Jak prawidłowo dawkować lek Ranigast?

Ranigast to lek stosowany w leczeniu chorób przewodu pokarmowego, takich jak choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba refluksowa przełyku oraz owrzodzenia związane z zakażeniem Helicobacter pylori. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Ranigast, aby pacjenci mogli bezpiecznie i skutecznie korzystać z tego leku.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla dzieci
• Dawkowanie w niewydolności nerek
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Dawkowanie dla dorosłych

Dawkowanie leku Ranigast dla dorosłych zależy od rodzaju schorzenia, które jest leczone:

• Choroba wrzodowa dwunastnicy i żołądka: Zwykle stosuje się 1 tabletkę 150 mg dwa razy na dobę lub jednorazową dawkę 300 mg przed snem. U większości pacjentów wygojenie owrzodzenia następuje po 4 tygodniach leczenia. W razie potrzeby leczenie można kontynuować przez kolejne 4 tygodnie^[1].
• Zapobieganie i leczenie owrzodzeń dwunastnicy podczas stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ): Zaleca się 150 mg dwa razy na dobę lub jednorazowo 300 mg na noc przez 8-12 tygodni^[1].
• Owrzodzenie dwunastnicy współistniejące z zakażeniem Helicobacter pylori: Zalecana dawka wynosi 150 mg dwa razy na dobę lub 300 mg jednorazowo na noc równocześnie z amoksycyliną (750 mg 3 razy na dobę) i metronidazolem (500 mg 3 razy na dobę) przez 2 tygodnie. Przez kolejne dwa tygodnie należy stosować wyłącznie ranitydynę^[1].
• Choroba refluksowa przełyku: W objawowym leczeniu dolegliwości związanych z refluksem żołądkowo-przełykowym zaleca się 150 mg ranitydyny jeden lub dwa razy na dobę przez dwa tygodnie. W razie potrzeby czas terapii można wydłużyć o kolejne dwa tygodnie^[1].
• Nawracające dolegliwości dyspeptyczne: Zaleca się 150 mg ranitydyny raz na dobę, a w razie konieczności 2 razy na dobę przez 6 tygodni^[1].
• Zapobieganie wystąpieniu zespołu Mendelsona: U pacjentów, u których istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia zespołu Mendelsona stosuje się 150 mg ranitydyny na dwie godziny przed rozpoczęciem znieczulenia ogólnego, a najlepiej również 150 mg ranitydyny wieczorem w dniu poprzedzającym znieczulenie^[1].

Dawkowanie dla dzieci

W leczeniu choroby wrzodowej u dzieci zaleca się ranitydynę w dawce 2 mg/kg mc. do 4 mg/kg mc. dwa razy na dobę. Nie należy przekraczać dawki 300 mg ranitydyny na dobę^[1].

Dawkowanie w niewydolności nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 50 ml/min) wydalanie ranitydyny może być zmniejszone, co może prowadzić do zwiększenia jej stężenia w surowicy. Dlatego u tych pacjentów nie zaleca się stosowania więcej niż 150 mg ranitydyny na dobę. Hemodializa zmniejsza stężenie ranitydyny w surowicy. U pacjentów przewlekle dializowanych należy podać ranitydynę w dawce 150 mg bezpośrednio po dializie^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Ranigast może powodować działania niepożądane. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z częstością występowania:

• Niezbyt często: bóle brzucha, zaparcia, nudności^[2].
• Rzadko: wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, zwiększenie stężenia kreatyniny w osoczu, niedociśnienie, ból w klatce piersiowej, przemijające zmiany aktywności enzymów wątrobowych^[2].
• Bardzo rzadko: bóle głowy, zawroty głowy, przemijające zaburzenia dotyczące ruchów mimowolnych, przemijające stany splątania, depresja i omamy, zwolnienie akcji serca, przyspieszenie akcji serca, blok przedsionkowo-komorowy, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, ostre zapalenie trzustki, biegunka, bóle stawowe i mięśniowe, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia, ginekomastia, przemijająca impotencja, mlekotok, rumień wielopostaciowy, wypadanie włosów, wstrząs anafilaktyczny, niewyraźne widzenie, zapalenie nerek^[2].
• Nieznana: duszność^[2].

Słownik pojęć

• Choroba wrzodowa dwunastnicy – schorzenie, w którym na błonie śluzowej dwunastnicy pojawiają się wrzody.
• Choroba refluksowa przełyku – stan, w którym kwas żołądkowy cofa się do przełyku, powodując objawy takie jak zgaga.
• Helicobacter pylori – bakteria, która może powodować infekcje żołądka i dwunastnicy, prowadząc do wrzodów.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – grupa leków stosowanych w celu zmniejszenia bólu i stanu zapalnego.
• Zespół Mendelsona – powikłanie związane z aspiracją treści żołądkowej do płuc podczas znieczulenia ogólnego.

Podsumowanie:

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku