Jak prawidłowo dawkować lek Zylena?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
• Szczególne grupy pacjentów
• Sposób podawania
• Przerwanie stosowania leku
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Zylena zawiera substancję czynną olanzapinę i jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Zylena, w tym dla dorosłych, dzieci i młodzieży oraz dla szczególnych grup pacjentów. Przedstawimy również sposób podawania leku oraz zasady dotyczące przerwania jego stosowania.

Dawkowanie dla dorosłych

Dawkowanie leku Zylena dla dorosłych zależy od rodzaju leczonej choroby:

• Schizofrenia: Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę^[1].
• Epizod manii: Dawka początkowa wynosi 15 mg na dobę w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej^[1].
• Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej: Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę^[1].

Dawka dobowa może być ustalana w zależności od stanu klinicznego pacjenta w zakresie 5 do 20 mg na dobę. Zwiększenie dawki ponad rekomendowaną dawkę początkową jest zalecane tylko po ponownej ocenie stanu klinicznego i powinno być dokonywane nie częściej niż co 24 godziny^[1].

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży

Nie zaleca się stosowania olanzapiny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, z uwagi na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leczenia. Znacznie większy przyrost masy ciała oraz większe zmiany stężenia lipidów i prolaktyny zgłaszano podczas krótkotrwałych badań z udziałem młodzieży, niż w badaniach z udziałem dorosłych^[1].

Szczególne grupy pacjentów

Dawkowanie leku Zylena może wymagać dostosowania w przypadku szczególnych grup pacjentów:

• Pacjenci w podeszłym wieku: Mniejsza dawka początkowa (5 mg na dobę) nie jest rutynowo zalecana, jednak powinna być rozważana u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej, o ile przemawiają za tym czynniki kliniczne^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby: U tych pacjentów należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej (5 mg). W przypadkach umiarkowanej niewydolności wątroby dawka początkowa powinna wynosić 5 mg i być ostrożnie zwiększana^[1].
• Osoby palące: Metabolizm olanzapiny może być indukowany przez palenie tytoniu. Zalecane jest monitorowanie stanu klinicznego i w razie potrzeby rozważenie zwiększenia dawki olanzapiny^[1].

Sposób podawania

Lek Zylena jest przeznaczony do podania doustnego. Tabletkę ulegającą rozpadowi w jamie ustnej należy umieścić w jamie ustnej, gdzie ulega ona szybkiemu rozproszeniu w ślinie i może być łatwo połknięta. Trudne jest wyjęcie z jamy ustnej nienaruszonej tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej. Tabletkę należy zażywać bezpośrednio po otwarciu blistra. Ewentualnie, bezpośrednio przed podaniem leku, tabletkę można również rozpuścić w szklance wody lub innego odpowiedniego napoju (soku pomarańczowego, soku jabłkowego, mleka lub kawy)^[1].

Przerwanie stosowania leku

W przypadku planowanego zakończenia leczenia olanzapiną, należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki leku. Rzadko, w przypadku nagłego przerwania stosowania olanzapiny zgłaszano wystąpienie ostrych objawów, takich jak: pocenie się, bezsenność, drżenie, lęk, nudności lub wymioty^[1].

Słownik pojęć

• Olanzapina – substancja czynna leku Zylena, stosowana w leczeniu schizofrenii i epizodów manii.
• Schizofrenia – choroba psychiczna objawiająca się m.in. halucynacjami, urojeniami i wycofaniem z kontaktów społecznych.
• Epizod manii – stan chorobowy charakteryzujący się nadmiernym pobudzeniem, euforią i zwiększoną aktywnością.
• Choroba afektywna dwubiegunowa – zaburzenie psychiczne charakteryzujące się naprzemiennymi epizodami manii i depresji.
• Neutropenia – zmniejszenie liczby neutrofili, rodzaju białych krwinek, co może prowadzić do zwiększonej podatności na infekcje.
• Parkinsonizm – zespół objawów przypominających chorobę Parkinsona, takich jak drżenie, sztywność mięśni i spowolnienie ruchowe.
• Akatyzja – stan niepokoju ruchowego, objawiający się niemożnością pozostania w bezruchu.
• Dyskineza – zaburzenia ruchowe, objawiające się mimowolnymi ruchami mięśni.
• Niedociśnienie ortostatyczne – spadek ciśnienia krwi przy zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą, mogący prowadzić do zawrotów głowy i omdleń.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku