Konsekwencje przedawkowania leku Finlepsin: Dawki, objawy i postępowanie
Przedawkowanie leku Finlepsin, zawierającego karbamazepinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania. Informacje te są oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie w przypadku przedawkowania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawki uznawane za przedawkowanie
Przedawkowanie leku Finlepsin może wystąpić po przyjęciu bardzo dużych dawek, zazwyczaj od 4 do 10 gramów karbamazepiny. Stężenie leku w surowicy krwi w takich przypadkach zawsze przekracza 20 μg/mL[1]. W literaturze medycznej opisano przypadki, w których stężenie w osoczu wynosiło nawet 38 μg/mL, co nie było śmiertelne, ale wymagało intensywnego leczenia[1].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania karbamazepiny mogą być różnorodne i obejmują:
- Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, ataksja (niezborność ruchów), senność, otępienie, nudności, wymioty, niepokój, stany dezorientacji, ruchy mimowolne, rozszerzenie źrenic, oczopląs, zaczerwienienie, zatrzymanie moczu, hiponatremia, sinica, opistotonus (skurcz mięśni grzbietu), zaburzenia odruchów[1].
- Drżenia i drgawki: pobudzenie, drgawki toniczno-kloniczne, zaburzenia czynności układu oddechowego i sercowo-naczyniowego[1].
- Zaburzenia sercowo-naczyniowe: niedociśnienie (spadek ciśnienia krwi), tachykardia (przyspieszenie akcji serca), blok przedsionkowo-komorowy, dezorientacja, zaburzenia świadomości, czasem zatrzymanie oddechu i serca[1].
- Zmiany w badaniach laboratoryjnych: leukocytoza (zwiększenie liczby krwinek białych), leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych), neutropenia (zmniejszenie liczby krwinek białych obojętnochłonnych), glukozuria (obecność glukozy w moczu), ketonuria (obecność ciał ketonowych w moczu)[1].
Postępowanie w przypadku przedawkowania
W przypadku przedawkowania karbamazepiny brak jest swoistej odtrutki. Leczenie przedawkowania leku Finlepsin jest objawowe i obejmuje:
- Usunięcie substancji szkodliwej: jak najszybsze wywołanie wymiotów i/lub płukanie żołądka oraz zmniejszenie wchłaniania przez podanie węgla aktywowanego lub środków przeczyszczających[1].
- Podtrzymywanie czynności życiowych: monitorowanie pracy serca, badanie stężenia leku w surowicy krwi, wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych[1].
- Leczenie drgawek: stosowanie odpowiednich leków przeciwdrgawkowych, zazwyczaj benzodiazepin, takich jak diazepam[1].
- Unikanie barbituranów: nie zaleca się podawania barbituranów z powodu hamowania czynności układu oddechowego, szczególnie u dzieci[1].
- Leczenie niedociśnienia: zazwyczaj zalecana jest dopamina lub dobutamina podawana dożylnie[1].
- Leczenie hiponatremii: ograniczenie płynów i ostrożne podawanie 0.9% NaCl dożylnie[1].
Słownik pojęć
- Ataksja – Niezborność ruchów, zaburzenie koordynacji ruchowej.
- Hiponatremia – Zmniejszenie stężenia sodu we krwi.
- Oczopląs – Mimowolne, rytmiczne ruchy gałek ocznych.
- Opistotonus – Skurcz mięśni grzbietu, powodujący wygięcie ciała w łuk.
- Sinica – Niebieskawe zabarwienie skóry i błon śluzowych spowodowane niedotlenieniem.
- Tachykardia – Przyspieszenie akcji serca.
Podsumowanie
Przedawkowanie leku Finlepsin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym zaburzeń układu nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz zmian w badaniach laboratoryjnych. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie przedawkowania jest objawowe i wymaga specjalistycznej opieki medycznej.
| Objawy przedawkowania | Zawroty głowy, ataksja, senność, otępienie, nudności, wymioty, niepokój, stany dezorientacji, ruchy mimowolne, rozszerzenie źrenic, oczopląs, zaczerwienienie, zatrzymanie moczu, hiponatremia, sinica, opistotonus, zaburzenia odruchów, drżenia, drgawki toniczno-kloniczne, zaburzenia czynności układu oddechowego i sercowo-naczyniowego, niedociśnienie, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy, dezorientacja, zaburzenia świadomości, czasem zatrzymanie oddechu i serca, leukocytoza, leukopenia, neutropenia, glukozuria, ketonuria |
| Postępowanie w przypadku przedawkowania | Usunięcie substancji szkodliwej, podtrzymywanie czynności życiowych, leczenie drgawek, unikanie barbituranów, leczenie niedociśnienia, leczenie hiponatremii |


















