Jak prawidłowo dawkować lek Dexmedetomidine Kalceks?

Dexmedetomidine Kalceks to lek uspokajający stosowany w celu zapewnienia sedacji u dorosłych pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM) oraz podczas procedur diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych z zachowaną świadomością. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, w tym sposób podawania, dostosowanie dawki oraz specjalne grupy pacjentów.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Specjalne grupy pacjentów
• Przeciwwskazania
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Dexmedetomidine Kalceks jest przeznaczony do sedacji dorosłych pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM) wymagających poziomu sedacji nie głębszego niż pobudzenie w reakcji na głos. Jest również stosowany do sedacji niezaintubowanych pacjentów przed i podczas procedur diagnostycznych lub zabiegów chirurgicznych wymagających sedacji, np. sedacji proceduralnej/z zachowaniem świadomości^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dexmedetomidine Kalceks powinien być podawany wyłącznie przez personel medyczny wyspecjalizowany w leczeniu pacjentów wymagających intensywnej opieki lub w opiece anestezjologicznej nad pacjentami w sali operacyjnej^[1]. Lek jest podawany w formie rozcieńczonej infuzji dożylnej za pomocą kontrolowanego zestawu do podawania infuzji^[2].

Sedacja dorosłych pacjentów na OIOM

U pacjentów już zaintubowanych i znieczulonych można rozpocząć stosowanie deksmedetomidyny w początkowej dawce dożylnej 0,7 mikrogramów/kg m.c./h i stopniowo ją dostosowywać, w zakresie dawek od 0,2 do 1,4 mikrogramów/kg m.c./h w zależności od reakcji pacjenta na lek, w celu osiągnięcia pożądanego poziomu sedacji^[1]. Maksymalna dawka nie powinna przekraczać 1,4 mikrogramów/kg m.c./h^[1].

Sedacja niezaintubowanych pacjentów

Deksmedetomidyna jest podawana w infuzji nasycającej, a następnie w infuzji podtrzymującej. Rozpoczynanie sedacji proceduralnej polega na podaniu w infuzji nasycającej dawki 1 mikrograma/kg m.c. przez 10 minut. W przypadku mniej inwazyjnych procedur, takich jak zabiegi okulistyczne, może wystarczyć dawka 0,5 mikrograma/kg m.c. przez 10 minut^[1]. Infuzję podtrzymującą rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 0,6 – 0,7 mikrograma/kg m.c./h i stopniowo dostosowuje do uzyskania wymaganego działania klinicznego, w zakresie dawek od 0,2 mikrograma/kg m.c./h do 1 mikrograma/kg m.c./h^[1].

Specjalne grupy pacjentów

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku, zazwyczaj nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak ryzyko wystąpienia niedociśnienia jest większe^[1]. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki^[1]. Deksmedetomidyna jest metabolizowana w wątrobie, dlatego należy stosować ją ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, rozważając zmniejszenie dawki podtrzymującej^[1].

Przeciwwskazania

Dexmedetomidine Kalceks nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, zaawansowanym blokiem serca (2 lub 3 stopnia), niekontrolowanym niedociśnieniem tętniczym oraz ostrymi chorobami naczyniowo-mózgowymi^[1].

Działania niepożądane

Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należą niedociśnienie, nadciśnienie i bradykardia. W przypadku sedacji proceduralnej mogą wystąpić również depresja oddechowa, nudności, wymioty oraz suchość w jamie ustnej^[1]. W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem^[2].

Słownik pojęć

• Sedacja – Stan uspokojenia, senności lub snu wywołany działaniem leku.
• Infuzja dożylna – Podawanie leku bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.
• Bradykardia – Spowolnienie częstości akcji serca.
• Niedociśnienie – Niskie ciśnienie krwi.
• Nadciśnienie – Wysokie ciśnienie krwi.
• Depresja oddechowa – Spowolnienie lub zatrzymanie oddychania.

Podsumowanie

Dexmedetomidine Kalceks jest lekiem uspokajającym stosowanym w celu zapewnienia sedacji u dorosłych pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej oraz podczas procedur diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych. Lek jest podawany w formie rozcieńczonej infuzji dożylnej przez wyspecjalizowany personel medyczny. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta, a w przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne dostosowanie dawki. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to niedociśnienie, nadciśnienie i bradykardia.