Menu

Zaparcie

Produkty powiązane z zaparcie
Iberogast, płyn doustny
Iberogast, płyn doustny
Duspatalin Gastro, tabletki, 135 mg
Duspatalin Gastro, tabletki, 135 mg
Osłonka Normal, kapsułki
Osłonka Normal, kapsułki
Espumisan, kapsułki, 40 mg
Espumisan, kapsułki, 40 mg
No-Spa Max, tabletki, 80 mg
No-Spa Max, tabletki, 80 mg
Tribux Bio, tabletki, 100 mg
Tribux Bio, tabletki, 100 mg
Aurovitas Tributron, kapsułki
Aurovitas Tributron, kapsułki
Colon C, proszek
Colon C, proszek
Drotafemme Forte, tabletki, 80 mg
Drotafemme Forte, tabletki, 80 mg
Lactulosum, syrop
Lactulosum, syrop
Lactulosum, syrop, 500 mg/ml
Lactulosum, syrop, 500 mg/ml
No-Spa, tabletki, 40 mg
No-Spa, tabletki, 40 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Malwina Krause
Malwina Krause
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Raphacholin C – przedawkowanie leku
  2. Ranisan 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Raphacholin C – wskazania – na co działa?
  4. Raphacholin C – dawkowanie leku
  5. Ranigast, 0,5 mg/ml – przeciwwskazania
  6. Ranigast, 0,5 mg/ml – dawkowanie leku
  7. Ranigast, 0,5 mg/ml – przedawkowanie leku
  8. Ranigast, 0,5 mg/ml – stosowanie u dzieci
  9. Ranigast, 150 mg – dawkowanie leku
  10. Ranimax Teva – wskazania – na co działa?
  11. Ranimax Teva – dawkowanie leku
  12. Rytmonorm 150, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Promazin Jelfa, 100 mg – skład leku
  14. Pramolan, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Piroxicam Jelfa, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Phenytoinum WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?
  17. Pernazinum, 25 mg – wskazania – na co działa?
  18. Pentazocinum WZF – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Papaverinum hydrochloricum WZF, 20 mg/ml – skład leku
  20. Papaverinum hydrochloricum WZF, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?
  21. Papaverinum hydrochloricum WZF, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Papaverinum hydrochloricum WZF, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci
  23. Osteogenon – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Osteogenon – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Raphacholin C – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Raphacholin C może prowadzić do poważnych objawów, takich jak wymioty, biegunka, dyselektrolitemia, bóle głowy, zaczerwienienie twarzy, zaburzenia oddychania, zaburzenia rytmu serca, skurcze mięśniowe, uczucie znużenia i osłabienia oraz nudności. Zalecane dawkowanie leku różni się w zależności od rodzaju dolegliwości, a w przypadku dzieci powyżej 10 lat i młodzieży dawkowanie należy skonsultować z lekarzem. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.

  • Ilustracja poradnika Ranisan 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    RANISAN 150 mg to lek stosowany w leczeniu schorzeń żołądkowo-jelitowych. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha, zaparcia i nudności. W przypadku poważniejszych objawów, jak reakcje alergiczne, należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Lek może być stosowany w ciąży i podczas karmienia piersią tylko w przypadku zdecydowanej konieczności.

  • Ilustracja poradnika Raphacholin C – wskazania – na co działa?

    Raphacholin C to lek stosowany tradycyjnie w leczeniu niestrawności, dolegliwości trawiennych oraz zaburzeń aktywności skurczowej pęcherzyka żółciowego. Zawiera wyciąg suchy z korzenia rzodkwi czarnej z węglem aktywnym, wyciąg gęsty z ziela karczocha, kwas dehydrocholowy oraz olejek eteryczny miętowy. Może powodować luźne stolce, kolkę żółciową oraz reakcje alergiczne. Nie stosować u dzieci poniżej 10 lat.

  • Ilustracja poradnika Raphacholin C – dawkowanie leku

    Lek Raphacholin C stosuje się w leczeniu niestrawności i dolegliwości trawiennych. Dawkowanie u dorosłych zależy od rodzaju dolegliwości: 1-3 tabletki jednorazowo w niestrawności, 1-2 tabletki 3 razy dziennie po posiłku w innych dolegliwościach trawiennych, oraz 2 tabletki rano i wieczorem przed posiłkiem w zaparciach. U dzieci powyżej 10 lat zaleca się 1 tabletkę 3 razy dziennie po posiłku. Lek należy stosować doustnie, popijając wodą. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy takie jak wymioty, biegunka, bóle głowy i zaburzenia rytmu serca. Przed zastosowaniem leku w ciąży należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 0,5 mg/ml – przeciwwskazania

    Ranigast jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby wrzodowej i nadmiernego wydzielania kwasu solnego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz ostrą porfirię. Ważne jest monitorowanie interakcji z innymi lekami oraz dostosowanie dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 0,5 mg/ml – dawkowanie leku

    Ranigast to lek stosowany w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Lek podaje się dożylnie w dawce 50 mg co 6-8 godzin lub w ciągłym wlewie dożylnym z szybkością 6,25 mg/godzinę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 400 mg. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy zmniejszyć. Ranigast nie powinien być stosowany u pacjentów uczulonych na ranitydynę. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak bóle brzucha, reakcje nadwrażliwości, zmiany wskaźników czynności wątroby, zmniejszenie liczby białych krwinek, wstrząs anafilaktyczny, dezorientacja, bóle głowy, niewyraźne widzenie, zaburzenia serca, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, rumień wielopostaciowy, bóle stawowe i mięśniowe, zapalenie…

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 0,5 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Ranigast może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niedociśnienie tętnicze i zaburzenia chodu. Maksymalna dawka dobowa wynosi 400 mg. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skonsultować się z lekarzem i zastosować odpowiednie leczenie objawowe i podtrzymujące, w tym hemodializę.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 0,5 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Ranigast, zawierający ranitydynę, jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka oraz innych zespołów z objawowym nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania tego leku u dzieci nie zostały dotychczas określone. Alternatywne leki o podobnym działaniu, które są bezpieczne dla dzieci, to omeprazol, lansoprazol oraz famotydyna.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 150 mg – dawkowanie leku

    Ranigast to lek stosowany w leczeniu chorób przewodu pokarmowego, takich jak choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba refluksowa przełyku oraz owrzodzenia związane z zakażeniem Helicobacter pylori. Dawkowanie leku zależy od rodzaju schorzenia i wynosi od 150 mg do 300 mg na dobę. U dzieci dawka wynosi 2-4 mg/kg mc. dwa razy na dobę, maksymalnie 300 mg na dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek dawka nie powinna przekraczać 150 mg na dobę. Możliwe działania niepożądane obejmują bóle brzucha, zaparcia, nudności, wysypkę, bóle głowy i zawroty głowy. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ranimax Teva – wskazania – na co działa?

    Ranimax Teva to lek stosowany w leczeniu zgagi, nadkwaśności soku żołądkowego i bólów w nadbrzuszu. Dawkowanie wynosi 1-2 tabletki dziennie, a lek nie powinien być stosowany dłużej niż 2 tygodnie bez konsultacji z lekarzem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ranitydynę, marskość wątroby z nadciśnieniem wrotnym oraz stosowanie u dzieci poniżej 16 lat. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami i powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha, reakcje nadwrażliwości i zmiany morfologii krwi.

  • Ilustracja poradnika Ranimax Teva – dawkowanie leku

    Ranimax Teva to lek stosowany w leczeniu objawowym nawracających dolegliwości dyspeptycznych. Dawkowanie: dorośli i młodzież od 16 lat – 1 tabletka 150 mg, w razie potrzeby 2 razy na dobę, maksymalnie 2 tabletki na dobę. W przypadku przedawkowania lub pominięcia dawki skonsultuj się z lekarzem. Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha, zaparcia, nudności lub wymioty.

  • Ilustracja poradnika Rytmonorm 150, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Rytmonorm 150, zawierający propafenonu chlorowodorek, stosowany jest w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia impulsów w sercu oraz kołatanie serca. Rzadziej mogą wystąpić niepokój, zaburzenia snu, ból głowy, zaburzenie smaku, nieostre widzenie, bradykardia, tachykardia, duszność, ból brzucha, wymioty, nudności, biegunka, zaparcia, suchość w jamie ustnej, nieprawidłowa czynność wątroby, ból w klatce piersiowej, astenia, uczucie zmęczenia i gorączka. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują agranulocytozę, leukopenię, granulocytopenię, nadwrażliwość, stan splątania, drgawki, objawy pozapiramidowe, niepokój ruchowy, migotanie komór, niewydolność serca, niedociśnienie ortostatyczne, odruchy wymiotne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, uszkodzenie komórek wątroby, zastój żółci, zapalenie wątroby, żółtaczkę, zespół…

  • Ilustracja poradnika Promazin Jelfa, 100 mg – skład leku

    Promazin Jelfa to lek neuroleptyczny stosowany w leczeniu pobudzenia psychoruchowego oraz niepokoju u osób w podeszłym wieku. Zawiera promazyny chlorowodorek jako substancję czynną oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, żelatyna, kwas stearynowy, krzemionka koloidalna bezwodna, talk, sacharyna sodowa, sacharoza, guma arabska i barwniki. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz potencjalnych działań niepożądanych i przeciwwskazań.

  • Ilustracja poradnika Pramolan, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Pramolan może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym neuroleptykami, lekami nasennymi, uspokajającymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona, lekami przeciwdrgawkowymi, fenotiazynami, inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, fluoksetyną, fluwoksaminą, beta-adrenolitykami, lekami przeciwarytmicznymi oraz inhibitorami MAO. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak substancje wpływające na mikrosomalny układ enzymów wątrobowych oraz substancje antycholinergiczne. Jednoczesne stosowanie Pramolanu z alkoholem może powodować senność i nasilać działanie uspokajające leku. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia Pramolanem.

  • Ilustracja poradnika Piroxicam Jelfa, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Piroxicam Jelfa to niesteroidowy lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu objawów chorób reumatycznych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym dotyczące układu pokarmowego, naczyniowego, nerwowego, immunologicznego, skóry, układu moczowego, krwiotwórczego, wątrobowego, metabolicznego, oczu, uszu, serca i układu oddechowego. Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, nudności, wymioty, zaparcia lub biegunka, bóle brzucha i niestrawność. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Phenytoinum WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Phenytoinum WZF jest stosowany w leczeniu padaczki, zapobieganiu napadom padaczkowym po operacjach neurochirurgicznych i urazach głowy oraz w leczeniu nerwobólu nerwu trójdzielnego. Dawkowanie leku ustala lekarz indywidualnie, a przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fenytoinę i porfirię. Należy zachować ostrożność w przypadku cukrzycy, reakcji skórnych, pacjentów w podeszłym wieku oraz kobiet w wieku rozrodczym. Fenytoina wchodzi w interakcje z wieloma lekami, a możliwe działania niepożądane obejmują zaburzenia krwi, układu nerwowego, żołądkowo-jelitowe, skórne i mięśniowo-szkieletowe.

  • Ilustracja poradnika Pernazinum, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Pernazinum jest stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej schizofrenii oraz ostrych zaburzeń psychotycznych. Dawkowanie zależy od rodzaju i nasilenia schorzenia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego, złośliwy zespół neuroleptyczny, stany śpiączkowe, ciążę, okres karmienia piersią, ostre zatrucie lekami oraz guzy zależne od prolaktyny. Ważne jest monitorowanie stanu zdrowia pacjenta i unikanie interakcji z innymi lekami. Możliwe działania niepożądane to m.in. zmiany w obrazie krwi, spadek ciśnienia tętniczego krwi, zaburzenia rytmu serca, reakcje neurologiczne, depresja, niewyraźne widzenie, zaburzenia wydolności oddechowej, zaparcia, suchość błon śluzowych jamy ustnej, nudności, zaburzenia seksualne, skórne odczyny alergiczne, mlekotok, zwiększenie masy ciała oraz ostre zapalenie…

  • Ilustracja poradnika Pentazocinum WZF – działania niepożądane i skutki uboczne

    Pentazocinum WZF to lek opioidowy stosowany w zwalczaniu bólu. Może powodować różne działania niepożądane, w tym nudności, wymioty, senność, nadmierne wydzielanie potu, zawroty głowy i oszołomienie. Rzadziej występują trudności w oddawaniu moczu, skurcz dróg żółciowych, suchość w ustach, ból brzucha i zmiany składu krwi. Lek może również wpływać na układ oddechowy, pokarmowy, nerwowy i sercowo-naczyniowy, powodując depresję oddechową, zaparcia, omamy, drżenia, napady drgawkowe, dezorientację, nadciśnienie tętnicze, tachykardię i depresję krążeniową. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Papaverinum hydrochloricum WZF, 20 mg/ml – skład leku

    Lek Papaverinum Hydrochloricum WZF zawiera papawerynę chlorowodorek jako substancję czynną oraz alkohol benzylowy, disodu edetynian i wodę do wstrzykiwań jako substancje pomocnicze. Papaweryna działa rozkurczowo na mięśnie gładkie, a substancje pomocnicze wspomagają jej działanie i przechowywanie. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych skutków ubocznych i interakcji z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Papaverinum hydrochloricum WZF, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Papaverinum hydrochloricum WZF to lek stosowany w leczeniu stanów spastycznych mięśni gładkich, takich jak kolka żółciowa, kolka jelitowa, kolka nerkowa i bolesne parcie na mocz. Lek działa poprzez rozkurczanie mięśni gładkich. Standardowe dawkowanie dla dorosłych wynosi 40-120 mg domięśniowo lub podskórnie, maksymalnie 4 razy na dobę. Leku nie należy stosować u dzieci oraz w przypadku nadwrażliwości na papawerynę lub zaburzeń przewodnictwa w mięśniu sercowym. Działania niepożądane obejmują rumień twarzy, ból i zawroty głowy, dyskomfort w jamie brzusznej, zaparcia, biegunka, złe samopoczucie, brak łaknienia, nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność, niedociśnienie, zaburzenia oddychania i ból w miejscu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Papaverinum hydrochloricum WZF, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Papaverinum Hydrochloricum WZF stosowany jest w leczeniu stanów spastycznych mięśni gładkich. Może powodować działania niepożądane, takie jak rumień twarzy, ból głowy, zawroty głowy, dyskomfort w jamie brzusznej, zaparcia, biegunka, złe samopoczucie, brak łaknienia, nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność, niedociśnienie tętnicze, zaburzenia oddychania, ból w miejscu wstrzyknięcia, eozynofilia oraz podwyższenie wartości testów wątrobowych. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, niewyraźne, podwójne widzenie oraz zaburzenia rytmu serca. W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Papaverinum hydrochloricum WZF, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Papaverinum hydrochloricum WZF u dzieci jest przeciwwskazane z powodu braku odpowiednich danych klinicznych oraz ryzyka poważnych działań niepożądanych. Alternatywne leki, takie jak butylobromek hioscyny, paracetamol i ibuprofen, są bezpieczne i skuteczne w leczeniu skurczów mięśni gładkich u dzieci. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed podaniem jakiegokolwiek leku dziecku.

  • Ilustracja poradnika Osteogenon – działania niepożądane i skutki uboczne

    Osteogenon to lek stosowany w leczeniu osteoporozy i regulacji równowagi wapniowo-fosforanowej. Może powodować działania niepożądane, takie jak hiperkalcemia, hiperkalciuria, bóle brzucha, zaparcia, nudności, świąd i wysypka. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych objawów, takich jak pragnienie, wielomocz, nudności, odwodnienie, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia naczynioruchowe, zaparcia, utrata apetytu, arytmia, osłabienie, wapnica nerek, kamica nerkowa, ból kości i zaburzenia psychiczne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Osteogenon – dawkowanie leku

    Osteogenon to lek stosowany w leczeniu osteoporozy i regulacji równowagi wapniowo-fosforanowej. Dawkowanie zależy od wskazania i wynosi od 1 do 4 tabletek dziennie. Lek należy przyjmować podczas posiłków, popijając wodą. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem. Osteogenon może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego należy zachować ostrożność. Możliwe działania niepożądane to hiperkalcemia, hiperkalciuria, bóle brzucha, zaparcia, nudności, świąd i wysypka.