Menu

Niedrożność jelit

Produkty powiązane z niedrożność jelit
COLFARM Węgiel aktywowany, tabletki, 150 mg
COLFARM Węgiel aktywowany, tabletki, 150 mg
Dulcobis, czopki, 10 mg
Dulcobis, czopki, 10 mg
Dulcobis, tabletki dojelitowe, 5 mg
Dulcobis, tabletki dojelitowe, 5 mg
Espumisan, kapsułki, 40 mg
Espumisan, kapsułki, 40 mg
Espumisan, krople doustne, 100 mg/ml
Espumisan, krople doustne, 100 mg/ml
Espumisan, krople doustne, 40 mg/ml
Espumisan, krople doustne, 40 mg/ml
Hydroxyzinum Adamed, tabletki powlekane, 10 mg
Hydroxyzinum Adamed, tabletki powlekane, 10 mg
Hydroxyzinum Adamed, tabletki powlekane, 25 mg
Hydroxyzinum Adamed, tabletki powlekane, 25 mg
Iberogast, płyn doustny
Iberogast, płyn doustny
Lokomotiv, smak landrynkowy, syrop
Lokomotiv, smak landrynkowy, syrop
Lokomotiv, tabletki
Lokomotiv, tabletki
Spumax wzdęcia, kapsułki miękkie, 125 mg
Spumax wzdęcia, kapsułki miękkie, 125 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Symtiver, 20 mg + 40 mg – przeciwwskazania
  2. Oxylaxon, 30 mg + 15 mg – wskazania – na co działa?
  3. Oxylaxon, 10 mg + 5 mg – wskazania – na co działa?
  4. Oxylaxon, 20 mg + 10 mg – wskazania – na co działa?
  5. Linefor, 100 mg – przeciwwskazania
  6. Pikopil, 7,5 mg – wskazania – na co działa?
  7. Pikopil, 7,5 mg – przeciwwskazania
  8. Pikopil, 7,5 mg – stosowanie u dzieci
  9. Ibum Forte, 200 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Solifenacin Medreg, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Podtlenek azotu SIAD, 100% v/v – wskazania – na co działa?
  12. Podtlenek azotu SIAD, 100% v/v – przeciwwskazania
  13. Srivasso, 18 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Vortemyel – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Vortemyel – przedawkowanie leku
  16. Irinotecan Accord, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Pragiola, 225 mg – przeciwwskazania
  18. Liść Senesu, 25-30 mg glikozydów – wskazania – na co działa?
  19. Liść Senesu, 25-30 mg glikozydów – przeciwwskazania
  20. bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – wskazania – na co działa?
  21. bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przeciwwskazania
  22. bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przeciwwskazania
  23. bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – dawkowanie leku
  24. bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Symtiver, 20 mg + 40 mg – przeciwwskazania

    Symtiver to lek stosowany w leczeniu zawrotów głowy, zawierający cynaryzynę i dimenhydraminę. Nie powinien być stosowany u dzieci, osób uczulonych na składniki leku, pacjentów z jaskrą, padaczką, podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym, nadużywających alkoholu, z chorobami cewki moczowej i gruczołu krokowego, oraz z niewydolnością wątroby lub nerek. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma niskie lub wysokie ciśnienie krwi, zwiększone ciśnienie w gałce ocznej, niedrożność jelit, powiększony gruczoł krokowy, nadczynność tarczycy, ciężką chorobę serca lub chorobę Parkinsona. Symtiver może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Nie należy stosować…

  • Ilustracja poradnika Oxylaxon, 30 mg + 15 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Oxylaxon jest stosowany w leczeniu silnego bólu, który można kontrolować jedynie za pomocą opioidowych leków przeciwbólowych. Zawiera oksykodon, który działa przeciwbólowo, oraz nalokson, który przeciwdziała zaparciom. Lek jest przepisywany w przypadku bólu nowotworowego i przewlekłego bólu. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, szczególnie w przypadku osób w podeszłym wieku, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz osób z bezdechem sennym. Lek może powodować uzależnienie, dlatego ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza.

  • Ilustracja poradnika Oxylaxon, 10 mg + 5 mg – wskazania – na co działa?

    Oxylaxon to lek stosowany w leczeniu silnego bólu, zawierający oksykodon i nalokson. Jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów cierpiących na ból nowotworowy, przewlekły i pooperacyjny. Dawkowanie zależy od nasilenia bólu i wrażliwości pacjenta, zazwyczaj wynosi 10 mg oksykodonu i 5 mg naloksonu co 12 godzin. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, depresję oddechową, ciężką chorobę płuc, serce płucne, ciężką astmę oskrzelową, porażenną niedrożność jelit oraz umiarkowaną do ciężkiej niewydolność wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha, niestrawność, zaparcia, biegunka, suchość w jamie ustnej, wymioty, zmniejszenie apetytu, zawroty głowy, ból głowy, uderzenia gorąca, pocenie się, ogólne osłabienie, zmęczenie, swędzenie skóry,…

  • Ilustracja poradnika Oxylaxon, 20 mg + 10 mg – wskazania – na co działa?

    Oxylaxon to lek stosowany w leczeniu silnego bólu, który może być kontrolowany jedynie za pomocą opioidowych leków przeciwbólowych. Zawiera oksykodon, który działa jako silny środek przeciwbólowy, oraz nalokson, który przeciwdziała zaparciom wywołanym przez opioidy. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością wątroby oraz w przypadku ciężkiej depresji oddechowej. Dawkowanie zależy od nasilenia bólu i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha, niestrawność, zaparcia, biegunka, suchość w jamie ustnej, wymioty, zmniejszenie apetytu, zawroty głowy, ból głowy, uderzenia gorąca, pocenie się, ogólne osłabienie, zmęczenie, swędzenie skóry, trudności w zasypianiu.

  • Ilustracja poradnika Linefor, 100 mg – przeciwwskazania

    Linefor to lek stosowany w leczeniu padaczki, bólu neuropatycznego oraz uogólnionych zaburzeń lękowych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku. Ważne jest, aby omówić z lekarzem wszelkie istniejące stany chorobowe, które mogą wpływać na bezpieczeństwo stosowania leku. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pikopil, 7,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Pikopil jest stosowany w krótkotrwałym leczeniu przewlekłego lub nawykowego zaparcia u dorosłych i dzieci powyżej 10 lat. Zawiera sodu pikosiarczan, który stymuluje ruchy jelita i zwiększa ilość wody w jelitach. Zaleca się rozpoczęcie leczenia od najmniejszej dawki i nie przekraczanie maksymalnej zalecanej dawki dobowej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zaburzenia pasażu treści pokarmowej, ostre choroby zapalne jelit, ciężkie odwodnienie oraz ostre stany w obrębie jamy brzusznej. Leku nie należy stosować dłużej niż 3 dni. Możliwe działania niepożądane to biegunka, skurcze w obrębie jamy brzusznej, ból brzucha, zawroty głowy, omdlenie, wymioty, nudności i reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Pikopil, 7,5 mg – przeciwwskazania

    Lek Pikopil jest stosowany w leczeniu krótkotrwałych zaparć, ale istnieją pewne przeciwwskazania i środki ostrożności, które należy wziąć pod uwagę przed jego zażyciem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie odwodnienie, niedrożność jelit, ostre choroby zapalne jelit oraz silny ból brzucha. Środki ostrożności obejmują unikanie długotrwałego stosowania, zawroty głowy i omdlenia oraz stosowanie u dzieci tylko po konsultacji z lekarzem. Lek Pikopil może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak leki moczopędne, steroidowe, glikozydy nasercowe i antybiotyki.

  • Ilustracja poradnika Pikopil, 7,5 mg – stosowanie u dzieci

    Pikopil może być stosowany u dzieci, ale tylko po konsultacji z lekarzem. Jest mniej skuteczny u dzieci poniżej 4 lat. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężkie odwodnienie, niedrożność jelit, ostre choroby zapalne jelit i ostre stany w obrębie jamy brzusznej. Alternatywne leki przeczyszczające dla dzieci to laktuloza, makrogole i glicerol. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku przeczyszczającego u dziecka, zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ibum Forte, 200 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek IBUM FORTE, zawierający ibuprofen, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zgaga, bóle brzucha, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka i zaparcia. Niezbyt częste działania obejmują zapalenie żołądka, bóle głowy, zawroty głowy, bezsenność, zaburzenia widzenia i reakcje nadwrażliwości. Rzadkie działania to szumy uszne, a bardzo rzadkie obejmują zapalenie przełyku, trzustki, ciężkie reakcje skórne, zmniejszone oddawanie moczu, problemy z wytwarzaniem krwinek, reakcje psychotyczne, depresję, pogorszenie stanu zapalnego, obrzęk, wysokie ciśnienie krwi, kołatanie serca, niewydolność serca, zawał serca, zaburzenia czynności wątroby i objawy aseptycznego zapalenia opon mózgowych. Działania niepożądane o nieznanej częstości to ból w klatce piersiowej, zespół DRESS, ostra uogólniona…

  • Ilustracja poradnika Solifenacin Medreg, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Solifenacin Medreg to lek stosowany w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego. Może powodować działania niepożądane, takie jak uczucie suchości w jamie ustnej, niewyraźne widzenie, zaparcia, nudności i niestrawność. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Podtlenek azotu SIAD, 100% v/v – wskazania – na co działa?

    Podtlenek azotu SIAD to gaz medyczny stosowany jako środek znieczulający i przeciwbólowy. Jest używany w znieczuleniu ogólnym oraz do szybkiego łagodzenia bólu i uspokojenia pacjenta. Może być stosowany u dzieci i dorosłych. Podtlenek azotu powinien być podawany przez przeszkolony personel medyczny i w odpowiednich warunkach, aby uniknąć działań niepożądanych i przeciwwskazań. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, nienaturalnie dobry nastrój i zawroty głowy. Przeciwwskazania obejmują m.in. podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, nieprzytomność i odma płucna.

  • Ilustracja poradnika Podtlenek azotu SIAD, 100% v/v – przeciwwskazania

    Podtlenek azotu SIAD jest skutecznym środkiem znieczulającym i przeciwbólowym, ale jego stosowanie wiąże się z pewnymi przeciwwskazaniami, takimi jak podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, nieprzytomność, odma płucna, choroby z akumulacją gazów w jamach ciała, nadciśnienie płucne, niedobór witaminy B12, urazy głowy z utratą przytomności, urazy twarzy, choroba dekompresyjna, osoby silnie stłumione oraz terapia metotreksatem. Przed zastosowaniem tego leku należy skonsultować się z lekarzem i dokładnie przestrzegać zaleceń dotyczących jego stosowania. Ważne jest również monitorowanie pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych i interakcji z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Srivasso, 18 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Srivasso, lek stosowany w leczeniu POChP, może powodować różne działania niepożądane, takie jak suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy, ból głowy, migotanie przedsionków, skurcz oskrzeli i obrzęk naczynioruchowy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Vortemyel – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Vortemyel, stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego i chłoniaka z komórek płaszcza, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zmniejszenie liczby krwinek czerwonych i białych, gorączka, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka, zmęczenie, osłabienie oraz ból mięśni i kości. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują niewydolność serca, zawał serca, zapalenie żył, drgawki, zapalenie stawów i trudności w oddychaniu. Rzadkie działania niepożądane to choroby serca, zapalenie rdzenia kręgowego, żółtaczka, wstrząs anafilaktyczny, owrzodzenie pochwy i śpiączka. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Vortemyel – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Vortemyel, zawierającego bortezomib, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak neuropatia obwodowa, hematologiczne zaburzenia, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność sercowo-naczyniowa, toksyczność wątrobowa oraz toksyczność nerkowa. Standardowa dawka wynosi 1,3 mg/m2 powierzchni ciała, podawana dwa razy w tygodniu. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie działania wspomagające.

  • Ilustracja poradnika Irinotecan Accord, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Irinotecan Accord, stosowany w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego i odbytnicy, może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, neutropenia, nudności, wymioty, wypadanie włosów oraz zmęczenie. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, chorobę płuc i niedrożność jelit. Rzadkie skutki uboczne to ciężkie reakcje alergiczne, perforacja jelita i zapalenie trzustki. Bardzo rzadko mogą wystąpić przemijające zaburzenia mowy, stłuszczenie wątroby i problemy z nerkami. W przypadku wystąpienia biegunki, należy natychmiast rozpocząć leczenie przeciwbiegunkowe i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pragiola, 225 mg – przeciwwskazania

    Lek Pragiola, zawierający pregabalinę, jest stosowany w leczeniu padaczki, bólu neuropatycznego oraz zaburzeń lękowych uogólnionych. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na pregabalinę, reakcje alergiczne, ciężkie wysypki skórne, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, niewydolność serca i nerek, myśli samobójcze, zaparcia, uzależnienie, drgawki, encefalopatia oraz trudności oddechowe. Pacjenci powinni być świadomi tych przeciwwskazań i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Liść Senesu, 25-30 mg glikozydów – wskazania – na co działa?

    Liść Senesu to lek roślinny stosowany w leczeniu krótkotrwałych zaparć. Maksymalna dawka to 1 g listków senesu (około 200 ml naparu) wieczorem przed snem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niedrożność jelit, ciążę i dzieci poniżej 12 lat. Możliwe działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, bóle brzucha i zmiany pigmentacyjne. Nie stosować dłużej niż 1 tydzień.

  • Ilustracja poradnika Liść Senesu, 25-30 mg glikozydów – przeciwwskazania

    Liść Senesu to lek przeczyszczający stosowany w krótkotrwałym leczeniu zaparć. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, niedrożności jelit, atonii jelit, zapalenia wyrostka robaczkowego, chorób zapalnych okrężnicy, bóli brzucha o nieznanym pochodzeniu, ciężkiego odwodnienia, w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u dzieci poniżej 12 lat. Przed rozpoczęciem stosowania należy unikać długotrwałego stosowania, skonsultować się z lekarzem w przypadku codziennej potrzeby stosowania środków przeczyszczających, zmienić dietę, a także zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i nietrzymaniem stolca. Liść Senesu może wchodzić w interakcje z glikozydami nasercowymi, lekami przeciwarytmicznymi, lekami moczopędnymi, adrenokortykosteroidami oraz produktami zawierającymi korzeń lukrecji.

  • Ilustracja poradnika bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – wskazania – na co działa?

    Lek bicaVera jest stosowany u pacjentów ze schyłkową, przewlekłą niewydolnością nerek do oczyszczania krwi za pośrednictwem błony otrzewnowej. Przeciwwskazania obejmują hipokaliemię, hipokalcemie, hipowolemię i hipotensję. Dawkowanie zależy od rodzaju dializy: CADO lub ADO. Możliwe działania niepożądane to zapalenie otrzewnej, zapalenie skóry, przepuklina, trudności przy wprowadzaniu roztworu, uczucie napięcia i pełności w brzuchu oraz ból barku.

  • Ilustracja poradnika bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przeciwwskazania

    Lek bicaVera jest stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności nerek, ale istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak bardzo małe stężenie potasu lub wapnia we krwi, zbyt mała objętość płynów ciała, niskie ciśnienie krwi, zmiany w obrębie brzucha, choroby zapalne jelit, niedrożność jelit, choroby płuc, zakażenie krwi, znaczny nadmiar tłuszczów we krwi, nagromadzenie toksyn mocznicowych oraz ciężkie niedożywienie i utrata masy ciała. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy poinformować lekarza o znacznej utracie elektrolitów, nadczynności przytarczyc, zapaleniu otrzewnej, wielotorbielowatości nerek oraz silnym bólu brzucha, wzdęciu brzucha lub wymiotach. Dializa otrzewnowa może wpływać na działanie innych leków, takich jak leki stosowane w niewydolności…

  • Ilustracja poradnika bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przeciwwskazania

    Lek bicaVera jest stosowany w leczeniu pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek za pomocą dializy otrzewnowej. Przeciwwskazania obejmują bardzo małe stężenie potasu i wapnia we krwi, zbyt małą objętość płynów ciała, niskie ciśnienie krwi, zmiany w obrębie brzucha, choroby zapalne jelit, niedrożność jelit, choroby płuc, zakażenie krwi, bardzo znaczny nadmiar tłuszczów we krwi, nagromadzenie toksyn mocznicowych, ciężkie niedożywienie i utratę masy ciała. Ostrzeżenia dotyczą znacznej utraty elektrolitów, nadczynności przytarczyc, zapalenia otrzewnej, wielotorbielowatości nerek, silnego bólu brzucha, wzdęcia brzucha i wymiotów.

  • Ilustracja poradnika bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – dawkowanie leku

    Lek bicaVera jest stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności nerek za pomocą dializy otrzewnowej. Dawkowanie zależy od rodzaju terapii, wieku pacjenta i jego stanu zdrowia. Przeciwwskazania obejmują m.in. niskie stężenie potasu i wapnia we krwi oraz niskie ciśnienie krwi. Pacjenci powinni być świadomi możliwych działań niepożądanych i regularnie monitorować stan zdrowia.

  • Ilustracja poradnika bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku bicaVera obejmują bardzo małe stężenie potasu i wapnia we krwi oraz szereg ogólnych przeciwwskazań do dializy otrzewnowej, takich jak zmiany w obrębie brzucha, choroby zapalne jelit, niedrożność jelit, choroby płuc, zakażenie krwi, hiperlipidemia, nagromadzenie toksyn mocznicowych oraz ciężkie niedożywienie. Przed rozpoczęciem leczenia należy również wziąć pod uwagę specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności, takie jak znaczna utrata elektrolitów, nadczynność przytarczyc, zapalenie otrzewnej, wielotorbielowatość nerek oraz otorbiające stwardnienie otrzewnej.