Menu

Zapalenie rogówki

Produkty powiązane z zapalenie rogówki
Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
APAP Przeziębienie Junior, proszek, 300 mg + 5 mg + 20 mg
APAP Przeziębienie Junior, proszek, 300 mg + 5 mg + 20 mg
Aciclovir Ziaja, krem, 50 mg/g
Aciclovir Ziaja, krem, 50 mg/g
Anapran EC, tabletki dojelitowe, 250 mg
Anapran EC, tabletki dojelitowe, 250 mg
Anapran EC, tabletki dojelitowe, 500 mg
Anapran EC, tabletki dojelitowe, 500 mg
Anapran, tabletki powlekane, 275 mg
Anapran, tabletki powlekane, 275 mg
Anapran, tabletki powlekane, 550 mg
Anapran, tabletki powlekane, 550 mg
Apap przeziębienie, proszek, 650 mg + 50 mg + 10 mg
Apap przeziębienie, proszek, 650 mg + 50 mg + 10 mg
Axoviral, krem, 50 mg/g
Axoviral, krem, 50 mg/g
Blephaclean chusteczki do higieny oczu i powiek, chusteczki do oczu
Blephaclean chusteczki do higieny oczu i powiek, chusteczki do oczu
Blephademodex chusteczki do higieny powiek i rzęs
Blephademodex chusteczki do higieny powiek i rzęs
HERPEX, krem, 50 mg/g
HERPEX, krem, 50 mg/g
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
Maria Bialik
Maria Bialik
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Sara Janowska
Sara Janowska
  1. Dexamethason WZF 0,1%, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Dexamethason WZF 0,1%, 1 mg/ml – przedawkowanie leku
  3. Dexamethason WZF 0,1%, 1 mg/ml – stosowanie u dzieci
  4. Cortineff ophtalm. 0,1%, 1 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Cortineff ophtalm. 0,1%, 1 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Cortineff ophtalm. 0,1%, 1 mg/g – dawkowanie leku
  7. Cortineff ophtalm. 0,1%, 1 mg/g
  8. Cortineff ophtalm. 0,1%, 1 mg/g – skład leku
  9. Cortineff ophtalm. 0,1%, 1 mg/g – wskazania – na co działa?
  10. Cortineff ophtalm. 0,1%, 1 mg/g – przeciwwskazania
  11. Catalin, 0,75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Catalin, 0,75 mg – dawkowanie leku
  13. Catalin, 0,75 mg – przedawkowanie leku
  14. Catalin, 0,75 mg – stosowanie u dzieci
  15. Atecortin, (5 mg + 10 000 j.m. – skład leku
  16. Atecortin, (5 mg + 10 000 j.m. – wskazania – na co działa?
  17. Alcaine, 5 mg/ml – stosowanie u dzieci
  18. Alcaine, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Alcaine, 5 mg/ml – przedawkowanie leku
  20. Norfloksacyna
  21. Nepafenak
  22. Poliheksanid
  23. Fluorometolon
  24. Erlotynib
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Dexamethason WZF 0,1%, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dexamethason WZF 0,1% może powodować różne działania niepożądane, w tym uczucie dyskomfortu w oku, zaburzenia smaku, zapalenie rogówki i spojówek, światłowstręt, niewyraźne widzenie, wzrost ciśnienia śródgałkowego, owrzodzenie rogówki, opadanie powiek, ból oczu, rozszerzenie źrenic oraz zaburzenia hormonalne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Dexamethason WZF 0,1%, 1 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dexamethason WZF 0,1% może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, wzrost ciśnienia śródgałkowego, zaćma podtorebkowa tylna oraz perforacja rogówki lub twardówki. W przypadku przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem i postępować zgodnie z jego zaleceniami.

  • Ilustracja poradnika Dexamethason WZF 0,1%, 1 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Lek Dexamethason WZF 0,1% może być stosowany u dzieci w wieku 2 lat i starszych, ale wymaga monitorowania przez lekarza. Potencjalne ryzyka obejmują wzrost ciśnienia śródgałkowego, zaćmę, zahamowanie czynności nadnerczy oraz maskowanie objawów zakażeń. Alternatywne leki to hydrokortyzon, ketotifen i cyklosporyna.

  • Ilustracja poradnika Cortineff ophtalm. 0,1%, 1 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Cortineff ophtalm. 0,1% to maść do oczu zawierająca fludrokortyzon, stosowana w leczeniu zapaleń oczu. Lek może wchodzić w interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi i inhibitorami CYP3A, a także z soczewkami kontaktowymi i lanoliną. Brak informacji na temat interakcji z alkoholem. Przed zastosowaniem leku należy usunąć soczewki kontaktowe i odczekać 15 minut przed ich ponownym założeniem.

  • Ilustracja poradnika Cortineff ophtalm. 0,1%, 1 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Cortineff ophtalm. 0,1% może prowadzić do działań niepożądanych, takich jak nieostre widzenie, pieczenie, świąd, łzawienie i zaczerwienienie spojówek. Długotrwałe stosowanie może powodować zaćmę, jaskrę oraz nadkażenia. Ważne jest zgłaszanie działań niepożądanych lekarzowi i stosowanie leku zgodnie z zaleceniami.

  • Ilustracja poradnika Cortineff ophtalm. 0,1%, 1 mg/g – dawkowanie leku

    Maść do oczu Cortineff ophtalm. 0,1% stosuje się 2-3 razy na dobę, nie dłużej niż 2 tygodnie. Przed aplikacją należy dokładnie umyć ręce i postępować zgodnie z 12 krokami instrukcji podawania leku. Przedawkowanie może prowadzić do jaskry posteroidowej. Przed użyciem należy usunąć soczewki kontaktowe i odczekać 15 minut przed ich ponownym założeniem.

  • Ilustracja poradnika Cortineff ophtalm. 0,1%, 1 mg/g

    Cortineff ophtalm. 0,1% to maść do oczu zawierająca fludrokortyzon, stosowana w krótkotrwałym leczeniu zapalenia błony naczyniowej oka, zapalenia rogówki oraz alergicznych stanów zapalnych spojówek. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami, unikając długotrwałego stosowania, które może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak jaskra czy zaćma. Przed użyciem należy usunąć soczewki kontaktowe. Możliwe działania niepożądane obejmują nieostre widzenie, pieczenie oraz świąd w okolicy oka. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C i w miejscu niedostępnym dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Cortineff ophtalm. 0,1%, 1 mg/g – skład leku

    Dokładny skład leku Cortineff ophtalm. 0,1% obejmuje fludrokortyzonu octan jako substancję czynną oraz benzalkoniowy chlorek, lanolinę i wazelinę białą jako substancje pomocnicze. Fludrokortyzon działa przeciwzapalnie, a pozostałe składniki zapewniają stabilność i komfort stosowania maści. Przed użyciem leku należy usunąć soczewki kontaktowe i odczekać 15 minut przed ich ponownym założeniem. Możliwe działania niepożądane to nieostre widzenie, pieczenie, świąd i łzawienie.

  • Ilustracja poradnika Cortineff ophtalm. 0,1%, 1 mg/g – wskazania – na co działa?

    Lek Cortineff ophtalm. 0,1% jest maścią do oczu stosowaną w leczeniu zapalenia błony naczyniowej oka, zapalenia rogówki, zapalenia alergicznego spojówek i brzegów powiek. Lek nie powinien być stosowany dłużej niż 2 tygodnie i nie należy go stosować jednocześnie z innymi lekami do oczu. Może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy korzyść dla matki przeważa nad zagrożeniem dla płodu.

  • Ilustracja poradnika Cortineff ophtalm. 0,1%, 1 mg/g – przeciwwskazania

    Lek Cortineff ophtalm. 0,1% jest maścią do oczu stosowaną w leczeniu zapaleń błony naczyniowej oka, zapalenia rogówki oraz zapalenia alergicznego spojówek i brzegów powiek. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na fludrokortyzon lub inne składniki leku, infekcje oczu, jaskrę, choroby rogówki oraz stany ropne. Ważne jest, aby lek był stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza i nie był używany w chorobach innych niż podane przez lekarza. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Catalin, 0,75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Catalin stosowany w leczeniu zaćmy starczej może powodować działania niepożądane, takie jak rozlane powierzchniowe zapalenie rogówek, zapalenie brzegów powiek, przekrwienie spojówek, bolesność i świąd. Rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Catalin, 0,75 mg – dawkowanie leku

    Lek Catalin stosowany jest w leczeniu zaćmy starczej. Substancją czynną jest pirenoksyna. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, wkraplając 1-2 krople 3-5 razy na dobę. Przed użyciem należy rozpuścić tabletkę w 15 ml rozpuszczalnika. Lek przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić od światła. Okres trwałości po rozpuszczeniu wynosi 20 dni. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Catalin, 0,75 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Catalin jest mało prawdopodobne, ponieważ przedawkowanie pirenoksyny jest praktycznie niemożliwe. Objawy mogą obejmować rozlane powierzchniowe zapalenie rogówek, zapalenie brzegów powiek, przekrwienie spojówek, bolesność i świąd. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Catalin, 0,75 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Catalin nie jest zalecany dla dzieci ze względu na brak danych dotyczących jego bezpieczeństwa. Alternatywne leki to atropina, cyklopentolat i tropikamid, które są bezpieczne dla dzieci. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest konsultacja z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Atecortin, (5 mg + 10 000 j.m. – skład leku

    Lek Atecortin zawiera trzy składniki aktywne: oksytetracyklinę, polimyksynę B i hydrokortyzon, które działają synergistycznie w leczeniu bakteryjnych zapaleń oczu i uszu. Substancje pomocnicze, takie jak glinu tristearynian i parafina ciekła, stabilizują formę leku i ułatwiają jego aplikację. Lek jest stosowany w okulistyce i otologii, ale ma pewne przeciwwskazania, takie jak uczulenie na składniki czy choroby wirusowe.

