Desfluran Piramal: Wskazania do stosowania i leczone schorzenia
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Desfluran Piramal to lek znieczulający stosowany w anestezjologii. Jest to bezbarwny płyn, który po podgrzaniu przekształca się w parę do inhalacji. Lek ten jest wykorzystywany do wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego podczas zabiegów chirurgicznych u dorosłych oraz do podtrzymywania znieczulenia u dzieci i niemowląt[1].
Wskazania do stosowania
Desfluran Piramal jest wskazany do stosowania w następujących przypadkach:
- Znieczulenie ogólne – Lek jest stosowany do indukcji i podtrzymywania znieczulenia ogólnego podczas zabiegów chirurgicznych zarówno w warunkach szpitalnych, jak i ambulatoryjnych u dorosłych[1].
- Podtrzymywanie znieczulenia u dzieci – Desfluran Piramal jest stosowany do podtrzymywania znieczulenia u niemowląt i dzieci, jednak nie jest zalecany do indukcji znieczulenia u dzieci ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak kaszel czy skurcz krtani[1].
- Chirurgia stomatologiczna – Lek może być stosowany w stomatologii, ale tylko w warunkach szpitalnych lub podczas ambulatoryjnych zabiegów chirurgicznych[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Desfluran powinien być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny przeszkolony w prowadzeniu znieczulenia ogólnego. Dawkowanie leku jest indywidualnie dostosowywane do pacjenta, uwzględniając jego wiek, stan kliniczny oraz zamierzony efekt znieczulenia[1]. Minimalne wartości stężenia pęcherzykowego (MAC) desfluranu zmniejszają się z wiekiem pacjenta, co oznacza, że dawka leku musi być odpowiednio dostosowana[1].
Przeciwwskazania
Desfluranu nie wolno stosować w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość – U pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na halogenowe środki znieczulające[1].
- Hipertermia złośliwa – U pacjentów ze stwierdzoną lub podejrzewaną skłonnością do hipertermii złośliwej[1].
- Dzieci – Do indukcji znieczulenia u dzieci ze względu na ryzyko wystąpienia kaszlu, zatrzymywania oddechu, bezdechu, skurczu krtani i zwiększonego wydzielania śliny[1].
- Choroby wątroby – U pacjentów, u których stwierdzono w przeszłości zapalenie wątroby lub wystąpiło zaburzenie czynności wątroby po zastosowaniu halogenowego leku znieczulającego[1].
Słownik pojęć
- Znieczulenie ogólne – Stan kontrolowanej utraty świadomości i czucia bólu, wywołany przez leki znieczulające.
- Hipertermia złośliwa – Rzadkie, ale poważne schorzenie, które może wystąpić podczas znieczulenia ogólnego, charakteryzujące się szybkim wzrostem temperatury ciała i sztywnością mięśni.
- MAC (Minimalne Stężenie Pęcherzykowe) – Minimalne stężenie leku znieczulającego w pęcherzykach płucnych, przy którym 50% pacjentów nie reaguje na bodziec bólowy.
- Intubacja – Zabieg polegający na umieszczeniu rurki w drogach oddechowych pacjenta w celu zapewnienia drożności dróg oddechowych i wspomagania oddychania.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Znieczulenie ogólne, podtrzymywanie znieczulenia u dzieci, chirurgia stomatologiczna |
| Dawkowanie | Indywidualnie dostosowane, zależne od wieku i stanu klinicznego pacjenta |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, hipertermia złośliwa, indukcja znieczulenia u dzieci, choroby wątroby |
| Działania niepożądane | Nudności, wymioty, ból głowy, zapalenie gardła, nieregularne bicie serca |














