Skuteczne antybiotyki w leczeniu zapalenia nagłośni

Antybiotykoterapia stanowi fundamentalny element leczenia zapalenia nagłośni i musi być wdrożona natychmiast po zabezpieczeniu dróg oddechowych. Leczenie antybiotykowe powinno rozpocząć się po pobraniu posiewów krwi i nagłośni, ale nie można opóźniać terapii w oczekiwaniu na wyniki1.

Antybiotyki pierwszego wyboru

Ceftriakson jest uznawany za antybiotyk pierwszego wyboru w leczeniu zapalenia nagłośni2. Ten przedstawiciel cefalosporyn trzeciej generacji charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwko bakteriom Gram-ujemnym, niższą skutecznością przeciwko bakteriom Gram-dodatnim oraz wysoką skutecznością przeciwko opornym organizmom2.

Dawkowanie ceftriaksonu wynosi:

  • Dzieci: 50-75 mg/kg dożylnie raz dziennie (maksymalnie 2 g)3
  • Dorośli: 2 g dożylnie raz dziennie przez siedem dni4

Alternatywne cefalosporyny trzeciej generacji obejmują cefotaksym, który może być podawany dożylnie trzy razy dziennie w dawce 2 g (50 mg/kg u dzieci)5, oraz cefuroksymę, która może być stosowana zarówno dożylnie, jak i doustnie6.

Leki alternatywne

W przypadku niemożności zastosowania cefalosporyn, dostępne są alternatywne opcje terapeutyczne. Ampicylina z sulbaktamem jest stosowana jako alternatywa dla amoksycyliny, gdy pacjent nie może przyjmować leków doustnie2. Ta kombinacja obejmuje florę skórną, jelitową i beztlenowce, ale nie jest idealna przeciwko patogenom szpitalnym2.

Ważne: Cefalosporyny trzeciej generacji są preferowane jako leki pierwszego wyboru ze względu na rosnącą oporność na ampicylinę wśród bakterii wywołujących zapalenie nagłośni.

Chloramfenikol jest stosowany u pacjentów z alergią na penicyliny i cefalosporyny2. Lek ten wiąże się z podjednostkami 50S rybosomów bakteryjnych i hamuje wzrost bakterii poprzez zahamowanie syntezy białek2. Chloramfenikol jest skuteczny przeciwko bakteriom Gram-ujemnym i Gram-dodatnim2.

Spektrum antybiotykowe

Empiryczna terapia powinna obejmować najczęstsze patogeny wywołujące zapalenie nagłośni. Leczenie musi zapewnić pokrycie przeciwko Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus i Haemophilus influenzae1. Zaleca się stosowanie cefalosporyny trzeciej generacji lub amoksycyliny z kwasem klawulanowym1.

W obszarach o zwiększonej częstości występowania metycylino-opornego Staphylococcus aureus (MRSA) lub pneumokoków opornych na penicylinę, do początkowego leczenia należy dodać lek przeciw stafylokokowy, taki jak wankomycyna lub klindamycyna7.

Leczenie u pacjentów z alergiami

U pacjentów z ciężką alergią na penicyliny można rozważyć zastosowanie chinolonów, takich jak lewofoksacyna8. Dawkowanie lewofoksacyny u dorosłych wynosi 750 mg dożylnie raz dziennie9.

Alternatywną opcją dla pacjentów uczulonych na penicyliny i cefalosporyny jest kombinacja lewofoksacyny z klindamycyną10. Taka kombinacja zapewnia odpowiednie pokrycie przeciwko typowym patogenom oddechowym i jamy ustnej.

Modyfikacja terapii

Schematy antybiotykowe powinny być dostosowywane na podstawie wyników posiewów i testów wrażliwości11. Po otrzymaniu wyników identyfikacji patogenu i jego wrażliwości na antybiotyki, można zmienić lek na bardziej specyficzny przeciwko konkretnej bakterii12.

Większość osób będzie musiała przyjmować antybiotyki przez siedem do dziesięciu dni6. Antybiotyki mogą być początkowo podawane dożylnie, a przy odpowiedniej początkowej odpowiedzi na infekcję można je przełączyć na doustne tabletki antybiotykowe6.

Szczególne sytuacje kliniczne

U pacjentów z obniżoną odpornością z objawami kandydozy w badaniu należy rozważyć dożylny flukonazol lub mikafunginę, zazwyczaj po konsultacji z lekarzem chorób zakaźnych13. Ze względu na względną rzadkość tego schorzenia, najlepiej jest skorzystać z pomocy specjalisty chorób zakaźnych w celu uzyskania informacji dotyczących optymalnej terapii medycznej13.

Monitorowanie: Optymalna długość antybiotykoterapii nie została jeszcze określona, ale ostre zapalenie nagłośni zazwyczaj odpowiada na 7-10 dniowy kurs antybiotyków dożylnych. Leczenie może być kontynuowane doustnie po poprawie stanu klinicznego.

Wskazówki praktyczne

Wszystkie antybiotyki i inne przepisane leki należy przyjmować dokładnie zgodnie z zaleceniami lekarza14. Nie należy przerywać przyjmowania antybiotyków tylko dlatego, że pacjent czuje się lepiej – konieczne jest ukończenie pełnego kursu antybiotykoterapii15.

Należy zachować wszystkie umówione wizyty kontrolne u lekarza i w przypadku problemów niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub linią porad pielęgniarskich15. Większość osób znacząco poprawia się przed opuszczeniem szpitala, dlatego przyjmowanie antybiotyków i powrót do szpitala w przypadku jakichkolwiek problemów to najważniejsze elementy opieki następczej16.

Pytania i odpowiedzi

Jaki jest antybiotyk pierwszego wyboru w zapaleniu nagłośni?

Ceftriakson jest antybiotykiem pierwszego wyboru. Podaje się go dożylnie w dawce 50-75 mg/kg u dzieci (maksymalnie 2 g) lub 2 g u dorosłych raz dziennie przez 7-10 dni.

Co stosować u pacjentów uczulonych na penicyliny?

U pacjentów z alergią na penicyliny można zastosować chloramfenikol lub chinolony jak lewofoksacyna. W ciężkich przypadkach alergii stosuje się lewofoksacynę 750 mg dożylnie raz dziennie.

Jak długo trwa antybiotykoterapia?

Standardowy kurs antybiotykoterapii trwa 7-10 dni. Początkowo antybiotyki podaje się dożylnie, a po poprawie stanu można przełączyć na leki doustne.

Czy można zmieniać antybiotyk w trakcie leczenia?

Tak, antybiotyk można zmienić po otrzymaniu wyników posiewów i testów wrażliwości. Pozwala to na zastosowanie bardziej specyficznego leku przeciwko konkretnej bakterii.

Reklama
Reklama