Spis treści

• Wprowadzenie
• Ogólne zasady dawkowania
• Dawkowanie w przypadku krwawień i profilaktyki okołooperacyjnej
• Dawkowanie w przypadku wrodzonych niedoborów czynników krzepnięcia
• Sposób podawania
• Przedawkowanie
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Beriplex P/N 250 to lek stosowany w leczeniu i profilaktyce krwawień spowodowanych niedoborem czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K. Lek ten jest dostępny w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Beriplex P/N 250, w tym ogólne zasady dawkowania, dawkowanie w różnych przypadkach klinicznych oraz sposób podawania leku.

Ogólne zasady dawkowania

Dawkowanie leku Beriplex P/N 250 zależy od kilku czynników, takich jak masa ciała pacjenta, stopień zaawansowania choroby, umiejscowienie i intensywność krwawienia oraz stan kliniczny pacjenta. Leczenie powinno być rozpoczęte pod kontrolą lekarza doświadczonego w leczeniu zaburzeń krzepnięcia^[1]. Wielkość dawki oraz częstość jej podawania powinny być obliczone indywidualnie dla każdego pacjenta, a odstępy między dawkami dostosowane do wartości okresu półtrwania poszczególnych czynników krzepnięcia należących do zespołu protrombiny^[1].

Dawkowanie w przypadku krwawień i profilaktyki okołooperacyjnej

W przypadku krwawień i profilaktyki okołooperacyjnej podczas leczenia antagonistami witaminy K, dawka leku zależy od wartości wskaźnika INR oznaczonego przed rozpoczęciem leczenia oraz od wartości wskaźnika INR, którą pacjent ma uzyskać^[1]. Poniższa tabela określa przybliżone dawki, aby uzyskać normalizację wskaźnika INR (np. INR≤1,3) przy różnych wyjściowych wartościach wskaźnika INR:

Dawkowanie jest ustalane w oparciu o masę ciała, gdy nie przekracza ona 100 kg. W przypadku pacjentów o masie ciała powyżej 100 kg maksymalna pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 2500 j.m. dla wartości wskaźnika INR 2,0 – 3,9; 3500 j.m. dla wartości wskaźnika INR 4,0 – 6,0 oraz 5000 j.m. dla wartości wskaźnika INR >6,0^[1]. Normalizacja zaburzeń hemostazy spowodowanych stosowaniem antagonistów witaminy K jest zwykle osiągana w ciągu około 30 minut po wstrzyknięciu^[1].

Dawkowanie w przypadku wrodzonych niedoborów czynników krzepnięcia

W przypadku wrodzonych niedoborów któregokolwiek czynnika krzepnięcia zależnego od witaminy K, kiedy zastosowanie preparatu swoistego czynnika krzepnięcia nie jest możliwe, wyliczenie wymaganej dawki koncentratu czynników krzepnięcia zespołu protrombiny ustalone jest w oparciu o badania kliniczne^[1]:

• 1 j.m. czynnika IX na kg masy ciała powoduje spodziewany wzrost aktywności czynnika IX w osoczu o 1,3% (0,013 j.m./ml) w stosunku do normy
• 1 j.m. czynnika VII na kg masy ciała powoduje wzrost aktywności czynnika VII w osoczu o 1,7% w stosunku do normy (0,017 j.m./ml)
• 1 j.m. czynnika II na kg masy ciała zwiększa aktywność czynnika II w osoczu o 1,9% w stosunku do normy (0,019 j.m./ml)
• 1 j.m. czynnika X na kg masy ciała zwiększa aktywność czynnika X w osoczu o 1,9% w stosunku do normy (0,019 j.m./ml)

Dawka poszczególnego czynnika krzepnięcia wyrażana jest w jednostkach międzynarodowych (j.m.), zgodnych z obowiązującym standardem dla każdego czynnika krzepnięcia zatwierdzonym przez Światową Organizację Zdrowia (WHO)^[1]. Obliczenie wymaganej dawki czynnika X opiera się na empirycznym stwierdzeniu, że 1 j.m. czynnika X na kg masy ciała zwiększa aktywność osoczowego czynnika X o 0,019 j.m./ml^[1].

Sposób podawania

Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem jest następująca^[2]:

1. Doprowadzić rozpuszczalnik do temperatury pokojowej.
2. Upewnić się, czy wieczka fiolek z proszkiem i z rozpuszczalnikiem są usunięte, przetrzeć gumowe korki płynem antyseptycznym oraz pozwolić by korki wyschły przed otwarciem opakowania Mix2Vial.
3. Otworzyć opakowanie zawierające Mix2Vial usuwając folię zabezpieczającą. Nie wyjmować Mix2Vial z blistra.
4. Umieścić fiolkę z rozpuszczalnikiem na czystej i równej powierzchni i mocno przytrzymać. Nie wyjmując z blistra systemu Mix2Vial nałożyć jego niebieską końcówkę z igłą na korek fiolki rozpuszczalnika i naciskając pionowo w dół przebić korek fiolki rozpuszczalnika.
5. Przytrzymując krawędź systemu Mix2Vial ostrożnie zdjąć blister pociągając go pionowo do góry. Należy zwrócić uwagę aby zdjąć jedynie blister a nie cały zestaw Mix2Vial.
6. Przytrzymując mocno fiolkę z produktem leczniczym na czystej i gładkiej powierzchni odwrócić fiolkę z rozpuszczalnikiem z systemem Mix2Vial i założyć przezroczystą część łącznika na korek fiolki z produktem. Naciskając pionowo w dół przebić korek fiolki z produktem. Rozpuszczalnik samoczynnie zostanie przeniesiony do fiolki z produktem leczniczym.
7. Jedną ręką uchwycić fiolkę z produktem leczniczym przyłączoną do systemu Mix2Vial, drugą ręką uchwycić fiolkę z rozpuszczalnikiem także przyłączoną do systemu Mix2Vial i ruchem przeciwnym do wskazówek zegara ostrożnie rozkręcić zestaw na dwie części. Fiolkę po rozpuszczalniku wraz z niebieską końcówką systemu Mix2Vial usunąć.
8. Doprowadzić do pełnego rozpuszczenia produktu delikatnie poruszając ruchem obrotowym fiolkę z produktem z przyłączoną przezroczystą końcówką systemu Mix2Vial. Nie wstrząsać.
9. Nabrać powietrza do pustej jałowej strzykawki. Trzymając fiolkę z produktem leczniczym pionowo korkiem do góry, przyłączyć strzykawkę do połączenia Luer Lock systemu Mix2Vial zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Wstrzyknąć powietrze do fiolki z produktem.
10. Przytrzymując tłok strzykawki odwrócić fiolkę wraz ze strzykawką do góry dnem i nabrać roztwór do strzykawki, powoli odciągając tłok.
11. Po napełnieniu strzykawki roztworem, mocno uchwycić cylinder strzykawki (utrzymując strzykawkę tłokiem do dołu) i odłączyć system Mix2Vial od strzykawki ruchem przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.

Roztwór po rekonstytucji należy podać dożylnie (nie szybciej niż 8 ml/min)^[1]. W przypadku pacjentów ważących poniżej 70 kg zalecane dawkowanie wynosi maksymalnie 0,12 ml/kg/min^[1].

Przedawkowanie

W celu uniknięcia przedawkowania wskazana jest regularna kontrola czynników krzepnięcia. Podawanie dużych dawek koncentratu czynników krzepnięcia zespołu protrombiny (przedawkowanie) może być powikłane zawałem mięśnia sercowego, rozsianym wykrzepianiem wewnątrznaczyniowym, zakrzepicą żylną oraz z zatorem tętnicy płucnej^[1]. W przypadku przedawkowania ryzyko wystąpienia powikłań zatorowo-zakrzepowych lub rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego znacznie się zwiększa u pacjentów o podwyższonym ryzyku takich powikłań^[1].

Słownik pojęć

• INR – Międzynarodowy Współczynnik Znormalizowany, wskaźnik stosowany do oceny krzepliwości krwi.
• Protrombina – Białko osocza krwi, które jest prekursorem trombiny, kluczowego enzymu w procesie krzepnięcia krwi.
• Rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (DIC) – Stan, w którym dochodzi do nadmiernego tworzenia skrzeplin w naczyniach krwionośnych, co może prowadzić do krwawień.
• Zakrzepica – Tworzenie się skrzeplin w naczyniach krwionośnych, co może prowadzić do zatorów i blokady przepływu krwi.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku