Wskazania do stosowania leku Pegorion: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Pegorion to lek stosowany w leczeniu zaparć oraz w celu rozluźnienia i zmiękczenia suchego, twardego stolca. Substancją czynną leku jest makrogol 4000, który wchłania wodę, zwiększając ilość wody w treści jelitowej, co prowadzi do zmiękczenia stolca i poprawy motoryki jelit. W artykule omówimy szczegółowe wskazania do stosowania Pegorionu oraz schorzenia, które leczy.
Spis treści
- Wskazania do stosowania Pegorionu
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania Pegorionu
Pegorion jest stosowany w leczeniu następujących schorzeń i dolegliwości:
- Przewlekłe zaparcia – Pegorion pomaga w leczeniu przewlekłych zaparć, zwiększając ilość wody w treści jelitowej, co prowadzi do zmiękczenia stolca i poprawy motoryki jelit[1].
- Zastój kału w jelicie – Lek jest również stosowany w celu rozluźnienia i zmiękczenia suchego, twardego stolca, co pomaga w leczeniu zastoju kału w jelicie lub zablokowania jelita kamieniami kałowymi[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Pegorionu zależy od wieku pacjenta i rodzaju leczonego schorzenia:
- Dorośli i dzieci powyżej 8 lat – Zwykle stosowana dawka to 12 g (jedna saszetka) raz lub dwa razy na dobę. Dawkę można zwiększyć lub zmniejszyć w zależności od odpowiedzi na leczenie[1].
- Dzieci w wieku od 2 do 7 lat – Dla dzieci w tym wieku dostępne są saszetki o mocy 6 g (Pegorion Junior). Leczenie zaparcia produktem Pegorion trwa zazwyczaj maksymalnie dwa tygodnie[1].
- Zmiękczenie suchego stolca – Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: 5-10 saszetek (5-10 x 12 g) na dobę przez 1-3 dni[1].
Przeciwwskazania
Pegorion nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Niedrożność jelit – związana z fizjologicznymi lub czynnościowymi zaburzeniami czynności ściany jelit[1].
- Perforacja jelit – uszkodzenie ściany jelita[1].
- Ciężka choroba zapalna jelit – np. choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, toksyczne rozszerzenie okrężnicy[1].
- Ból brzucha o nieustalonej przyczynie[1].
- Nadwrażliwość na makrogol – substancję czynną leku[1].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia Pegorionem należy wykluczyć zaburzenia organiczne jako przyczynę zaparcia. Leczenie zaparcia przy zastosowaniu produktów leczniczych stanowi jedynie postępowanie uzupełniające do prowadzenia zdrowego trybu życia oraz przestrzegania odpowiedniej diety[1]. Należy pamiętać o:
- Przyjmowaniu zwiększonych ilości płynów i błonnika roślinnego[1].
- Odpowiedniej aktywności fizycznej oraz rehabilitacji odruchu wypróżniania[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Pegorion może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do najczęstszych działań niepożądanych należą:
- Ból brzucha, rozdęcie brzucha, nudności, wzdęcia z oddawaniem gazów lub biegunka[2].
- Wymioty, pilna potrzeba oddania stolca, nietrzymanie stolca[2].
- Reakcje alergiczne takie jak wysypka, świąd, obrzęk twarzy, obrzęk Quinckego, wstrząs anafilaktyczny[2].
Słownik pojęć
- Makrogol 4000 – Substancja czynna leku Pegorion, która wchłania wodę, zwiększając ilość wody w treści jelitowej, co prowadzi do zmiękczenia stolca i poprawy motoryki jelit.
- Przewlekłe zaparcia – Długotrwałe trudności w wypróżnianiu się, często związane z twardym i suchym stolcem.
- Zastój kału – Stan, w którym twardy, suchy stolec gromadzi się w jelicie, powodując jego zablokowanie.
- Perforacja jelit – Uszkodzenie ściany jelita, które może prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych.
- Choroba Leśniowskiego-Crohna – Przewlekła choroba zapalna jelit, która może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.
- Wrzodziejące zapalenie jelita grubego – Przewlekła choroba zapalna jelit, charakteryzująca się owrzodzeniami w jelicie grubym.
- Obrzęk Quinckego – Nagły, napadowy obrzęk skóry, błon śluzowych lub narządów wewnętrznych, często związany z reakcją alergiczną.
- Wstrząs anafilaktyczny – Nagły spadek ciśnienia krwi i inne objawy, takie jak gorączka, wysypka i obrzęk twarzy, jamy ustnej lub gardła, będące reakcją alergiczną.
| Wskazania | Przewlekłe zaparcia, zastój kału w jelicie |
| Dawkowanie | Dorośli i dzieci powyżej 8 lat: 12 g raz lub dwa razy na dobę |
| Przeciwwskazania | Niedrożność jelit, perforacja jelit, ciężka choroba zapalna jelit, ból brzucha o nieustalonej przyczynie, nadwrażliwość na makrogol |
| Środki ostrożności | Przyjmowanie zwiększonych ilości płynów i błonnika, odpowiednia aktywność fizyczna |
| Działania niepożądane | Ból brzucha, rozdęcie brzucha, nudności, wzdęcia, biegunka, wymioty, reakcje alergiczne |














