Jak prawidłowo dawkować lek AuroValsart?

Lek AuroValsart jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, stanu po zawale mięśnia sercowego oraz niewydolności serca. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, w oparciu o dokumenty “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Nadciśnienie tętnicze
• Stan po zawale mięśnia sercowego
• Niewydolność serca
• Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
• Dawkowanie dla osób starszych
• Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
• Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
• Słownik pojęć

Nadciśnienie tętnicze

Zalecana dawka początkowa walsartanu to 80 mg raz na dobę. Działanie przeciwnadciśnieniowe jest wyraźnie zauważalne w ciągu 2 tygodni, a maksymalny efekt osiągany jest w ciągu 4 tygodni. W przypadku niektórych pacjentów, u których nie uzyska się odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego, dawkę można zwiększyć do 160 mg, a maksymalnie do 320 mg^[1]. Walsartan można również podawać z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak diuretyki^[1].

Stan po zawale mięśnia sercowego

Leczenie może być rozpoczęte już po 12 godzinach od rozpoznania zawału mięśnia sercowego. Po zastosowaniu dawki początkowej 20 mg dwa razy na dobę, przez następnych kilka tygodni należy stopniowo zwiększać dawkę walsartanu do 40 mg, 80 mg i 160 mg, dwa razy na dobę. Maksymalną dawką docelową jest 160 mg podawane dwa razy na dobę^[1]. Jeśli wystąpi objawowe niedociśnienie tętnicze lub zaburzenie czynności nerek, należy rozważyć zmniejszenie dawki^[1].

Niewydolność serca

Zalecana dawka początkowa walsartanu to 40 mg dwa razy na dobę. Zwiększanie dawki kolejno do 80 mg i 160 mg podawanych dwa razy na dobę powinno być przeprowadzane w odstępach co najmniej dwutygodniowych, do uzyskania największej dawki tolerowanej przez pacjenta. Maksymalna dawka dobowa wynosi 320 mg walsartanu w dawkach podzielonych^[1]. Walsartan może być stosowany jednocześnie z innym leczeniem niewydolności serca^[1].

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży

W przypadku dzieci i młodzieży, które nie mogą połykać tabletek, zaleca się stosowanie roztworu doustnego. Dzieci i młodzież w wieku od 6 do poniżej 18 lat: dawka początkowa wynosi 40 mg raz na dobę w przypadku dzieci o masie ciała mniejszej niż 35 kg oraz 80 mg raz na dobę w przypadku dzieci o masie ciała 35 kg lub większej. Maksymalne dawki produktu leczniczego oceniane w badaniach klinicznych wynoszą odpowiednio 80 mg, 160 mg i 320 mg w zależności od masy ciała^[1].

Dawkowanie dla osób starszych

Nie ma konieczności zmiany dawkowania u osób w podeszłym wieku^[1].

Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Nie ma konieczności dostosowania dawki u dorosłych pacjentów z klirensem kreatyniny >10 ml/min^[1]. W przypadku dzieci i młodzieży z klirensem kreatyniny <30 ml/min oraz tych, u których stosowana jest dializoterapia, nie zaleca się stosowania walsartanu^[1].

Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Stosowanie walsartanu jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, żółciową marskością wątroby oraz u pacjentów z cholestazą^[1]. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy nie należy stosować dawek większych niż 80 mg walsartanu na dobę^[1].

Słownik pojęć

• Walsartan – substancja czynna leku AuroValsart, należąca do grupy antagonistów receptorów angiotensyny II.
• Nadciśnienie tętnicze – stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone.
• Zawał mięśnia sercowego – stan, w którym dochodzi do martwicy części mięśnia sercowego z powodu niedokrwienia.
• Niewydolność serca – stan, w którym serce nie jest w stanie pompować krwi w ilości wystarczającej do zaspokojenia potrzeb organizmu.
• Diuretyki – leki moczopędne, stosowane w celu zwiększenia wydalania moczu.
• Klirens kreatyniny – wskaźnik oceniający funkcję nerek, mierzący zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
• Cholestaza – stan, w którym dochodzi do zastoju żółci w wątrobie.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku