Wskazania do stosowania leku Dipperam HCT

Tabletki Dipperam HCT zawierają trzy substancje czynne: amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd. Wszystkie te substancje pomagają kontrolować wysokie ciśnienie tętnicze. W artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości leczy ten lek oraz jakie są jego wskazania do stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania leku Dipperam HCT
• Skład i działanie substancji czynnych
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wskazania do stosowania leku Dipperam HCT

Lek Dipperam HCT jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Jest to stan, w którym ciśnienie krwi jest podwyższone bez wyraźnej przyczyny. Lek ten jest zalecany jako terapia zastępcza u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest odpowiednio kontrolowane za pomocą amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu podawanych jako trzy osobne produkty lecznicze lub jako dwa produkty lecznicze, z których jeden zawiera dwie substancje czynne, a drugi zawiera pozostałą substancję czynną^[1].

Skład i działanie substancji czynnych

Tabletki Dipperam HCT zawierają trzy substancje czynne:

• Amlodypina – należy do grupy substancji nazywanych antagonistami wapnia. Powstrzymuje transport jonów wapnia do komórek ścian naczyń krwionośnych, co hamuje skurcz naczyń krwionośnych^[2].
• Walsartan – należy do grupy substancji nazywanych antagonistami receptorów angiotensyny II. Angiotensyna II jest substancją wytwarzaną w organizmie, powodującą skurcz naczyń krwionośnych, zwiększając w ten sposób ciśnienie tętnicze. Walsartan blokuje działanie angiotensyny II^[2].
• Hydrochlorotiazyd – należy do grupy tzw. tiazydowych leków moczopędnych. Hydrochlorotiazyd zwiększa wydalanie moczu, co również powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego^[2].

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecaną dawką leku Dipperam HCT jest jedna tabletka na dobę, najlepiej przyjmowana rano. Przed zmianą terapii na lek Dipperam HCT ciśnienie tętnicze pacjenta powinno być kontrolowane ustabilizowanymi dawkami poszczególnych substancji czynnych przyjmowanych w tym samym czasie. Maksymalna zalecana dawka leku Dipperam HCT wynosi 10 mg + 320 mg + 25 mg^[1].

Przeciwwskazania

Leku Dipperam HCT nie należy stosować w następujących przypadkach:

• Uczulenie na amlodypinę, walsartan, hydrochlorotiazyd, sulfonamidy lub na którykolwiek z pozostałych składników leku^[2].
• Ciąża dłuższa niż 3 miesiące^[2].
• Choroba wątroby, marskość żółciowa, zastój żółci^[2].
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek, bezmocz, dializoterapia^[2].
• Znacznie zmniejszone ciśnienie krwi (niedociśnienie tętnicze)^[2].
• Zwężenie zastawki aorty, wstrząs kardiogenny^[2].
• Niewydolność serca w wyniku zawału mięśnia sercowego^[2].
• Cukrzyca lub zaburzenia czynności nerek i jednoczesne przyjmowanie leku zmniejszającego ciśnienie tętnicze, zawierającego aliskiren^[2].

Słownik pojęć

• Amlodypina – substancja czynna należąca do grupy antagonistów wapnia, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca.
• Walsartan – substancja czynna należąca do grupy antagonistów receptorów angiotensyny II, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Hydrochlorotiazyd – substancja czynna należąca do grupy tiazydowych leków moczopędnych, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Samoistne nadciśnienie tętnicze – stan, w którym ciśnienie krwi jest podwyższone bez wyraźnej przyczyny.
• Antagonista wapnia – lek, który blokuje kanały wapniowe w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozkurczu i obniżenia ciśnienia krwi.
• Antagonista receptorów angiotensyny II – lek, który blokuje działanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń krwionośnych i podwyższenie ciśnienia krwi.
• Tiazydowy lek moczopędny – lek, który zwiększa wydalanie moczu, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku