Wskazania do stosowania leku Torendo Q-Tab
Lek Torendo Q-Tab jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń psychicznych i behawioralnych. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat wskazań do stosowania tego leku, oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.
Spis treści
- Leczenie schizofrenii
- Leczenie epizodów maniakalnych
- Leczenie uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego
- Leczenie uporczywej agresji u dzieci i młodzieży z zaburzeniami zachowania
- Słownik pojęć
Leczenie schizofrenii
Lek Torendo Q-Tab jest wskazany w leczeniu schizofrenii, stanu, w którym pacjent może widzieć, słyszeć lub czuć rzeczy nieistniejące, wierzyć w rzeczy nieprawdziwe lub odczuwać niezwykłą podejrzliwość lub splątanie[1]. Schizofrenia jest poważnym zaburzeniem psychicznym, które wpływa na sposób myślenia, odczuwania i zachowania pacjenta.
Leczenie epizodów maniakalnych
Lek Torendo Q-Tab jest również stosowany w leczeniu epizodów maniakalnych, stanu, w którym pacjent może odczuwać silne wzbudzenie, podniecenie, pobudzenie, entuzjazm lub być nadmiernie aktywny. Epizody maniakalne występują w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych[1]. Zaburzenia afektywne dwubiegunowe to choroba, która charakteryzuje się naprzemiennymi okresami manii i depresji.
Leczenie uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego
Lek Torendo Q-Tab jest wskazany w krótkotrwałym leczeniu (do 6 tygodni) uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego w stopniu umiarkowanym do ciężkiego, którzy nie reagują na metody niefarmakologiczne oraz gdy istnieje ryzyko, że pacjent będzie stanowił zagrożenie dla samego siebie lub innych osób[1]. Otępienie typu alzheimerowskiego to choroba neurodegeneracyjna, która prowadzi do stopniowej utraty funkcji poznawczych.
Leczenie uporczywej agresji u dzieci i młodzieży z zaburzeniami zachowania
Lek Torendo Q-Tab jest wskazany w krótkotrwałym objawowym (do 6 tygodni) leczeniu uporczywej agresji w przebiegu zaburzeń zachowania u dzieci w wieku od 5 lat i młodzieży ze sprawnością intelektualną poniżej przeciętnej bądź upośledzonych umysłowo, zdiagnozowanych według kryteriów DSM-IV, u których nasilenie agresji i innych zachowań destrukcyjnych wymaga leczenia farmakologicznego[1]. Zaburzenia zachowania to grupa zaburzeń psychicznych charakteryzujących się powtarzającymi się i trwałymi wzorcami zachowań, które naruszają prawa innych osób lub normy społeczne.
Słownik pojęć
- Schizofrenia – Poważne zaburzenie psychiczne, które wpływa na sposób myślenia, odczuwania i zachowania pacjenta.
- Epizody maniakalne – Stan, w którym pacjent odczuwa silne wzbudzenie, podniecenie, pobudzenie, entuzjazm lub jest nadmiernie aktywny.
- Zaburzenia afektywne dwubiegunowe – Choroba charakteryzująca się naprzemiennymi okresami manii i depresji.
- Otępienie typu alzheimerowskiego – Choroba neurodegeneracyjna prowadząca do stopniowej utraty funkcji poznawczych.
- Zaburzenia zachowania – Grupa zaburzeń psychicznych charakteryzujących się powtarzającymi się i trwałymi wzorcami zachowań, które naruszają prawa innych osób lub normy społeczne.
| Schizofrenia | Leczenie schizofrenii |
| Epizody maniakalne | Leczenie epizodów maniakalnych w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych |
| Otępienie typu alzheimerowskiego | Leczenie uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego |
| Zaburzenia zachowania | Leczenie uporczywej agresji u dzieci i młodzieży z zaburzeniami zachowania |














