Entocort: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń

Entocort to lek zawierający budezonid, który jest glikokortykosteroidem stosowanym w leczeniu różnych schorzeń zapalnych jelit. W artykule omówimy wskazania do stosowania leku Entocort, jakie schorzenia i dolegliwości leczy oraz jak go stosować.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Entocort jest stosowany w leczeniu następujących schorzeń:

• Choroba Crohna – o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu obejmująca jelito kręte i (lub) okrężnicę wstępującą. Choroba Crohna to przewlekłe zapalenie jelit, które może powodować ból brzucha, biegunkę i utratę masy ciała^[1].
• Mikroskopowe zapalenie jelita grubego – indukcja remisji u pacjentów z aktywnym mikroskopowym zapaleniem jelita grubego oraz leczenie podtrzymujące. Mikroskopowe zapalenie jelita grubego to choroba charakteryzująca się przewlekłym zapaleniem jelita grubego, której typowym objawem jest długotrwała wodnista biegunka^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Entocort zależy od schorzenia oraz indywidualnych potrzeb pacjenta:

• Choroba Crohna:
  • Podczas zaostrzenia choroby: 9 mg (3 kapsułki) raz na dobę przez maksymalnie 8 tygodni^[1].
  • W celu utrzymania remisji: 6 mg (2 kapsułki) raz na dobę^[1].
• Mikroskopowe zapalenie jelita grubego:
  • Indukcja remisji: 9 mg (3 kapsułki) raz na dobę przez 8 tygodni^[1].
  • Leczenie podtrzymujące: 6 mg (2 kapsułki) raz na dobę, z możliwością zmniejszenia dawki do 3 mg (1 kapsułka) u stabilnych pacjentów^[1].

Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą. W razie trudności z połykaniem kapsułkę można otworzyć i jej zawartość wymieszać z łyżką stołową soku jabłkowego^[1].

Przeciwwskazania

Entocort nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Zakażenia bakteryjne, grzybicze lub wirusowe^[1].
• Nadwrażliwość na budezonid lub którykolwiek ze składników leku^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Entocort należy poinformować lekarza o wszystkich problemach zdrowotnych, w tym:

• Gruźlica, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, osteoporoza, wrzody trawienne, psychozy, niewydolność serca, jaskra, zaćma^[2].
• Ostatnio wykonane zabiegi zespoleń jelitowych^[2].
• Występowanie w rodzinie cukrzycy lub jaskry^[2].

Podczas stosowania leku Entocort należy unikać kontaktu z osobami chorymi na odrę lub ospę wietrzną, ponieważ choroby te mogą mieć cięższy przebieg u osób zażywających glikokortykosteroidy^[2].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Entocort może powodować działania niepożądane. Do najczęstszych należą:

• Kołatanie serca^[2].
• Zahamowanie wydzielania hormonów kory nadnerczy^[2].
• Objawy charakterystyczne dla zespołu Cushinga^[2].
• Niestrawność^[2].
• Zmniejszone stężenie potasu we krwi^[2].
• Skurcze mięśni^[2].
• Zmiany zachowania takie jak nerwowość, bezsenność, zmiany nastroju i depresja^[2].
• Zaburzenia miesiączkowania^[2].
• Reakcje skórne (pokrzywka, osutka)^[2].
• Osłabienie odporności na zakażenia^[2].

Słownik pojęć

• Choroba Crohna – Przewlekłe zapalenie jelit, które może powodować ból brzucha, biegunkę i utratę masy ciała.
• Mikroskopowe zapalenie jelita grubego – Choroba charakteryzująca się przewlekłym zapaleniem jelita grubego, której typowym objawem jest długotrwała wodnista biegunka.
• Glikokortykosteroidy – Grupa leków stosowanych w leczeniu stanów zapalnych i autoimmunologicznych.
• Zespół Cushinga – Zespół objawów spowodowanych nadmiarem kortyzolu w organizmie, w tym otyłość twarzy i tułowia oraz różowe rozstępy skóry.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku