Jak prawidłowo dawkować lek Desfluran Piramal?
Desfluran Piramal to lek stosowany do znieczulenia ogólnego podczas zabiegów operacyjnych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo jego stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Specjalne populacje
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Desfluran Piramal jest wskazany do stosowania jako lek wziewny do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego podczas szpitalnych i ambulatoryjnych zabiegów chirurgicznych u dorosłych oraz do podtrzymania znieczulenia u niemowląt i dzieci[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Desfluran powinien być podawany wyłącznie przez fachowy personel medyczny przeszkolony w prowadzeniu znieczulenia ogólnego przy użyciu parownika specjalnie skonstruowanego i skalibrowanego do stosowania desfluranu[1]. Na miejscu musi być dostępny i gotowy do natychmiastowego użycia sprzęt do utrzymywania drożności dróg oddechowych, prowadzenia sztucznej wentylacji, wzbogacania mieszaniny oddechowej tlenem i prowadzenia resuscytacji krążeniowej[1].
Indukcja znieczulenia u dorosłych
Ze względu na złą tolerancję desfluranu przez pacjentów przytomnych, ocenę stosunku korzyści do ryzyka związanych z przeprowadzeniem indukcji znieczulenia przy pomocy tego leku należy przeprowadzać indywidualnie[1]. U dorosłych podawanie desfluranu zaleca się rozpocząć od stężenia wynoszącego 3%, które co 2–3 oddechy zwiększa się skokowo o 0,5–1,0%[1]. Wdychanie desfluranu w stężeniu od 4% do 11% znieczulenie o głębokości odpowiedniej do przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego uzyskuje się zwykle w ciągu od 2 do 4 minut[1].
Podtrzymanie znieczulenia u dorosłych
Jeśli desfluran podawany jest w tlenie lub w powietrzu wzbogaconym tlenem, konieczne może być zastosowanie stężenia od 2,5% do 8,5%[1]. U osób dorosłych znieczulenie o głębokości odpowiedniej do przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego można podtrzymać przy użyciu mniejszego stężenia desfluranu (od 2% do 6%), jeśli jednocześnie stosuje się podtlenek azotu[1].
Podtrzymanie znieczulenia u dzieci
Desfluran jest wskazany do stosowania w podtrzymywaniu znieczulenia u niemowląt i dzieci. Znieczulenie na poziomie odpowiednim do przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego można u dzieci podtrzymać desfluranem w stężeniu końcowo-wydechowym od 5,2% do 10% podawanym z podtlenkiem azotu lub bez niego[1].
Specjalne populacje
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek lub wątroby oraz podczas zabiegów przeszczepienia nerki z powodzeniem stosowano desfluran w stężeniach od 1% do 4% w skojarzeniu z podtlenkiem azotu lub tlenem[1]. Z uwagi na niski stopień metabolizowania nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby[1].
Przeciwwskazania
Desfluranu nie wolno stosować u pacjentów, w wypadku których istnieją przeciwwskazania do znieczulenia ogólnego, ze stwierdzoną nadwrażliwością na halogenowe środki znieczulające, inne węglowodory halogenowane, ze stwierdzoną lub podejrzewaną skłonnością do hipertermii złośliwej, do indukcji znieczulenia u dzieci oraz do podtrzymywania znieczulenia u niezaintubowanych dzieci w wieku poniżej 6 lat[1].
Słownik pojęć
- lek wziewny – Lek podawany pacjentowi do wdychania w postaci pary.
- znieczulenie ogólne – Stan, w którym pacjent jest nieświadomy i nie odczuwa bólu, co umożliwia przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego.
- hipertermia złośliwa – Szybki i znaczny wzrost temperatury ciała podczas operacji, któremu może towarzyszyć sztywność mięśni i inne objawy.
- podtlenek azotu – Gaz rozweselający, stosowany podczas pełnego znieczulenia w celu ułatwienia zasypiania i zmniejszenia bólu.
- intubacja – Zabieg polegający na umieszczeniu w drogach oddechowych specjalnej rurki pomagającej pacjentowi oddychać.
Podsumowanie
| Wskazania | Znieczulenie ogólne podczas zabiegów chirurgicznych u dorosłych oraz podtrzymanie znieczulenia u niemowląt i dzieci. |
| Dawkowanie | Indukcja: 3% początkowo, zwiększane co 2-3 oddechy. Podtrzymanie: 2,5%-8,5% w tlenie lub powietrzu wzbogaconym tlenem. |
| Specjalne populacje | Pacjenci z niewydolnością nerek i wątroby: 1%-4% w skojarzeniu z podtlenkiem azotu lub tlenem. |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na halogenowe środki znieczulające, skłonność do hipertermii złośliwej, dzieci poniżej 6 lat bez intubacji. |














