ValproLEK 500 to lek stosowany w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych i psychiatrycznych. W artykule omówimy, jakie dolegliwości leczy ten preparat, jakie są jego wskazania oraz jak działa na organizm pacjenta.
Spis treści
- Padaczka
- Choroba afektywna dwubiegunowa
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
Padaczka
ValproLEK 500 jest szeroko stosowany w leczeniu różnych form padaczki. Lek ten jest skuteczny w przypadku:
- Napadów pierwotnie uogólnionych – obejmują one typowe i atypowe napady nieświadomości (petit mal), napady miokloniczne, napady toniczno-kloniczne (grand mal), postaci mieszane napadów toniczno-klonicznych i napadów nieświadomości oraz napady atoniczne[1].
- Napadów częściowych – zarówno prostych (o początku ogniskowym), jak i złożonych (psychomotorycznych), oraz napadów wtórnie uogólnionych, zwłaszcza napadów akinetycznych i atonicznych[1].
W przypadku napadów pierwotnie uogólnionych, ValproLEK 500 często stosuje się w monoterapii, natomiast w napadach częściowych częściej konieczne jest leczenie skojarzone[1].
Choroba afektywna dwubiegunowa
ValproLEK 500 jest również stosowany w leczeniu epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej, zwłaszcza gdy lit jest przeciwwskazany lub źle tolerowany[1]. Lek ten może być kontynuowany u pacjentów, u których uzyskano odpowiedź kliniczną na leczenie walproinianem sodu w ostrej fazie manii[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie ValproLEK 500 zależy od rodzaju schorzenia oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. W przypadku padaczki, dawka początkowa wynosi zazwyczaj 10-20 mg/kg mc. na dobę, a dawka podtrzymująca to 20-30 mg/kg mc. na dobę[1]. W leczeniu manii, zalecana początkowa dawka dobowa wynosi 750 mg, a średnia dawka dobowa to 1000-2000 mg[1].
Przeciwwskazania
ValproLEK 500 jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:
- W okresie ciąży, chyba że nie ma odpowiedniego alternatywnego leczenia[1].
- U kobiet w wieku rozrodczym, chyba że spełnione są warunki programu zapobiegania ciąży[1].
- U pacjentów z nadwrażliwością na walproinian sodu, kwas walproinowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą[1].
- U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) trzustki[1].
- U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie lub w wywiadzie rodzinnym[1].
- U pacjentów z porfirią wątrobową[1].
- U pacjentów ze skazą krwotoczną[1].
- U pacjentów z zaburzeniami mitochondrialnymi wywołanymi mutacjami genu jądrowego kodującego enzym mitochondrialny – polimerazę γ (POLG)[1].
Słownik pojęć
- Padaczka – przewlekła choroba neurologiczna charakteryzująca się nawracającymi napadami drgawkowymi.
- Napady pierwotnie uogólnione – napady padaczkowe, które obejmują obie półkule mózgu od samego początku.
- Napady częściowe – napady padaczkowe, które zaczynają się w jednej części mózgu.
- Choroba afektywna dwubiegunowa – zaburzenie psychiczne charakteryzujące się naprzemiennymi epizodami manii i depresji.
- Epizody maniakalne – okresy nadmiernego pobudzenia, euforii, nadaktywności i zmniejszonej potrzeby snu.
- Monoterapia – leczenie jednym lekiem.
- Leczenie skojarzone – leczenie kilkoma lekami jednocześnie.
- Porfiria wątrobowa – grupa rzadkich chorób metabolicznych związanych z zaburzeniami wytwarzania hemu.
- Skaza krwotoczna – stan charakteryzujący się nadmierną skłonnością do krwawień.
- Polimeraza γ (POLG) – enzym mitochondrialny odpowiedzialny za replikację DNA w mitochondriach.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Padaczka, choroba afektywna dwubiegunowa |
| Dawkowanie | Padaczka: 10-20 mg/kg mc. na dobę, Mania: 750 mg na dobę |
| Przeciwwskazania | Ciąża, nadwrażliwość, zaburzenia wątroby i trzustki, porfiria wątrobowa, skaza krwotoczna |














