualnie dostosowane, infuzja dawki nasycającej 6-12 mikrogramów/kg mc. przez 10 minut, następnie infuzja ciągła 0,1 mikrograma/kg mc./min |
| Sposób podawania | Infuzja dożylna, rozcieńczony roztwór |
| Monitorowanie | EKG, ciśnienie krwi, tętno, ilość wydalanego moczu |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciężkie niedociśnienie, tachykardia, znacząca niedrożność mechaniczna, ciężka niewydolność nerek i wątroby, arytmia typu torsades de pointes |
| Działania niepożądane | Nieprawidłowo szybkie bicie serca, ból głowy, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, małe stężenie potasu we krwi, bezsenność, zawroty głowy, zaburzenia rytmu serca, nudności, zaparcie, biegunka, wymioty, mała liczba krwinek |