  • Ilustracja poradnika Atecortin, (5 mg + 10 000 j.m. – wskazania – na co działa?

    Atecortin to lek stosowany miejscowo w okulistyce i otologii, który leczy bakteryjne zapalenie spojówek, zapalenie brzegów powiek, zapalenie woreczka łzowego, zapalenie rogówki oraz zapalenie przewodu słuchowego zewnętrznego. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, a jego stosowanie jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na substancje czynne, grzybiczego zapalenia spojówek, chorób wirusowych, jaskry pierwotnej oraz gruźlicy oka. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje uczuleniowe, podrażnienie spojówek, pieczenie i świąd okolic oka oraz nieostre widzenie.

  • Ilustracja poradnika Alcaine, 5 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Lek Alcaine nie jest zalecany dla dzieci bez nadzoru lekarza ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Alternatywne leki o podobnym działaniu to tetrakaina, oksybuprokaina i lidokaina. Możliwe działania niepożądane Alcaine to uszkodzenia rogówki, niewyraźne widzenie i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Alcaine, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Alcaine, stosowany do znieczulenia powierzchniowego przed zabiegami okulistycznymi, może powodować różne działania niepożądane i skutki uboczne, takie jak uszkodzenia rogówki, niewyraźne widzenie, światłowstręt, ból oka, obrzęk oka i uczucie dyskomfortu w oku. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne i ogólnoustrojowe działanie toksyczne. Ważne jest zgłaszanie wszelkich działań niepożądanych lekarzowi lub farmaceucie.

  • Ilustracja poradnika Alcaine, 5 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Alcaine może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak pobudzenie lub zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego oraz uszkodzenia rogówki. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać nadmiernego stosowania. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Norfloksacyna

    Norfloksacyna to antybiotyk z grupy fluorochinolonów, który skutecznie zwalcza wybrane zakażenia bakteryjne układu moczowego i narządu wzroku. Dostępna jest zarówno w postaci tabletek, jak i kropli do oczu, dzięki czemu może być stosowana miejscowo lub ogólnie. Jej działanie polega na hamowaniu namnażania bakterii, co prowadzi do ich eliminacji z organizmu. Stosowanie norfloksacyny wymaga jednak zachowania ostrożności i uwzględnienia przeciwwskazań, a także potencjalnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Nepafenak

    Nepafenak to nowoczesny lek okulistyczny o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym, stosowany przede wszystkim po operacji usunięcia zaćmy. Dzięki miejscowemu działaniu na oko skutecznie zmniejsza ból i stan zapalny, a także ogranicza ryzyko powikłań u pacjentów z cukrzycą. Jego stosowanie jest wygodne i precyzyjnie dostosowane do potrzeb pacjentów okulistycznych.

  • Ilustracja poradnika Poliheksanid

    Poliheksanid to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu ciężkiego zakażenia rogówki wywołanego przez Acanthamoeba. Działa miejscowo, skutecznie zwalczając zarówno aktywne, jak i utajone formy tego drobnoustroju, co pozwala zwiększyć szanse na wyleczenie i ochronę wzroku. Przeznaczony jest do aplikacji w postaci kropli do oczu i wykazuje wysoką skuteczność potwierdzoną w badaniach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Fluorometolon

    Fluorometolon to lek stosowany w okulistyce, który skutecznie łagodzi stany zapalne oka o różnym podłożu. Dzięki miejscowemu działaniu i silnym właściwościom przeciwzapalnym, pomaga zmniejszyć objawy takie jak zaczerwienienie, ból czy obrzęk, przynosząc ulgę pacjentom zmagającym się z przewlekłymi i ostrymi schorzeniami oczu.

  • Ilustracja poradnika Erlotynib

    Erlotynib to lek stosowany przede wszystkim w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca oraz raka trzustki z przerzutami. Działa poprzez blokowanie receptorów na powierzchni komórek nowotworowych, co hamuje ich wzrost i namnażanie. Jest dostępny w formie tabletek powlekanych o różnych dawkach, które przyjmuje się doustnie. Choć skuteczny, erlotynib może powodować działania niepożądane, takie jak wysypka czy biegunka, a jego stosowanie wymaga uwagi ze względu na możliwe interakcje z innymi lekami i wpływ na stan zdrowia pacjenta, zwłaszcza u osób palących tytoń. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest sprawdzenie obecności mutacji EGFR, które decydują o efektywności terapii.