Jak prawidłowo dawkować lek GLUCOSUM 5% ET NATRIUM CHLORATUM 0,9% 1:1 FRESENIUS?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przedawkowanie
- Interakcje z innymi lekami
- Przygotowanie leku do stosowania
- Warunki przechowywania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
GLUCOSUM 5% ET NATRIUM CHLORATUM 0,9% 1:1 FRESENIUS to roztwór do infuzji stosowany w celu uzupełniania płynów, węglowodanów i elektrolitów w organizmie. Lek ten jest szczególnie ważny w sytuacjach, gdy pacjent nie może przyjmować płynów doustnie lub potrzebuje szybkiego uzupełnienia elektrolitów i energii. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku GLUCOSUM 5% ET NATRIUM CHLORATUM 0,9% 1:1 FRESENIUS ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę podstawowe zapotrzebowanie dobowe, wiek, stan pacjenta, utratę płynów oraz aktualne stężenie elektrolitów we krwi[1]. Poniżej przedstawiamy szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania:
- Maksymalna dawka dobowa: 0,5 g glukozy/kg masy ciała na godzinę[1].
- Podawanie do żył obwodowych: Lek można podawać do żył obwodowych. W takim przypadku należy wybrać dużą żyłę ramienia i zmieniać miejsce wkłucia codziennie[1].
- Kontrola parametrów: Ze względu na ryzyko hiponatremii związanej z leczeniem szpitalnym, przed podaniem i w trakcie podawania leku może być konieczne kontrolowanie bilansu płynów, stężenia glukozy w surowicy oraz stężenia sodu i innych elektrolitów w surowicy[1].
Przedawkowanie
W przypadku przewodnienia lub przeciążenia substancjami rozpuszczonymi, należy dokonać oceny stanu klinicznego pacjenta i podjąć właściwe leczenie[1]. Objawy przedawkowania mogą obejmować:
- Przewodnienie
- Przeciążenie substancjami rozpuszczonymi
- Obrzęki obwodowe
- Obrzęk płuc
Interakcje z innymi lekami
Tak jak w przypadku wszystkich leków podawanych pozajelitowo, należy sprawdzić zgodność innych leków dodawanych do leku GLUCOSUM 5% ET NATRIUM CHLORATUM 0,9% 1:1 FRESENIUS[1]. Poniżej przedstawiamy leki, które mogą wchodzić w interakcje z tym roztworem:
- Leki pobudzające uwolnienie wazopresyny: chloropropamid, klofibrat, karbamazepina, winkrystyna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, 3,4-metylenodioksy-N-metamfetamina, ifosfamid, leki przeciwpsychotyczne, narkotyki[1].
- Leki nasilające działanie wazopresyny: chloropropamid, NLPZ, cyklofosfamid[1].
- Analogi wazopresyny: desmopresyna, oksytocyna, wazopresyna, terlipresyna[1].
- Inne leki: wszystkie leki moczopędne oraz leki przeciwpadaczkowe, takie jak okskarbazepina[1].
Przygotowanie leku do stosowania
Stosować tylko przezroczysty roztwór. Niezużyta pozostałość leku nie nadaje się do dalszego stosowania. Nie należy stosować leku w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń, zmiany zabarwienia lub gdy opakowanie jest uszkodzone[1]. Poniżej przedstawiamy instrukcję użycia pojemnika typu KabiPac i KabiClear:
- Przed użyciem należy sprawdzić wygląd pojemnika oraz roztworu – roztwór powinien być klarowny, bez zanieczyszczeń (nie używać pojemników uszkodzonych i (lub) wcześniej używanych).
- Przygotowanie infuzji:
- Postawić pojemnik KabiPac/KabiClear na stabilnej i równej powierzchni.
- Usunąć plastikową osłonkę/zatyczkę z większego portu (portu do infuzji) ze strzałką skierowaną na zewnątrz opakowania.
- Wprowadzić kolec zestawu do infuzji pionowo w port do infuzji, lekko obracając zestaw dłonią, drugą ręką trzymając szyjkę pojemnika.
- Dodanie leku do opakowania:
- Postawić pojemnik KabiPac/KabiClear na stabilnej i równej powierzchni.
- Usunąć plastikową osłonkę/zatyczkę z mniejszego portu (portu do dostrzyknięć) ze strzałką skierowaną do wewnątrz opakowania, a następnie wprowadzić igłę w środek portu do dostrzyknięć i dodać lek do pojemnika KabiPac/KabiClear.
Warunki przechowywania
Pojemnik polietylenowy KabiPac z kapslem: Nie zamrażać. Pojemnik polipropylenowy KabiClear z kapslem: Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać. Opakowanie po otwarciu nie może być przechowywane i stosowane powtórnie. Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek należy zużyć natychmiast. W przeciwnym razie odpowiedzialność za warunki i czas przechowywania pozostałego w opakowaniu leku ponosi użytkownik[1].
Słownik pojęć
- Hiponatremia – Stan, w którym stężenie sodu we krwi jest zbyt niskie.
- Hiperglikemia – Zwiększone stężenie glukozy we krwi.
- Hipokaliemia – Zbyt niskie stężenie potasu we krwi.
- Przewodnienie – Nadmiar płynu w organizmie.
- Obrzęk płuc – Nagromadzenie płynu w płucach, co utrudnia oddychanie.
- Wazopresyna – Hormon regulujący zawartość wody w organizmie.
- Infuzja dożylna – Podawanie płynów bezpośrednio do żyły.














