Menu

Napad padaczkowy

Produkty powiązane z napad padaczkowy
Amizepin, tabletki, 200 mg
Amizepin, tabletki, 200 mg
Convulex 150, kapsułki miękkie, 150 mg
Convulex 150, kapsułki miękkie, 150 mg
Gabapentin Teva, kapsułki twarde, 300 mg
Gabapentin Teva, kapsułki twarde, 300 mg
Gabapentin Teva, kapsułki twarde, 400 mg
Gabapentin Teva, kapsułki twarde, 400 mg
Gabapentin Teva, tabletki powlekane, 600 mg
Gabapentin Teva, tabletki powlekane, 600 mg
Gabapentin Teva, tabletki powlekane, 800 mg
Gabapentin Teva, tabletki powlekane, 800 mg
Karbagen, tabletki powlekane, 150 mg
Karbagen, tabletki powlekane, 150 mg
Karbagen, tabletki powlekane, 300 mg
Karbagen, tabletki powlekane, 300 mg
Karbagen, tabletki powlekane, 600 mg
Karbagen, tabletki powlekane, 600 mg
Keppra, roztwór doustny, 100 mg/ml
Keppra, roztwór doustny, 100 mg/ml
Lamitrin, tabletki, 100 mg
Lamitrin, tabletki, 100 mg
Oxepilax, tabletki, 300 mg
Oxepilax, tabletki, 300 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Maria Bialik
Maria Bialik
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Ewa Świątek-Kmiecik
Ewa Świątek-Kmiecik
Karina Kordalewska
Karina Kordalewska
  1. Fypalan, 6 mg – wskazania – na co działa?
  2. Fypalan, 6 mg – przeciwwskazania
  3. Fypalan, 6 mg – stosowanie u dzieci
  4. Fypalan, 4 mg – wskazania – na co działa?
  5. Fypalan, 4 mg – stosowanie u dzieci
  6. Fypalan, 2 mg – skład leku
  7. Fypalan, 2 mg – dawkowanie leku
  8. Fypalan, 2 mg – przedawkowanie leku
  9. Fypalan, 2 mg – stosowanie u dzieci
  10. Vortioxetine Stada, 15 mg – przeciwwskazania
  11. Atmina, 9,5 mg/24 h – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Atmina, 4,6 mg/24 h – wskazania – na co działa?
  13. Atmina, 4,6 mg/24 h – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Lorazepam TZF, 4 mg/ml – skład leku
  15. Lorazepam TZF, 4 mg/ml – dawkowanie leku
  16. Lorazepam TZF, 2 mg/ml – skład leku
  17. Lorazepam TZF, 2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Lorazepam TZF, 2 mg/ml – dawkowanie leku
  19. Moreme, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Carboplatin Eugia – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Akortor, 10 mg – przeciwwskazania
  22. Ticagrelor Teva, 90 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Ticagrelor Teva, 60 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Olanzapine Aurovitas, 5 mg – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Fypalan, 6 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Fypalan jest stosowany w leczeniu napadów częściowych oraz napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u dzieci, młodzieży i dorosłych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała oraz odpowiedzi na leczenie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na perampanel, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności nerek. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność.

  • Ilustracja poradnika Fypalan, 6 mg – przeciwwskazania

    Fypalan to lek przeciwpadaczkowy zawierający perampanel. Nie należy go stosować w przypadku ciężkiej wysypki skórnej, nadwrażliwości, ciężkich zaburzeń czynności wątroby oraz umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń czynności nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli występują zaburzenia czynności wątroby, historia alkoholizmu, zawroty głowy, skłonność do upadków, agresja, myśli samobójcze lub ciężkie skórne działania niepożądane. Fypalan może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, felbamatem, midazolamem, rifampicyną, dziurawcem, ketokonazolem oraz hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi.

  • Ilustracja poradnika Fypalan, 6 mg – stosowanie u dzieci

    Fypalan jest lekiem przeciwpadaczkowym, który może być stosowany u dzieci od 4 lat w leczeniu napadów częściowych i od 7 lat w leczeniu napadów uogólnionych. Dla młodszych dzieci istnieją alternatywne leki, takie jak karbamazepina, okskarbazepina, lewetiracetam, lamotrygina i kwas walproinowy. Najczęstsze działania niepożądane Fypalanu to zawroty głowy i senność.

  • Ilustracja poradnika Fypalan, 4 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Fypalan jest stosowany w leczeniu napadów częściowych i uogólnionych u dorosłych, młodzieży i dzieci. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i odpowiedzi na leczenie. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na perampanel oraz ciężkich zaburzeń czynności wątroby i nerek. Najczęstsze działania niepożądane to uczucie zawrotów głowy i senność.

