Lek Dipperam HCT jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Zawiera trzy substancje czynne: amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, które pomagają kontrolować ciśnienie krwi. W tym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować lek Dipperam HCT, aby uzyskać najlepsze wyniki leczenia.

Spis treści

• Dawkowanie leku Dipperam HCT
• Szczególne grupy pacjentów
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Dawkowanie leku Dipperam HCT

Zalecaną dawką leku Dipperam HCT jest jedna tabletka na dobę, najlepiej przyjmowana rano^[1]. Przed zmianą terapii na lek Dipperam HCT, ciśnienie tętnicze pacjenta powinno być kontrolowane ustabilizowanymi dawkami poszczególnych substancji czynnych przyjmowanych w tym samym czasie^[1]. Dawkę leku Dipperam HCT należy ustalać na podstawie dawek poszczególnych składników produktu złożonego stosowanych bezpośrednio przed zmianą^[1]. Maksymalna zalecana dawka leku Dipperam HCT wynosi 10 mg + 320 mg + 25 mg^[1].

Szczególne grupy pacjentów

Dawkowanie leku Dipperam HCT może się różnić w zależności od stanu zdrowia pacjenta i jego indywidualnych potrzeb. Oto kilka szczególnych grup pacjentów:

• Zaburzenia czynności nerek: Stosowanie leku Dipperam HCT jest przeciwwskazane u pacjentów z bezmoczem i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²)^[1]. U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek modyfikacja dawki początkowej nie jest konieczna^[1].
• Zaburzenia czynności wątroby: Stosowanie leku Dipperam HCT u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby jest przeciwwskazane^[1]. U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez zastoju żółci maksymalna zalecana dawka walsartanu wynosi 80 mg^[1].
• Osoby w podeszłym wieku: Ze względu na ograniczoną liczbę dostępnych danych, u osób w podeszłym wieku zalecana jest ostrożność, w tym częstsze kontrolowanie ciśnienia tętniczego^[1].
• Dzieci i młodzież: Lek Dipperam HCT nie ma zastosowania u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat) we wskazaniu samoistne nadciśnienie tętnicze^[1].

Sposób podawania

Lek Dipperam HCT należy przyjmować doustnie. Można go przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków^[1]. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, każdego dnia o tej samej porze, najlepiej rano^[1].

Przeciwwskazania

Lek Dipperam HCT nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[1]:

• Nadwrażliwość na substancje czynne, inne pochodne sulfonamidów, pochodne dihydropirydyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
• Drugi i trzeci trymestr ciąży
• Zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub zastój żółci
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek, bezmocz i dializoterapia
• Jednoczesne stosowanie z produktami leczniczymi zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek
• Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia
• Ciężkie niedociśnienie tętnicze
• Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny)
• Zwężenie drogi odpływu z lewej komory
• Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Dipperam HCT może powodować działania niepożądane. Oto niektóre z nich^[2]:

• Często: zawroty głowy, niskie ciśnienie tętnicze, senność, kołatanie serca, ból brzucha, zmęczenie, ból głowy, częste oddawanie moczu, małe stężenie potasu we krwi, zwiększone stężenie lipidów we krwi
• Niezbyt często: szybka czynność serca, odczucie wirowania, zaburzenia widzenia, ból w klatce piersiowej, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny i kwasu moczowego we krwi, duże stężenie wapnia, tłuszczów lub sodu we krwi
• Rzadko: mała liczba płytek krwi, obecność cukru w moczu, duże stężenie cukru we krwi, pogorszenie statusu metabolicznego w cukrzycy, zaparcie, zaburzenia czynności wątroby
• Bardzo rzadko: zmniejszenie liczby krwinek białych, obrzęk dziąseł, zapalenie wątroby, zażółcenie skóry, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie naczyń krwionośnych, wrażliwość na światło

Słownik pojęć

• Bezmoocz – Stan, w którym organizm nie wytwarza moczu.
• GFR – Współczynnik przesączania kłębuszkowego, miara czynności nerek.
• Hipokaliemia – Niskie stężenie potasu we krwi.
• Hiponatremia – Niskie stężenie sodu we krwi.
• Hiperkalcemia – Wysokie stężenie wapnia we krwi.
• Hiperurykemia – Wysokie stężenie kwasu moczowego we krwi.
• Stenoza aortalna – Zwężenie zastawki aorty.
• Wstrząs kardiogenny – Stan, w którym serce nie jest w stanie dostarczać odpowiedniej ilości krwi do organizmu.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku