Przeciwwskazania i środki ostrożności przy stosowaniu leku AuroValsart

Lek AuroValsart, zawierający substancję czynną walsartan, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego. Jednakże, istnieją pewne przeciwwskazania i środki ostrożności, które należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii tym lekiem.

Spis treści

• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Przeciwwskazania

Przed rozpoczęciem stosowania leku AuroValsart, należy upewnić się, że nie występują następujące przeciwwskazania:

• Nadwrażliwość na walsartan lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[2]. Nadwrażliwość może objawiać się reakcjami alergicznymi, takimi jak wysypka, świąd, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła.
• Ciężka choroba wątroby, w tym marskość żółciowa wątroby i cholestaza^[2]. Walsartan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ może to prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych.
• Ciąża powyżej 3. miesiąca^[2]. Stosowanie walsartanu w drugim i trzecim trymestrze ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku, powodując m.in. niewydolność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki.
• Cukrzyca lub zaburzenia czynności nerek i jednoczesne leczenie aliskirenem^[2]. Kombinacja tych leków może prowadzić do poważnych zaburzeń czynności nerek.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem AuroValsart, należy poinformować lekarza o następujących stanach zdrowotnych:

• Choroba wątroby^[2]. Pacjenci z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby powinni stosować walsartan ostrożnie.
• Choroba nerek^[2]. Pacjenci z ciężką chorobą nerek lub dializowani powinni być monitorowani pod kątem czynności nerek.
• Zwężenie tętnicy nerkowej^[2]. Walsartan może wpływać na funkcjonowanie nerek u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej.
• Przeszczep nerki^[2]. Brak jest doświadczenia w stosowaniu walsartanu u pacjentów po przeszczepie nerki.
• Obrzęk naczynioruchowy^[2]. Pacjenci, u których wystąpił obrzęk naczynioruchowy, powinni natychmiast przerwać stosowanie leku i nie przyjmować go ponownie.
• Aldosteronizm^[2]. Walsartan nie jest zalecany u pacjentów z pierwotnym hiperaldosteronizmem.
• Odwodnienie^[2]. Pacjenci z odwodnieniem powinni być odpowiednio nawodnieni przed rozpoczęciem leczenia walsartanem.

Interakcje z innymi lekami

Stosowanie leku AuroValsart z pewnymi innymi lekami może mieć wpływ na leczenie. Konieczna może być zmiana dawki, zastosowanie innych środków ostrożności lub w pewnych przypadkach odstawienie jednego z leków. Dotyczy to zarówno leków dostępnych na receptę, jak i bez recepty, w szczególności:

• Inne leki obniżające ciśnienie tętnicze, szczególnie leki moczopędne (diuretyki), inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) takie jak enalapryl, lizynopryl, itd. lub aliskiren^[2].
• Leki zwiększające ilość potasu we krwi, w tym suplementy potasu lub zamienniki soli kuchennej zawierające potas, leki oszczędzające potas i heparyna^[2].
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)^[2].
• Niektóre antybiotyki (z grupy ryfamycyny), leki stosowane w celu ochrony przed odrzuceniem przeszczepu (cyklosporyna) lub przeciwretrowirusowe leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV/AIDS (rytonawir)^[2].
• Lit (lek stosowany w leczeniu niektórych typów chorób psychicznych)^[2].

Słownik pojęć

• Walsartan – substancja czynna leku AuroValsart, należąca do grupy antagonistów receptorów angiotensyny II, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz po zawale mięśnia sercowego.
• Angiotensyna II – substancja powstająca w organizmie człowieka, która powoduje skurcz naczyń krwionośnych, tym samym podwyższając ciśnienie tętnicze.
• Obrzęk naczynioruchowy – specyficzna reakcja alergiczna, objawiająca się obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła, trudnościami z oddychaniem lub przełykaniem oraz pokrzywką.
• Hiperaldosteronizm – choroba, w której nadnercza wytwarzają zbyt duże ilości hormonu o nazwie aldosteron, co prowadzi do zaburzeń równowagi elektrolitowej.
• Diuretyki – leki moczopędne, stosowane w celu zwiększenia wydalania moczu i obniżenia ciśnienia tętniczego.

Podsumowanie