Menu

Werapamil

Produkty powiązane z werapamil
Dilzem 120 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Dilzem 120 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Dilzem 180 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 180 mg
Dilzem 180 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 180 mg
Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Oxycardil 120, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Oxycardil 120, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Oxycardil 60, tabletki powlekane, 60 mg
Oxycardil 60, tabletki powlekane, 60 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Allertec WZF, tabletki, 10 mg
Allertec WZF, tabletki, 10 mg
Allertec, krople doustne, roztwór, 10 mg/ml
Allertec, krople doustne, roztwór, 10 mg/ml
Allertec, syrop, 5 mg/5 ml
Allertec, syrop, 5 mg/5 ml
Allertec, tabletki powlekane, 10 mg
Allertec, tabletki powlekane, 10 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Staveran 40, 40 mg – wskazania – na co działa?
  2. Staveran 80, 80 mg – stosowanie w ciąży
  3. Staveran 40, 40 mg – przeciwwskazania
  4. Staveran 40, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Staveran 40, 40 mg – przedawkowanie leku
  6. Sotahexal 160, 160 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Sandimmun Neoral, 100 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Sandimmun Neoral, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Sandimmun, 50 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Sandimmun Neoral, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Rispolept, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Rifamazid, 300 mg + 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Rifamazid, 150 mg + 100 mg – wskazania – na co działa?
  14. Rifamazid, 150 mg + 100 mg – przeciwwskazania
  15. Rifamazid, 150 mg + 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Propranolol WZF – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Propranolol WZF – dawkowanie leku
  18. Primolut-Nor, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Opacorden, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Oftensin, 2,5 mg/ml – przeciwwskazania
  21. Oftensin, 5 mg/ml – przeciwwskazania
  22. Norvasc, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Norvasc, 5 mg – przeciwwskazania
  24. Mononit 20, 20 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Staveran 40, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Staveran to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Działa poprzez hamowanie przechodzenia jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i naczyń krwionośnych, co zmniejsza opór obwodowy i normalizuje rytm serca. Lek jest skuteczny w zapobieganiu powikłaniom sercowo-naczyniowym i poprawie jakości życia pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Staveran 80, 80 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Staveran u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest ograniczone ze względu na brak odpowiednich badań klinicznych oraz potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia. Werapamil przenika przez barierę łożyska oraz do mleka kobiecego, co może prowadzić do niepożądanych skutków u dziecka. Alternatywne leki, które mogą być bezpieczniejsze dla kobiet w ciąży i karmiących piersią, to metyldopa, labetalol i nifedypina.

  • Ilustracja poradnika Staveran 40, 40 mg – przeciwwskazania

    Staveran to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na werapamilu chlorowodorek, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II° lub III°, zespół chorego węzła zatokowego, niewydolność serca, migotanie/trzepotanie przedsionków, jednoczesne stosowanie leków beta-adrenolitycznych oraz iwabradyny. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii, aby ocenić ryzyko i znaleźć odpowiednie leczenie.

  • Ilustracja poradnika Staveran 40, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Staveran może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, zawroty głowy, rzadkoskurcz, zaczerwienienie skóry, zaparcia i obrzęki obwodowe. Rzadziej mogą wystąpić kołatanie serca, ból brzucha i uczucie zmęczenia. W rzadkich przypadkach mogą pojawić się parestezje, drżenia mięśniowe, senność, szumy uszne, wymioty i nadmierne pocenie się. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują reakcje nadwrażliwości, blok przedsionkowo-komorowy, skurcz oskrzeli, przerost dziąseł, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, łysienie i ginekomastię. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Staveran 40, 40 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Staveran może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia, hiperglikemia, osłupienie i kwasica metaboliczna. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 480 mg. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie obejmuje leczenie podtrzymujące, stymulację β-adrenergiczną, podanie wapnia, leki wazopresyjne, elektrostymulację serca i resuscytację krążeniowo-oddechową. Werapamilu chlorowodorku nie można usunąć z organizmu drogą hemodializy.

  • Ilustracja poradnika Sotahexal 160, 160 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    SotaHEXAL, lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym przeciwarytmicznymi, wydłużającymi odstęp QT, antagonistami wapnia, lekami moczopędnymi, insuliną i lekami przeciwcukrzycowymi. Może również wchodzić w interakcje z pokarmami, zwłaszcza mlecznymi, oraz substancjami zmniejszającymi ilość potasu i magnezu. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badania stężenia potasu i magnezu we krwi oraz badanie EKG.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 100 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Sandimmun Neoral może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, lekami sercowymi, metoklopramidem, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, danazolem, lekami na dnę, kwasem cholowym, inhibitorami proteazy, imatynibem, kolchicyną, telaprewirem, kannabidiolem, barbituranami, lekami przeciwdrgawkowymi, oktreotydem, lekami przeciwbakteryjnymi, orlistatem, zielem dziurawca, tyklopidyną, bozentanem, terbinafiną, antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, lekami na zakażenia układu moczowego, lekami przeciwnowotworowymi, inhibitorami wydzielania kwasu, takrolimusem, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, fibratami, nifedypiną, digoksyną, statynami, prednizolonem, etoposydem, repaglinidem, ewerolimusem, syrolimusem, ambrisentanem, antracyklinami, mykofenolanem sodu, mykofenolanem mofetylu, eltrombopagiem. Może również wchodzić w interakcje z grejpfrutem i sokiem grejpfrutowym. Sandimmun Neoral zawiera etanol, co może wpływać na pacjentów z problemami związanymi z…

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Sandimmun Neoral, zawierający cyklosporynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, lekami na serce, metoklopramidem, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, danazolem, lekami na dnę, kwasem cholowym, inhibitorami proteazy, imatynibem, kolchicyną, telaprewirem, kannabidiolem, barbituranami, lekami przeciwdrgawkowymi, oktreotydem, lekami przeciwbakteryjnymi, orlistatem, zielem dziurawca, tyklopidyną, bozentanem, terbinafiną, lekami przeciwbakteryjnymi, lekami przeciwgrzybiczymi, lekami na zakażenia układu moczowego, lekami przeciwnowotworowymi, inhibitorami wydzielania kwasu, takrolimusem, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, fibratami, nifedypiną, digoksyną, statynami i mykofenolanem. Spożycie grejpfruta lub soku grejpfrutowego może zwiększać biodostępność cyklosporyny. Sandimmun Neoral zawiera etanol, co może mieć wpływ na pacjentów z problemami związanymi z alkoholem, padaczką, chorobami wątroby, kobietami w…

  • Ilustracja poradnika Sandimmun, 50 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Sandimmun, zawierający cyklosporynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Sandimmun może również wchodzić w interakcje z grejpfrutem i sokiem grejpfrutowym, co może zwiększać biodostępność cyklosporyny. Lek zawiera etanol, co może mieć znaczenie dla pacjentów z problemami związanymi z alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Sandimmun Neoral, zawierający cyklosporynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, lekami sercowymi, metoklopramidem, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, danazolem, lekami na dnę, kwasem cholowym, inhibitorami proteazy, imatynibem, kolchicyną, telaprewirem, kannabidiolem, barbituranami, lekami przeciwdrgawkowymi, oktreotydem, lekami przeciwbakteryjnymi, orlistatem, zielem dziurawca, tyklopidyną, bozentanem, terbinafiną, lekami przeciwbakteryjnymi, lekami przeciwgrzybiczymi, lekami przeciwnowotworowymi, inhibitorami wydzielania kwasu, takrolimusem, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, fibratami, nifedypiną, digoksyną, statynami i mykofenolanem. Spożycie grejpfruta lub soku grejpfrutowego może zwiększać biodostępność cyklosporyny. Sandimmun Neoral zawiera etanol, co może powodować uczucie dyskomfortu w żołądku i biegunkę.

  • Ilustracja poradnika Rispolept, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Rispolept, zawierający rysperydon, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym uspokajającymi, wydłużającymi odstęp QT, zmniejszającymi stężenie potasu we krwi, stosowanymi w nadciśnieniu tętniczym, chorobie Parkinsona oraz psychostymulującymi. Może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak rifampicyna, karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, chinidyna, leki przeciwdepresyjne, beta-adrenolityczne, fenotiazyny, cymetydyna, ranitydyna, itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, werapamil, sertralina i fluwoksamina. Alkohol może nasilać działanie uspokajające rysperydonu, dlatego należy unikać jego spożywania podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Rifamazid, 300 mg + 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Rifamazid, lek stosowany w leczeniu gruźlicy, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wymagać dostosowania dawek lub zmiany terapii. Lek może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak leki zobojętniające sok żołądkowy i kwas p-aminosalicylowy. Podczas leczenia Rifamazidem nie wolno pić alkoholu, ponieważ zwiększa się ryzyko uszkodzenia wątroby.

  • Ilustracja poradnika Rifamazid, 150 mg + 100 mg – wskazania – na co działa?

    Rifamazid to lek stosowany w leczeniu gruźlicy, zawierający ryfampicynę i izoniazyd. Jest skuteczny w leczeniu wszystkich postaci gruźlicy płuc i pozapłucnej. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta, a kapsułki należy przyjmować raz na dobę, popijając wodą. Rifamazid może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Podczas leczenia mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak małopłytkowość, objawy grypopodobne, reakcje uczuleniowe i zaburzenia wątroby. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Rifamazid, 150 mg + 100 mg – przeciwwskazania

    Rifamazid to lek stosowany w leczeniu gruźlicy, zawierający ryfampicynę i izoniazyd. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężką niewydolność wątroby oraz leczenie sakwinawirem lub rytonawirem. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością wątroby, w podeszłym wieku oraz unikać spożywania alkoholu. Rifamazid może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami stosowanymi w chorobach serca, przeciwpadaczkowymi i doustnymi środkami antykoncepcyjnymi.

  • Ilustracja poradnika Rifamazid, 150 mg + 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Rifamazid, lek stosowany w leczeniu gruźlicy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wymagać dostosowania ich dawek lub zmiany terapii. Rifamazid może również wchodzić w interakcje z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy oraz kwasem p-aminosalicylowym (PAS). Podczas leczenia lekiem Rifamazid nie wolno pić alkoholu, ponieważ zwiększa się ryzyko uszkodzenia wątroby.

  • Ilustracja poradnika Propranolol WZF – interakcje z lekami i alkoholem

    Propranolol WZF, lek β-adrenolityczny, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak werapamil, diltiazem, nifedypina, dyzopiramid, lidokaina, adrenalina, ibuprofen, ergotamina, chloropromazyna, cymetydyna, ryfampicyna, teofilina, acenokumarol, warfaryna i hydralazyna. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak środki znieczulające i alkohol, który osłabia jego działanie. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas stosowania tego leku i skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Propranolol WZF – dawkowanie leku

    Propranolol WZF jest lekiem stosowanym w ostrych stanach wymagających natychmiastowego leczenia, takich jak zaburzenia rytmu serca oraz przełom tarczycowy. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 1 mg dożylnie, powtarzane co 2 minuty do maksymalnej dawki 10 mg (przytomni) lub 5 mg (znieczuleni). U pacjentów w podeszłym wieku oraz dzieci i młodzieży dawkowanie jest dostosowywane indywidualnie. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, astmę oskrzelową, bradykardię, wstrząs kardiogenny, niekontrolowaną niewydolność serca, niedociśnienie tętnicze, kwasicę metaboliczną, długotrwałe głodzenie, ciężkie zaburzenia krążenia w tętnicach obwodowych, blok serca II lub III stopnia, dusznicę bolesną Prinzmetala, zespół chorego węzła zatokowego, nieleczony guz chromochłonny oraz skłonność do hipoglikemii. Należy zachować szczególną…

  • Ilustracja poradnika Primolut-Nor, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Primolut-Nor może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym lekami przeciwpadaczkowymi, przeciwgruźliczymi, przeciwwirusowymi, przeciwgrzybiczymi, antybiotykami makrolidowymi oraz lekami stosowanymi w leczeniu chorób serca i nadciśnienia. Może również wchodzić w interakcje z ziołami, takimi jak ziele dziurawca zwyczajnego, oraz sokiem grejpfrutowym. Zaleca się ostrożność przy spożywaniu alkoholu podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Opacorden, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Opacorden, zawierający amiodaron, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwarytmicznymi, przeciw zakażeniom, stosowanymi w schizofrenii, na inne zaburzenia psychiczne, w malarii, przeciwalergicznymi, beta-adrenolitycznymi, przeczyszczającymi oraz z sofosbuwirem. Sok grejpfrutowy i alkohol mogą również wpływać na działanie leku. Picie alkoholu podczas stosowania Opacordenu zwiększa ryzyko zaburzeń wątroby. Zaleca się unikanie spożywania soku grejpfrutowego i ograniczenie spożycia alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Oftensin, 2,5 mg/ml – przeciwwskazania

    Oftensin jest lekiem stosowanym w leczeniu zwiększonego ciśnienia wewnątrzgałkowego, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Pacjenci z astmą, POChP, bradykardią, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem przedsionkowo-komorowym, wstrząsem kardiogennym oraz jawną niewydolnością serca nie powinni stosować tego leku. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki, aby uniknąć potencjalnych interakcji i działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Oftensin, 5 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Oftensin, zawierający tymolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia ocznego i jaskry z otwartym kątem. Nie powinien być stosowany przez pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, astmą, POChP, bradykardią, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem serca, wstrząsem kardiogennym i jawną niewydolnością serca. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami rytmu serca, zaburzeniami oddychania, zaburzeniami krążenia obwodowego, cukrzycą, jaskrą z zamkniętym kątem i nadczynnością tarczycy. Oftensin może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym β-adrenolitykami, adrenaliną, lekami przeciwdepresyjnymi, doustnymi lekami blokującymi kanał wapniowy, glikozydami nasercowymi, chinidyną, guanetydyną, parasympatykomimetykami, anestetykami wziewnymi i lekami przeciwcukrzycowymi.

  • Ilustracja poradnika Norvasc, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Norvasc, zawierający amlodypinę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami i induktorami CYP3A4, takrolimusem, inhibitorami kinazy mTOR, cyklosporyną i symwastatyną. Spożywanie soku grejpfrutowego może zwiększać stężenie amlodypiny we krwi. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Norvasc, 5 mg – przeciwwskazania

    Lek Norvasc, zawierający amlodypinę, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na amlodypinę, bardzo niskiego ciśnienia tętniczego, zwężenia zastawki aorty, wstrząsu kardiogennego oraz niewydolności serca po zawale. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent przebył zawał serca, cierpi na niewydolność serca, ma przełom nadciśnieniowy, chorobę wątroby lub jest w podeszłym wieku. Norvasc może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak ketokonazol, rytonawir, ryfampicyna, ziele dziurawca, werapamil, dantrolen, takrolimus, symwastatyna i cyklosporyna. Pacjenci stosujący Norvasc nie powinni spożywać soku grejpfrutowego ani grejpfrutów.

  • Ilustracja poradnika Mononit 20, 20 mg – przeciwwskazania

    Lek Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość, wstrząs, wstrząs kardiogenny, kardiomiopatię przerostową, jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy, bardzo niskie ciśnienie tętnicze, ciężką hipowolemię, jednoczesne stosowanie riociguatu oraz ciężką niedokrwistość. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji i skutków ubocznych.