Wskazania do stosowania leku Papaverinum hydrochloricum WZF
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Papaverinum hydrochloricum WZF to lek stosowany w leczeniu stanów spastycznych mięśni gładkich. Jest to roztwór do wstrzykiwań zawierający 20 mg/ml papaweryny chlorowodorku. Lek ten działa poprzez rozkurczanie mięśni gładkich, co przynosi ulgę w różnych dolegliwościach bólowych związanych ze skurczami mięśni gładkich[1].
Wskazania do stosowania
Lek Papaverinum hydrochloricum WZF jest stosowany w leczeniu następujących schorzeń i dolegliwości:
- Kolka żółciowa – Ból spowodowany skurczem dróg żółciowych, który może być bardzo intensywny i nagły[1].
- Stany skurczowe dróg żółciowych – Skurcze mięśni gładkich w drogach żółciowych, które mogą prowadzić do bólu i dyskomfortu[1].
- Kolka jelitowa – Ból brzucha spowodowany skurczami jelit, często związany z problemami trawiennymi[1].
- Kolka nerkowa – Ból spowodowany skurczem dróg moczowych, często związany z kamieniami nerkowymi[1].
- Bolesne parcie na mocz – Dyskomfort i ból podczas oddawania moczu, często związany z infekcjami dróg moczowych[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Papaverinum hydrochloricum WZF należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Standardowe dawkowanie dla dorosłych to:
- Podawanie domięśniowe lub podskórne, bez rozcieńczenia: od 40 mg do 120 mg (od 2 ml do 6 ml, czyli 1 do 3 ampułek).
- W razie konieczności dawka może być powtórzona po 3 godzinach, maksymalnie 4 razy na dobę[1].
Leku Papaverinum hydrochloricum WZF nie należy stosować u dzieci z uwagi na brak odpowiednich danych klinicznych[1].
Przeciwwskazania
Leku Papaverinum hydrochloricum WZF nie należy stosować w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na papawerynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku[2].
- Zaburzenia przewodnictwa w mięśniu sercowym[2].
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z jaskrą, zaburzeniami czynności wątroby, dławicą piersiową oraz po niedawno przebytym zawale mięśnia sercowego[2].
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Papaverinum hydrochloricum WZF może powodować działania niepożądane. Do najczęściej zgłaszanych należą:
- Rumień twarzy
- Ból i zawroty głowy
- Dyskomfort w jamie brzusznej
- Zaparcia, biegunka
- Złe samopoczucie, brak łaknienia
- Nudności, wymioty
- Nadmierna potliwość, senność
- Niedociśnienie, zaburzenia oddychania
- Ból w miejscu wstrzyknięcia
W przypadku zaobserwowania objawów, takich jak żółtaczka, dolegliwości bólowe ze strony wątroby, należy odstawić lek i natychmiast skontaktować się z lekarzem[2].
Słownik pojęć
- Papaweryna – Alkaloid izochinolinowy opium, który działa rozkurczająco na mięśnie gładkie.
- Kolka żółciowa – Ból spowodowany skurczem dróg żółciowych.
- Kolka jelitowa – Ból brzucha spowodowany skurczami jelit.
- Kolka nerkowa – Ból spowodowany skurczem dróg moczowych, często związany z kamieniami nerkowymi.
- Bolesne parcie na mocz – Dyskomfort i ból podczas oddawania moczu, często związany z infekcjami dróg moczowych.
Materiały źródłowe
Podsumowanie:
| Wskazania | Kolka żółciowa, stany skurczowe dróg żółciowych, kolka jelitowa, kolka nerkowa, bolesne parcie na mocz |
| Dawkowanie | 40-120 mg domięśniowo lub podskórnie, maksymalnie 4 razy na dobę |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na papawerynę, zaburzenia przewodnictwa w mięśniu sercowym |
| Działania niepożądane | Rumień twarzy, ból i zawroty głowy, dyskomfort w jamie brzusznej, zaparcia, biegunka, złe samopoczucie, brak łaknienia, nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność, niedociśnienie, zaburzenia oddychania, ból w miejscu wstrzyknięcia |