  • Ilustracja poradnika Fypalan, 4 mg – stosowanie u dzieci

    Fypalan jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym u dorosłych, młodzieży oraz dzieci w określonych grupach wiekowych. Jego stosowanie u dzieci poniżej 4 lat z napadami częściowymi oraz u dzieci poniżej 7 lat z napadami uogólnionymi nie jest zalecane. Istnieją jednak inne leki przeciwpadaczkowe, takie jak karbamazepina, lewetiracetam, lamotrygina oraz topiramat, które są bezpieczne i skuteczne dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Fypalan, 2 mg – skład leku

    Lek Fypalan zawiera substancję czynną perampanel oraz różne substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, powidon K30, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, magnezu stearynian, alkohol poliwinylowy częściowo zhydrolizowany, talk, makrogol 3350, tytanu dwutlenek (E171) oraz żelaza tlenki (E172). Substancje pomocnicze pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja tabletki, poprawa smaku czy ułatwienie jej rozpuszczania. Zrozumienie składu leku jest istotne dla pacjentów, aby mogli świadomie stosować swoje leczenie i być świadomymi potencjalnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Fypalan, 2 mg – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Fypalan, który zawiera substancję czynną perampanel. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz rodzaju napadów padaczkowych. Dla dorosłych i młodzieży dawka początkowa wynosi 2 mg raz na dobę przed snem, a dawka podtrzymująca to 4-12 mg. Dla dzieci dawkowanie zależy od masy ciała i wynosi od 1 mg do 2 mg na dobę jako dawka początkowa. Lek należy przyjmować w całości, popijając wodą, niezależnie od posiłku. Przerwanie leczenia powinno być konsultowane z lekarzem. Możliwe działania niepożądane obejmują zawroty głowy, senność, agresję i reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Fypalan, 2 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Fypalan może prowadzić do poważnych objawów, takich jak splątanie, niepokój, agresywne zachowanie i obniżony poziom świadomości. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie istnieje swoiste antidotum na działanie perampanelu, dlatego wskazane jest ogólne leczenie wspomagające i monitorowanie funkcji życiowych pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Fypalan, 2 mg – stosowanie u dzieci

    Fypalan jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym u dzieci od 4 lat (napady częściowe) i od 7 lat (napady uogólnione). Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 4 lat z napadami częściowymi ani dla dzieci poniżej 7 lat z napadami uogólnionymi. Alternatywne leki przeciwpadaczkowe dla dzieci to m.in. karbamazepina, lewetiracetam, lamotrygina i topiramat.

  • Ilustracja poradnika Vortioxetine Stada, 15 mg – przeciwwskazania

    Lek Vortioxetine Stada nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, przyjmujące inhibitory MAO, leki serotoninergiczne, mające napady drgawkowe, epizody manii, skłonność do krwawień, niskie stężenie sodu we krwi, osoby powyżej 65 lat, z chorobami nerek lub wątroby, jaskrą, myślami samobójczymi oraz dzieci i młodzież poniżej 18 lat.

  • Ilustracja poradnika Atmina, 9,5 mg/24 h – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Atmina, zawierający rywastygminę, jest stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak utrata apetytu i zawroty głowy, po bardzo rzadkie, jak sztywność ramion lub nóg. Ważne jest, aby pacjenci i ich opiekunowie byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia. Regularne monitorowanie stanu zdrowia pacjenta oraz ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza mogą pomóc w minimalizowaniu ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Atmina, 4,6 mg/24 h – wskazania – na co działa?

    Lek Atmina jest stosowany w leczeniu objawowym łagodnej do średniozaawansowanej postaci otępienia typu alzheimerowskiego. Substancją czynną jest rywastygmina, która zwiększa stężenie acetylocholiny w mózgu. Plastry należy naklejać dwa razy w tygodniu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rywastygminę i inne składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić historię chorób serca, wrzodów żołądka, trudności w oddawaniu moczu, napadów padaczkowych, astmy, drżenia mięśniowego, małej masy ciała i zaburzeń czynności wątroby z lekarzem. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje skórne, nudności, wymioty, biegunka, ból głowy, zawroty głowy, omdlenia, lęk, depresja, majaczenie, pobudzenie, bradykardia, nadciśnienie tętnicze, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, nietrzymanie moczu, zmniejszenie masy ciała i gorączka.

