Menu

Niedrożność jelit

Produkty powiązane z niedrożność jelit
COLFARM Węgiel aktywowany, tabletki, 150 mg
COLFARM Węgiel aktywowany, tabletki, 150 mg
Dulcobis, czopki, 10 mg
Dulcobis, czopki, 10 mg
Dulcobis, tabletki dojelitowe, 5 mg
Dulcobis, tabletki dojelitowe, 5 mg
Espumisan, kapsułki, 40 mg
Espumisan, kapsułki, 40 mg
Espumisan, krople doustne, 100 mg/ml
Espumisan, krople doustne, 100 mg/ml
Espumisan, krople doustne, 40 mg/ml
Espumisan, krople doustne, 40 mg/ml
Hydroxyzinum Adamed, tabletki powlekane, 10 mg
Hydroxyzinum Adamed, tabletki powlekane, 10 mg
Hydroxyzinum Adamed, tabletki powlekane, 25 mg
Hydroxyzinum Adamed, tabletki powlekane, 25 mg
Iberogast, płyn doustny
Iberogast, płyn doustny
Lokomotiv, smak landrynkowy, syrop
Lokomotiv, smak landrynkowy, syrop
Lokomotiv, tabletki
Lokomotiv, tabletki
Spumax wzdęcia, kapsułki miękkie, 125 mg
Spumax wzdęcia, kapsułki miękkie, 125 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Glucobay 100, 100 mg – przeciwwskazania
  2. Glucobay 100, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Glucobay 50, 50 mg – wskazania – na co działa?
  4. Glucobay 50, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Glucobay 50, 50 mg – dawkowanie leku
  6. Gastrolit – przeciwwskazania
  7. Gastrolit – dawkowanie leku
  8. Gastrolit – stosowanie u dzieci
  9. Gastrografin, (660 mg + 100 mg)/ml – wskazania – na co działa?
  10. Gastrolit – wskazania – na co działa?
  11. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – wskazania – na co działa?
  12. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – przeciwwskazania
  13. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – dawkowanie leku
  14. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – stosowanie u dzieci
  15. Palexia – wskazania – na co działa?
  16. Palexia – przeciwwskazania
  17. Ditropan, 5 mg – wskazania – na co działa?
  18. Ditropan, 5 mg – przeciwwskazania
  19. Ditropan, 5 mg – stosowanie u dzieci
  20. Ditropan, 5 mg – skład leku
  21. Dissenten, 2 mg – wskazania – na co działa?
  22. Dissenten, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Dissenten, 2 mg – przedawkowanie leku
  24. Dilzem retard, 90 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Glucobay 100, 100 mg – przeciwwskazania

    Glucobay to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który opóźnia trawienie węglowodanów. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki, przewlekłych chorób jelit, ciężkiej niewydolności nerek i wątroby, a także w okresie ciąży i karmienia piersią. W niektórych przypadkach konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza w zakresie diety cukrzycowej i monitorowania enzymów wątrobowych.

  • Ilustracja poradnika Glucobay 100, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Glucobay to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to wzdęcia, biegunka oraz bóle żołądkowo-jelitowe. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują nudności, wymioty i niestrawność. Rzadkie działania niepożądane to obrzęk i żółtaczka. Istnieją także działania niepożądane o nieznanej częstotliwości, takie jak reakcje alergiczne, niedrożność jelit i zapalenie wątroby. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Glucobay 50, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Glucobay to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u osób otyłych, u których sama dieta i wysiłek fizyczny nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. Substancją czynną jest akarboza, która opóźnia trawienie węglowodanów, zmniejszając wahania stężenia glukozy we krwi. Lek nie jest zalecany dla dzieci, osób z przewlekłymi chorobami jelit, ciężką niewydolnością nerek i wątroby oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią. Najczęstsze działania niepożądane to wzdęcia, biegunka i bóle żołądkowo-jelitowe.

  • Ilustracja poradnika Glucobay 50, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Glucobay to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to wzdęcia, biegunka i bóle żołądkowo-jelitowe. Rzadziej mogą wystąpić poważne problemy, takie jak zapalenie wątroby czy trombocytopenia. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Glucobay 50, 50 mg – dawkowanie leku

    Glucobay to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który opóźnia trawienie węglowodanów w jelitach, pomagając kontrolować poziom glukozy we krwi. Dawkowanie leku powinno być dostosowane indywidualnie, a standardowy schemat obejmuje 50-100 mg przed posiłkiem lub z pierwszymi kęsami. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze, dzieci oraz pacjenci z niewydolnością wątroby i nerek, wymagają szczególnej uwagi. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, choroby jelit, ciężką niewydolność nerek i wątroby oraz ciążę i karmienie piersią. Najczęstsze działania niepożądane to wzdęcia, biegunka oraz bóle żołądkowo-jelitowe.

  • Ilustracja poradnika Gastrolit – przeciwwskazania

    Gastrolit to lek stosowany do doustnego nawadniania, szczególnie w przypadkach biegunki. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, hiperkaliemia, niewydolność nerek, anuria, ciężkie odwodnienie, utrata przytomności, szok hemodynamiczny, niedrożność jelit oraz obfite wymioty. Przed rozpoczęciem przyjmowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku niewydolności serca, zaburzeń czynności nerek, chorób przewlekłych, chorób wątroby, obecności krwi w kale, biegunki utrzymującej się przez ponad 24-48 godzin, silnego bólu brzucha, zmian w stanie psychicznym oraz gorączki powyżej 39°C. Gastrolit może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak diuretyki oszczędzające potas i inhibitory konwertazy angiotensyny. W przypadku wystąpienia…

  • Ilustracja poradnika Gastrolit – dawkowanie leku

    Gastrolit to lek stosowany do doustnego nawadniania, zawierający elektrolity i glukozę. Aby przygotować roztwór, należy rozpuścić zawartość jednej saszetki w 200 ml gorącej, przegotowanej wody i ostudzić. W przypadku łagodnej biegunki, dorośli i dzieci powyżej 3 lat powinni przyjmować 200 ml po każdym płynnym stolcu, a dzieci poniżej 3 lat 10 ml/kg masy ciała. W przypadku odwodnienia, dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Ważne jest, aby nie stosować leku u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, hiperkaliemią, niewydolnością nerek, bezmoczem, ciężkim odwodnieniem, nieprzytomnością, szokiem hemodynamicznym, niedrożnością jelit oraz obfitymi wymiotami. W razie wątpliwości lub niepokojących objawów, należy skontaktować się…

  • Ilustracja poradnika Gastrolit – stosowanie u dzieci

    Gastrolit jest lekiem stosowanym do doustnego nawadniania, szczególnie w przypadkach biegunki. Może być stosowany u dzieci, ale istnieją pewne przeciwwskazania, takie jak hiperkaliemia, niewydolność nerek, anuria, ciężkie odwodnienie, utrata przytomności, szok hemodynamiczny, niedrożność jelit i obfite wymioty. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała dziecka. Alternatywy dla Gastrolitu to ORS, domowe roztwory nawadniające oraz probiotyki.

  • Ilustracja poradnika Gastrografin, (660 mg + 100 mg)/ml – wskazania – na co działa?

    Gastrografin to środek kontrastowy stosowany w diagnostyce radiologicznej przewodu pokarmowego, leczeniu niepowikłanej niedrożności smółkowej oraz w tomografii komputerowej narządów jamy brzusznej. Dawkowanie zależy od rodzaju badania i wieku pacjenta. Przeciwwskazania obejmują zmniejszoną objętość krwi i ryzyko przedostania się leku do dróg oddechowych. Możliwe działania niepożądane to wymioty, nudności, biegunka oraz reakcje rzekomoalergiczne.

  • Ilustracja poradnika Gastrolit – wskazania – na co działa?

    Gastrolit jest lekiem stosowanym do zapobiegania i leczenia odwodnienia niewielkiego stopnia, szczególnie u dzieci. Stosuje się go doustnie po rozpuszczeniu w wodzie. Przeciwwskazania obejmują hiperkaliemię, niewydolność nerek, anurię, ciężkie odwodnienie, utratę przytomności, szok hemodynamiczny, niedrożność jelit i obfite wymioty. Przed rozpoczęciem stosowania należy skonsultować się z lekarzem w przypadku niewydolności serca, zaburzeń czynności nerek, chorób przewlekłych, chorób wątroby, obecności krwi w kale, biegunki utrzymującej się ponad 24-48 godzin, silnego bólu brzucha, zmian w stanie psychicznym, gorączki powyżej 39°C oraz cukrzycy. Możliwe działania niepożądane to nudności, wymioty i zwiększone stężenie potasu we krwi.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – wskazania – na co działa?

    Lek ENEMA jest stosowany w leczeniu zaparć, oczyszczaniu jelita przed badaniami diagnostycznymi, przed i po zabiegach operacyjnych, oczyszczaniu jelita ze złogów środka kontrastowego oraz przed i po porodzie. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niedrożność jelit, choroby serca, nadciśnienie, choroby nerek, zapalenie wyrostka robaczkowego, bóle brzucha, nudności, wymioty, dzieci do 3 lat oraz pacjentów odwodnionych. Najczęstsze działania niepożądane to hiperfosfatemia, hipokaliemia, kwasica metaboliczna, podrażnienie błony śluzowej odbytu, dreszcze, pęcherze, kłucie, świąd odbytu, ból, nudności, wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, biegunka oraz reakcje nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – przeciwwskazania

    Stosowanie leku ENEMA jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, niedrożności jelit, zarośnięcia odbytu, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, krwawienia z jelita grubego, chorób serca, nadciśnienia, chorób nerek, zapalenia wyrostka robaczkowego, bóli brzucha, nudności, wymiotów, dzieci do lat 3 oraz odwodnienia. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, zwłaszcza w przypadku ryzyka zaburzeń gospodarki wodno-jonowej, zaburzeń czynności nerek, osłabienia, podeszłego wieku, zaburzeń jonowych, wodobrzusza oraz nieprzytomności. Lek ENEMA może wchodzić w interakcje z lekami blokującymi kanały wapniowe, lekami moczopędnymi oraz preparatami litu.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – dawkowanie leku

    Lek ENEMA jest stosowany w leczeniu zaparć oraz do oczyszczania jelita grubego przed badaniami diagnostycznymi, zabiegami operacyjnymi oraz przed i po porodzie. Dawkowanie różni się w zależności od wieku i masy ciała pacjenta. Lek podaje się doodbytniczo, a roztwór powinien mieć temperaturę pokojową. Przed zastosowaniem leku należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania i środki ostrożności, aby uniknąć potencjalnych skutków ubocznych. Leku nie należy stosować częściej niż raz na dobę i nie dłużej niż jeden tydzień.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku ENEMA u dzieci jest możliwe, ale wymaga nadzoru lekarza i ostrożności. Przeciwwskazania obejmują wiek poniżej 3 lat, niedrożność jelit, zarośnięcie odbytu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, krwawienie z jelita grubego, choroby serca, nadciśnienie, choroby nerek, zapalenie wyrostka robaczkowego, bóle brzucha, nudności, wymioty oraz odwodnienie. Alternatywy dla dzieci to laktuloza, glicerol i makrogole.

  • Ilustracja poradnika Palexia – wskazania – na co działa?

    Lek Palexia, zawierający tapentadol, jest silnym środkiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu ostrego bólu o nasileniu umiarkowanym do dużego u dorosłych. Zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg co 4-6 godzin, maksymalnie 700 mg pierwszego dnia i 600 mg w kolejnych dniach. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na tapentadol, astmą, depresją oddechową, niedrożnością jelit oraz w przypadku ostrego zatrucia alkoholem lub lekami. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, zawroty głowy, senność i bóle głowy. W razie wystąpienia objawów niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Palexia – przeciwwskazania

    Lek Palexia, zawierający tapentadol, jest silnym środkiem przeciwbólowym z grupy opioidów, stosowanym w leczeniu ostrego bólu. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na tapentadol, astmy, niedrożności jelit, ostrego zatrucia alkoholem lub lekami. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku wolnego oddychania, zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, urazu głowy, chorób wątroby lub nerek, chorób trzustki, stosowania leków o mieszanych właściwościach agonistycznych i antagonistycznych, skłonności do napadów padaczkowych, nadużywania alkoholu lub leków, palenia tytoniu oraz zaburzeń nastroju.

  • Ilustracja poradnika Ditropan, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Ditropan to lek stosowany w leczeniu niestabilności pęcherza moczowego, w tym parcia naglącego, nietrzymania moczu i trudności w oddawaniu moczu. Może być również stosowany u dzieci w wieku 5 lat i starszych w leczeniu moczenia nocnego. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta i wynosi od 1 tabletki 2-3 razy na dobę dla dorosłych do ½ tabletki 2 razy na dobę dla pacjentów w podeszłym wieku. Ditropan nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, jaskrą, zwężeniem drogi odpływu z pęcherza moczowego, niedrożnością jelit, toksycznym rozszerzeniem okrężnicy, ciężką postacią wrzodziejącego zapalenia okrężnicy oraz nużliwością mięśni. Najczęstsze działania niepożądane…

  • Ilustracja poradnika Ditropan, 5 mg – przeciwwskazania

    Ditropan to lek stosowany w leczeniu objawów niestabilności pęcherza moczowego, ale ma swoje przeciwwskazania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, jaskry z wąskim kątem przesączania, zatrzymania moczu, niedrożności jelit, toksycznego rozszerzenia okrężnicy oraz miastenii. Pacjenci z chorobą Parkinsona, neuropatią autonomicznego układu nerwowego, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz osoby w podeszłym wieku powinni stosować lek ostrożnie. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ditropan, 5 mg – stosowanie u dzieci

    Ditropan może być stosowany u dzieci w wieku 5 lat i starszych, ale nie jest zalecany dla młodszych dzieci. Przeciwwskazania obejmują jaskrę, zwężenie drogi odpływu z pęcherza, niedrożność jelit i miastenię. Alternatywne leki to solifenacyna, trospium i desmopresyna.

  • Ilustracja poradnika Ditropan, 5 mg – skład leku

    Ditropan to lek stosowany w leczeniu niestabilności pęcherza moczowego. Głównym składnikiem aktywnym jest oksybutyniny chlorowodorek, a substancje pomocnicze to laktoza bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna, wapnia stearynian i lak z indygotyną. Lek może powodować skutki uboczne takie jak suchość w jamie ustnej, zaparcia i ból głowy. Osoby z nietolerancją laktozy powinny skonsultować się z lekarzem przed jego stosowaniem.

  • Ilustracja poradnika Dissenten, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Dissenten, zawierający chlorowodorek loperamidu, jest stosowany w leczeniu biegunki ostrej i przewlekłej. Dawkowanie różni się w zależności od wieku pacjenta, a lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób wątroby. Dissenten może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, zaparcie, nudności i nadmierne wytwarzanie gazów jelitowych.

  • Ilustracja poradnika Dissenten, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dissenten, zawierający chlorowodorek loperamidu, jest stosowany w leczeniu biegunki. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak ból głowy i zaparcie, po rzadkie, takie jak ciężkie reakcje skórne i zaburzenia psychiczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i wiedzieli, kiedy skontaktować się z lekarzem. Dzieci są bardziej wrażliwe na przedawkowanie tego leku, co może prowadzić do zaparcia i depresji ośrodkowego układu nerwowego.

  • Ilustracja poradnika Dissenten, 2 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dissenten może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak depresja ośrodkowego układu nerwowego, zaparcie, wzdęcia brzucha, niedrożność jelit, wykwity pęcherzowe, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd oraz zatrzymanie moczu. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak płukanie żołądka, podanie naloksonu oraz monitorowanie pacjenta przez co najmniej 48 godzin.

  • Ilustracja poradnika Dilzem retard, 90 mg – przeciwwskazania

    Lek Dilzem Retard, zawierający diltiazemu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca oraz nadciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, ciężką bradykardię, niewydolność lewej komory serca z zastojem płucnym oraz jednoczesne stosowanie dantrolenu, iwabradyny i lomitapidu. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy zachować środki ostrożności w przypadku zaburzeń czynności lewej komory serca, bradykardii, bloku przedsionkowo-komorowego I stopnia, znieczulenia ogólnego, pacjentów w podeszłym wieku, niewydolności nerek lub wątroby, ryzyka niedrożności jelit oraz niewydolności serca. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do nasilenia…