Dokładny skład leku Apo-Doxan: Szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych
Spis treści
- Wstęp
- Skład jakościowy i ilościowy
- Substancje pomocnicze
- Postać farmaceutyczna
- Przechowywanie i okres ważności
- Podmiot odpowiedzialny
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wstęp
W artykule przedstawimy szczegółowy opis składu leku Apo-Doxan, w tym substancji czynnej oraz substancji pomocniczych. Lek ten jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz objawów klinicznych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Informacje zawarte w artykule pochodzą z dokumentów: Charakterystyka produktu leczniczego oraz Ulotka leku[1][2].
Skład jakościowy i ilościowy
Lek Apo-Doxan dostępny jest w trzech dawkach: 1 mg, 2 mg oraz 4 mg doksazosyny (w postaci mezylanu doksazosyny). Każda tabletka zawiera odpowiednio:
- Apo-Doxan 1: 1 mg doksazosyny
- Apo-Doxan 2: 2 mg doksazosyny
- Apo-Doxan 4: 4 mg doksazosyny
Doksazosyna jest substancją czynną, która działa rozszerzająco na naczynia krwionośne, zmniejszając opór obwodowy, co prowadzi do zmniejszenia ciśnienia tętniczego. Jest również antagonistą receptorów alfa1-adrenergicznych znajdujących się w gruczole krokowym i pęcherzu moczowym, co zmniejsza dolegliwości związane z utrudnieniem odpływu moczu[1].
Substancje pomocnicze
Substancje pomocnicze to składniki, które nie mają bezpośredniego działania terapeutycznego, ale są niezbędne do produkcji, stabilności i podania leku. W leku Apo-Doxan znajdują się następujące substancje pomocnicze:
- Celuloza mikrokrystaliczna – stosowana jako wypełniacz i środek wiążący, który pomaga w formowaniu tabletki.
- Laktoza jednowodna – cukier mleczny, który działa jako wypełniacz. Ważne dla pacjentów z nietolerancją laktozy, aby byli świadomi jej obecności.
- Kroskarmeloza sodowa – środek rozpuszczający, który pomaga tabletce rozpaść się po połknięciu, co ułatwia uwalnianie substancji czynnej.
- Magnezu stearynian – stosowany jako środek poślizgowy, który zapobiega przyklejaniu się tabletek do maszyn produkcyjnych[1][2].
Postać farmaceutyczna
Lek Apo-Doxan dostępny jest w postaci tabletek:
- Apo-Doxan 1: białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z napisem „APO” po jednej stronie i „D1” po drugiej.
- Apo-Doxan 2: białe, obustronnie wypukłe tabletki o kształcie kapsułek z napisem „APO” po jednej stronie i „D2” po drugiej.
- Apo-Doxan 4: białe, obustronnie wypukłe tabletki o kształcie rombu, z napisem „APO” po jednej stronie i „D4” po drugiej[1].
Przechowywanie i okres ważności
Lek Apo-Doxan należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres ważności leku wynosi 3 lata od daty produkcji[1][2].
Podmiot odpowiedzialny
Podmiotem odpowiedzialnym za produkcję i dystrybucję leku Apo-Doxan jest Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o., z siedzibą w Warszawie[1][2].
Słownik pojęć
- Doksazosyna – substancja czynna leku Apo-Doxan, działająca rozszerzająco na naczynia krwionośne i zmniejszająca opór obwodowy.
- Celuloza mikrokrystaliczna – substancja pomocnicza stosowana jako wypełniacz i środek wiążący w tabletkach.
- Laktoza jednowodna – cukier mleczny stosowany jako wypełniacz w tabletkach.
- Kroskarmeloza sodowa – substancja pomocnicza, która pomaga tabletce rozpaść się po połknięciu.
- Magnezu stearynian – substancja pomocnicza stosowana jako środek poślizgowy w produkcji tabletek.
- Łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH) – stan, w którym gruczoł krokowy powiększa się, powodując problemy z oddawaniem moczu.
- Niedociśnienie ortostatyczne – spadek ciśnienia krwi przy zmianie pozycji ciała, np. z siedzącej na stojącą, powodujący zawroty głowy lub omdlenia.
Podsumowanie
Lek Apo-Doxan zawiera doksazosynę jako substancję czynną oraz kilka substancji pomocniczych, takich jak celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian. Jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma nietolerancję laktozy lub inne schorzenia.














