Jak prawidłowo dawkować lek Pegorion?

Lek Pegorion jest stosowany w leczeniu przewlekłych zaparć oraz w celu rozluźnienia i zmiękczenia suchego, twardego stolca. W artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować ten lek, aby uzyskać najlepsze efekty terapeutyczne.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Przechowywanie leku
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Pegorion jest stosowany w leczeniu przewlekłego zaparcia oraz w celu rozluźnienia i zmiękczenia suchego, twardego stolca, co może prowadzić do zastoju kału w jelicie lub zablokowania jelita kamieniami kałowymi^[1][2].

Dawkowanie i sposób podawania

Przed rozpoczęciem leczenia Pegorionem, należy dokładnie zapoznać się z zaleceniami dotyczącymi dawkowania, aby zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo terapii.

Leczenie przewlekłego zaparcia

Dorośli i dzieci w wieku powyżej 8 lat: Zalecana dawka to 1 saszetka (12 g) raz lub dwa razy na dobę. Dawkę można zwiększyć lub zmniejszyć w zależności od odpowiedzi na leczenie, aby uzyskać regularne wypróżnianie i miękki stolec^[1][2].

Zmiękczenie suchego stolca

Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat: 5-10 saszetek (5-10 x 12 g) na dobę przez 1-3 dni. Dawkę należy podzielić tak, aby nie przyjmować więcej niż dwie saszetki w ciągu godziny^[1][2].

Instrukcja przygotowania roztworu

Jedną saszetkę proszku (12 g) należy rozpuścić w 200 ml (szklance) płynu: wody, soku, herbaty lub kawy. Roztwór należy przygotować tuż przed jego wypiciem^[1][2].

Przeciwwskazania

Pegorion nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Niedrożność jelit związana z fizjologicznymi lub czynnościowymi zaburzeniami czynności ściany jelit^[1].
• Perforacja jelit^[1].
• Ciężka choroba zapalna jelit (np. choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, toksyczne rozszerzenie okrężnicy)^[1].
• Ból brzucha o nieustalonej przyczynie^[1].
• Nadwrażliwość na substancję czynną^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia Pegorionem należy wykluczyć zaburzenia organiczne jako przyczynę zaparcia. Jeśli zaparcie wystąpiło nagle lub nasiliło się, należy uwzględnić możliwość występowania niedrożności jelit^[1][2].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Pegorion może powodować działania niepożądane. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to:

• Ból brzucha, rozdęcie brzucha, nudności, wzdęcia z oddawaniem gazów lub biegunka^[1][2].
• Wymioty, pilna potrzeba oddania stolca, nietrzymanie stolca^[1][2].
• Reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, świąd^[1][2].

Przechowywanie leku

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Pegorion nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu^[1][2].

Słownik pojęć

• Przewlekłe zaparcie – Stan, w którym wypróżnienia są rzadkie lub trudne do przeprowadzenia przez dłuższy czas.
• Zastój kału w jelicie – Nagromadzenie twardego stolca w jelicie, co może prowadzić do jego zablokowania.
• Makrogol – Substancja czynna w Pegorionie, która wchłania wodę i zwiększa ilość wody w treści jelitowej, co ułatwia wypróżnianie.
• Perforacja jelit – Przerwanie ciągłości ściany jelita, co może prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych.
• Choroba Leśniowskiego-Crohna – Przewlekła choroba zapalna jelit, która może prowadzić do poważnych problemów trawiennych.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku

Podsumowanie: