Wskazania do stosowania leku <a href="/tag/prometazyna/” title=”prometazyna” class=”to-tag” data-termid=”18100″>Diphergan: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Diphergan to lek przeciwhistaminowy o szerokim spektrum działania, stosowany w leczeniu różnych schorzeń i dolegliwości. W artykule omówimy wskazania do stosowania tego leku, jego działanie oraz zalecenia dotyczące dawkowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Diphergan jest stosowany w leczeniu objawowym różnych stanów alergicznych oraz jako środek uspokajający i przeciwwymiotny. Oto główne wskazania do stosowania tego leku:

• Stany alergiczne górnych dróg oddechowych i skóry – w tym alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka oraz reakcje anafilaktyczne na leki i obce białka^[1].
• Przedoperacyjne uspokojenie chorych – stosowany w chirurgii i położnictwie jako lek wspomagający^[1].
• Środek przeciwwymiotny – stosowany w leczeniu kinetoz (choroby lokomocyjnej)^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Dipherganu zależy od wieku pacjenta, rodzaju schorzenia oraz jego nasilenia. Oto zalecenia dotyczące dawkowania:

• Dorośli i dzieci od 10 lat – w odczynach alergicznych: początkowo 10 mg 2 razy na dobę, maksymalnie do 20 mg 3 razy na dobę^[1]. W zapobieganiu objawom choroby lokomocyjnej: 20-25 mg na noc przed podróżą, dawkę można powtórzyć po 6-8 godzinach^[1].
• Dzieci od 5 do 10 lat – w odczynach alergicznych: 10-25 mg jednorazowo lub 5-10 mg 2 razy na dobę, maksymalnie 25 mg na dobę^[1]. W zapobieganiu objawom choroby lokomocyjnej: 10 mg na noc przed podróżą, dawkę można powtórzyć po 6-8 godzinach^[1].

Przeciwwskazania

Nie należy stosować Dipherganu w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na prometazynę, inne pochodne fenotiazyny lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[1].
• Stan śpiączki^[1].
• Depresja ośrodkowego układu nerwowego^[1].
• Leczenie inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) oraz w okresie 14 dni po ich odstawieniu^[1].
• Dzieci w wieku do 2 lat^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Dipherganu należy poinformować lekarza o następujących przypadkach:

• Ciąża i karmienie piersią^[2].
• Astma, zapalenie oskrzeli lub rozstrzenia oskrzeli^[2].
• Ciężka choroba wieńcowa^[2].
• Padaczka^[2].
• Niewydolność nerek lub wątroby^[2].
• Cukrzyca^[2].
• Jaskra z wąskim kątem przesączania^[2].
• Przerost gruczołu krokowego^[2].
• Trudności w oddawaniu moczu lub niedrożność żołądka^[2].
• Występowanie objawów zespołu Reye’a u dzieci i młodzieży^[2].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Diphergan może powodować działania niepożądane. Oto niektóre z nich:

• Senność, zawroty i bóle głowy, niepokój ruchowy, koszmary senne, zmęczenie i zaburzenia orientacji^[1].
• Suchość w jamie ustnej, podrażnienie żołądka^[1].
• Zatrzymanie moczu^[1].
• Kołatania serca, hipotonia, arytmia^[1].
• Kurcze mięśni oraz ruchy głowy i twarzy przypominające tiki^[1].
• Anafilaksja, reakcje skórne nadwrażliwości na światło^[1].
• Nieprawidłowy skład krwi, w tym niedokrwistość hemolityczna^[1].
• Żółtaczka^[1].

Słownik pojęć

• Prometazyna – substancja czynna leku Diphergan, działająca przeciwhistaminowo, uspokajająco i przeciwwymiotnie.
• Fenotiazyny – grupa związków chemicznych stosowanych w leczeniu różnych schorzeń, w tym jako leki przeciwhistaminowe i przeciwpsychotyczne.
• IMAO (Inhibitory monoaminooksydazy) – grupa leków stosowanych w leczeniu depresji, które mogą wchodzić w interakcje z innymi lekami.
• Zespół Reye’a – rzadkie, ale poważne schorzenie, które może wystąpić u dzieci i młodzieży, często związane z infekcjami wirusowymi i stosowaniem aspiryny.
• Anafilaksja – ciężka, potencjalnie zagrażająca życiu reakcja alergiczna.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku