Wskazania do stosowania leku Phenytoinum WZF
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lek Phenytoinum WZF jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych i bólowych. Główne wskazania do stosowania tego leku to:
- Padaczka – Lek jest stosowany w leczeniu napadów uogólnionych oraz napadów częściowych złożonych[1].
- Zapobieganie napadom padaczkowym – Phenytoinum WZF jest również stosowany w celu zapobiegania napadom padaczkowym po operacjach neurochirurgicznych i urazach głowy[1].
- Nerwoból nerwu trójdzielnego – Lek jest stosowany w leczeniu nerwobólu nerwu trójdzielnego, szczególnie w przypadkach, gdy karbamazepina okazała się nieskuteczna lub pacjent jest na nią nadwrażliwy[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Phenytoinum WZF powinno być ustalane indywidualnie przez lekarza, w zależności od stanu pacjenta i jego reakcji na leczenie. Ogólne zalecenia dotyczące dawkowania to:
- Dorośli – Zazwyczaj zaczyna się od dawki 300 mg na dobę w trzech dawkach podzielonych. Dawka może być zwiększana lub zmniejszana co 7-10 dni, dochodząc do dawki podtrzymującej od 300 mg do 400 mg na dobę. W niektórych przypadkach może być konieczne zwiększenie dawki do 600 mg na dobę[1].
- Dzieci – Dawka wynosi od 3 do 8 mg/kg masy ciała w dawkach podzielonych, przy czym dawka całkowita nie powinna przekraczać 300 mg na dobę[1].
- Pacjenci w podeszłym wieku – Dawki fenytoiny należy dostosować indywidualnie, biorąc pod uwagę ogólne zasady dotyczące ustalania dawkowania oraz możliwość wystąpienia interakcji z innymi lekami[1].
Przeciwwskazania
Leku Phenytoinum WZF nie należy stosować w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość – Uczulenie na fenytoinę, inne pochodne hydantoiny lub którykolwiek z pozostałych składników leku[2].
- Porfiria – Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z porfirią[2].
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas stosowania leku Phenytoinum WZF należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:
- Cukrzyca – Fenytoina może wpływać na metabolizm glukozy i hamować wydzielanie insuliny, co może prowadzić do hiperglikemii[1].
- Reakcje skórne – Stwierdzono zagrażające życiu reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna rozpływna martwica naskórka[2].
- Pacjenci w podeszłym wieku – Zazwyczaj wymagają stosowania mniejszych dawek leku i mogą być bardziej narażeni na interakcje z innymi lekami[1].
- Kobiety w wieku rozrodczym – Fenytoina może powodować uszkodzenie płodu, dlatego kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji[1].
Interakcje z innymi lekami
Fenytoina wchodzi w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na jej skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Przykłady interakcji to:
- Leki zwiększające stężenie fenytoiny – Amiodaron, leki przeciwgrzybicze, chloramfenikol, diazepam, estrogeny, izoniazyd, omeprazol, fenylobutazon, salicylany[1].
- Leki zmniejszające stężenie fenytoiny – Kwas foliowy, ryfampicyna, sukralfat, teofilina[1].
- Leki, których działanie może być osłabione przez fenytoinę – Leki przeciwgrzybicze, przeciwnowotworowe, blokujące kanały wapniowe, kortykosteroidy, cyklosporyna, estrogeny, doustne środki antykoncepcyjne, paroksetyna, teofilina, witamina D[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Phenytoinum WZF może powodować działania niepożądane. Do najczęściej występujących należą:
- Zaburzenia krwi i układu chłonnego – Trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, anemia aplastyczna, powiększenie węzłów chłonnych[1].
- Zaburzenia układu nerwowego – Oczopląs, niewyraźna mowa, ataksja, dezorientacja, senność, zawroty głowy, ból głowy[1].
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe – Nudności, wymioty, zaparcia, toksyczne zapalenie wątroby[1].
- Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej – Wysypki skórne, zapalenie skóry pęcherzowe, złuszczające, plamicowe, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna rozpływna martwica naskórka[1].
- Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe – Osteopenia, osteoporoza, przerost dziąseł, powiększenie warg, hirsutyzm[1].
Słownik pojęć
- Padaczka – Choroba neurologiczna charakteryzująca się nawracającymi napadami drgawkowymi.
- Nerwoból nerwu trójdzielnego – Silny ból twarzy spowodowany uszkodzeniem lub podrażnieniem nerwu trójdzielnego.
- Zespół Stevensa-Johnsona – Ciężka reakcja skórna, która może być zagrażająca życiu, charakteryzująca się pęcherzami i złuszczaniem skóry.
- Toksyna rozpływna martwica naskórka – Bardzo ciężka reakcja skórna, prowadząca do rozległego złuszczania się naskórka.
- Hirsutyzm – Nadmierne owłosienie ciała u kobiet, występujące w miejscach typowych dla mężczyzn.
| Wskazania do stosowania | Padaczka, zapobieganie napadom padaczkowym, nerwoból nerwu trójdzielnego |
| Dawkowanie | Dorośli: 300-400 mg na dobę, Dzieci: 3-8 mg/kg masy ciała |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na fenytoinę, porfiria |
| Ostrzeżenia | Cukrzyca, reakcje skórne, pacjenci w podeszłym wieku, kobiety w wieku rozrodczym |
| Interakcje | Amiodaron, leki przeciwgrzybicze, chloramfenikol, diazepam, estrogeny, izoniazyd, omeprazol, fenylobutazon, salicylany, kwas foliowy, ryfampicyna, sukralfat, teofilina |
| Działania niepożądane | Zaburzenia krwi i układu chłonnego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe |














