Działania niepożądane leku Lignocainum Hydrochloricum WZF: Co warto wiedzieć?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Działania niepożądane
- Częstość występowania działań niepożądanych
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie w przypadku przedawkowania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lignocainum Hydrochloricum WZF to lek stosowany w znieczuleniu miejscowym oraz w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które warto znać przed rozpoczęciem terapii. W tym artykule omówimy możliwe skutki uboczne, ich częstość występowania oraz objawy przedawkowania.
Działania niepożądane
Działania niepożądane lidokainy mogą wystąpić w wyniku przekroczenia dopuszczalnych stężeń w płynach ustrojowych, np. skutkiem przedawkowania, zaburzeń wchłaniania, rozmieszczania, przemian i wydalania lub zastosowania niewłaściwej techniki wstrzykiwania[1]. Oto najczęściej zgłaszane działania niepożądane:
- Reakcje alergiczne – zmiany skórne, pokrzywka, obrzęki[2].
- Brak czucia – niemożność wykonywania ruchów (paraliż)[2].
- Metaliczny smak w ustach – uczucie oszołomienia, pobudzenie, niepokój, euforia[2].
- Drżenia mięśniowe – senność, zaburzenia świadomości, bóle i zawroty głowy, szumy uszne[2].
- Utrata świadomości – drgawki, zmniejszenie ciśnienia krwi, zwolnienie czynności serca, nasilone trudności z oddychaniem[2].
- Zaburzenia widzenia – nudności, wymioty[2].
Częstość występowania działań niepożądanych
Działania niepożądane lidokainy są zazwyczaj rezultatem jej nadmiernego stężenia w płynach ustrojowych. Częstość występowania działań niepożądanych została podzielona na dwie kategorie:
- Bardzo rzadko – reakcje alergiczne, brak czucia, niemożność wykonywania ruchów (paraliż)[1].
- Częstość nieznana – objawy anafilaktoidalne, metaliczny smak w ustach, uczucie oszołomienia, pobudzenie, niepokój, euforia, drżenia mięśniowe, senność, zaburzenia świadomości, bóle i zawroty głowy, szumy uszne, uczucie gorąca, chłodu lub odrętwienia, utrata świadomości, drgawki, zmniejszenie ciśnienia krwi, zwolnienie czynności serca, nasilone trudności z oddychaniem, zaburzenia widzenia, nudności, wymioty[1].
Objawy przedawkowania
Przedawkowanie lidokainy może wystąpić w przypadku podania leku bezpośrednio do naczynia krwionośnego czy też w okolicę bogato unaczynioną, lub po przekroczeniu dawki dopuszczalnej[1]. Objawy przedawkowania obejmują:
- Faza pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego – zaburzenia czucia w obrębie warg i języka, metaliczny smak w ustach, niespójność mowy, zawroty głowy, szumy uszne, zaburzenia widzenia, dreszcze, pobudzenie ruchowe, drżenia mięśni, drgawki[1].
- Faza depresji ośrodkowego układu nerwowego – śpiączka, depresja oddychania i krążenia[1].
- Inne objawy – tachykardia, wzrost ciśnienia tętniczego i oporu naczyniowego, osłabienie automatyzmu serca, bradykardia, asystolia, rozszerzenie oskrzeli[1].
Postępowanie w przypadku przedawkowania
W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania lidokainy, należy natychmiast przerwać podawanie leku. Postępowanie obejmuje:
- Uspokojenie pacjenta, podanie tlenu do oddychania i sprawdzenie dostępu do żyły[1].
- W przypadku silniejszej reakcji toksycznej, zastosowanie wentylacji zastępczej płuc, dożylne podanie leków podwyższających ciśnienie tętnicze oraz leków przeciwdrgawkowych[1].
- W przypadku utraty świadomości z drgawkami kloniczno-tonicznymi, natychmiastowa intubacja pacjenta, podjęcie wentylacji zastępczej płuc 100% tlenem, dożylne podanie leków przeciwdrgawkowych, korygowanie kwasicy i leczenie objawowe zgodnie z zasadami intensywnej terapii[1].
Słownik pojęć
- Lidokaina – lek miejscowo znieczulający i przeciwarytmiczny, stosowany w znieczuleniu regionalnym oraz leczeniu zaburzeń rytmu serca.
- Przedawkowanie – podanie leku w ilości przekraczającej dopuszczalną dawkę, co może prowadzić do wystąpienia objawów toksycznych.
- Reakcje anafilaktoidalne – objawy podobne do alergicznych, jednak o innym mechanizmie powstawania.
- Intubacja – wprowadzenie rurki intubacyjnej do tchawicy w celu zapewnienia drożności dróg oddechowych i umożliwienia wentylacji mechanicznej.
- Wentylacja zastępcza – mechaniczne wspomaganie oddychania pacjenta za pomocą respiratora.
Materiały źródłowe
| Działania niepożądane | Reakcje alergiczne, brak czucia, metaliczny smak w ustach, drżenia mięśniowe, utrata świadomości, zaburzenia widzenia, nudności, wymioty |
| Częstość występowania | Bardzo rzadko: reakcje alergiczne, brak czucia, niemożność wykonywania ruchów (paraliż). Częstość nieznana: objawy anafilaktoidalne, metaliczny smak w ustach, uczucie oszołomienia, pobudzenie, niepokój, euforia, drżenia mięśniowe, senność, zaburzenia świadomości, bóle i zawroty głowy, szumy uszne, uczucie gorąca, chłodu lub odrętwienia, utrata świadomości, drgawki, zmniejszenie ciśnienia krwi, zwolnienie czynności serca, nasilone trudności z oddychaniem, zaburzenia widzenia, nudności, wymioty |
| Objawy przedawkowania | Faza pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego: zaburzenia czucia w obrębie warg i języka, metaliczny smak w ustach, niespójność mowy, zawroty głowy, szumy uszne, zaburzenia widzenia, dreszcze, pobudzenie ruchowe, drżenia mięśni, drgawki. Faza depresji ośrodkowego układu nerwowego: śpiączka, depresja oddychania i krążenia. Inne objawy: tachykardia, wzrost ciśnienia tętniczego i oporu naczyniowego, osłabienie automatyzmu serca, bradykardia, asystolia, rozszerzenie oskrzeli |
| Postępowanie w przypadku przedawkowania | Uspokojenie pacjenta, podanie tlenu do oddychania i sprawdzenie dostępu do żyły. W przypadku silniejszej reakcji toksycznej, zastosowanie wentylacji zastępczej płuc, dożylne podanie leków podwyższających ciśnienie tętnicze oraz leków przeciwdrgawkowych. W przypadku utraty świadomości z drgawkami kloniczno-tonicznymi, natychmiastowa intubacja pacjenta, podjęcie wentylacji zastępczej płuc 100% tlenem, dożylne podanie leków przeciwdrgawkowych, korygowanie kwasicy i leczenie objawowe zgodnie z zasadami intensywnej terapii |