  • Ilustracja poradnika Atmina, 4,6 mg/24 h – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Atmina, stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to utrata apetytu, zawroty głowy, pobudzenie lub senność oraz nietrzymanie moczu. Niezbyt częste działania to zaburzenia rytmu serca, omamy, wrzód żołądka, odwodnienie, nadmierna ruchliwość i agresja. Rzadko mogą wystąpić upadki, a bardzo rzadko sztywność ramion lub nóg oraz drżenie rąk. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują reakcje alergiczne w miejscu naklejenia plastra, nasilenie objawów choroby Parkinsona, zapalenie trzustki, szybkie lub nierówne bicie serca, wysokie ciśnienie krwi, drgawki, zaburzenia czynności wątroby, niepokój i koszmary senne. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się…

  • Ilustracja poradnika Lorazepam TZF, 4 mg/ml – skład leku

    Lorazepam TZF to lek uspokajający i przeciwlękowy stosowany w premedykacji, leczeniu stanów lękowych i stanu padaczkowego. Zawiera substancję czynną lorazepam oraz substancje pomocnicze makrogol 400 i glikol propylenowy, które mogą powodować działania niepożądane. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych ryzyk związanych z tymi składnikami.

  • Ilustracja poradnika Lorazepam TZF, 4 mg/ml – dawkowanie leku

    Lorazepam TZF jest lekiem uspokajającym i przeciwlękowym stosowanym w premedykacji, leczeniu stanów lękowych oraz stanu padaczkowego. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i rodzaju leczenia. Premedykacja wymaga dawki 0,044 mg/kg mc. dożylnie, 15-20 minut przed zabiegiem. W psychiatrii stosuje się 0,05 mg/kg mc. dożylnie lub domięśniowo, dawkę można powtórzyć po 2 godzinach. W leczeniu stanu padaczkowego dawka wynosi 4 mg dożylnie, powolne wstrzyknięcie (2 mg/min), dawkę można powtórzyć po 10-15 minutach. Dzieci i młodzież otrzymują 0,1 mg/kg mc., maksymalnie 4 mg/dawkę, dawkę można powtórzyć po 10-15 minutach. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby powinni otrzymać najmniejszą skuteczną dawkę. Czas…

  • Ilustracja poradnika Lorazepam TZF, 2 mg/ml – skład leku

    Lorazepam TZF to lek uspokajający i przeciwlękowy zawierający lorazepam jako substancję czynną oraz makrogol 400 i glikol propylenowy jako substancje pomocnicze. Stosowany jest w premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi, leczeniu stanu padaczkowego oraz silnych zaburzeń lękowych. Substancje pomocnicze zapewniają stabilność i odpowiednią konsystencję leku. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat, z wyjątkiem leczenia stanu padaczkowego pod nadzorem specjalisty.

  • Ilustracja poradnika Lorazepam TZF, 2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lorazepam TZF to lek uspokajający i przeciwlękowy, który może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak senność, ataksja, depresja i osłabienie mięśni. Działania te mogą występować na początku leczenia lub w jego trakcie. Przerwanie leczenia może prowadzić do objawów odstawienia, dlatego dawkę należy zmniejszać stopniowo. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lorazepam TZF ma właściwości uzależniające, dlatego należy go stosować ostrożnie.

  • Ilustracja poradnika Lorazepam TZF, 2 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Lorazepam TZF jest stosowany w premedykacji, leczeniu stanów lękowych oraz stanów padaczkowych. Dawkowanie zależy od wskazania, wieku pacjenta, jego stanu zdrowia oraz drogi podania. Ważne jest, aby okres leczenia był jak najkrótszy, a dawka była dostosowana do indywidualnych potrzeb pacjenta. Długotrwałe stosowanie lorazepamu może prowadzić do uzależnienia, dlatego nie należy nagle odstawiać leku, a dawkę należy zawsze zmniejszać stopniowo.

  • Ilustracja poradnika Moreme, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    MOREME to lek stosowany w leczeniu depresji, który może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to trudności w zasypianiu, ból głowy, suchość w jamie ustnej oraz nudności i wymioty. W przypadku wystąpienia poważniejszych objawów, takich jak napady drgawkowe czy reakcje alergiczne, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest również unikanie alkoholu podczas stosowania leku MOREME.

  • Ilustracja poradnika Carboplatin Eugia – interakcje z lekami i alkoholem

    Carboplatin Eugia może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe, furosemid, cyklosporyna, takrolimus, sirolimus, szczepionki zawierające żywe drobnoustroje, warfaryna, fenytoina, fosfenytoina oraz diuretyki pętlowe. Może również reagować z aluminium, tworząc czarny osad i osłabiając działanie leku. Nie ma jednoznacznych informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się skonsultowanie się z lekarzem przed spożywaniem alkoholu podczas leczenia tym lekiem.

  • Ilustracja poradnika Akortor, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Akortor, zawierający hydrokortyzon, jest stosowany w leczeniu stanów zapalnych, ale ma pewne przeciwwskazania i wymaga środków ostrożności. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, gruźlicy, nieleczonych zakażeń oraz przy szczepieniach żywymi wirusami lub bakteriami. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o istniejących schorzeniach, takich jak cukrzyca, choroba wrzodowa, osteoporoza, jaskra, choroby serca, padaczka, choroby zapalne jelit, gruźlica, zakażenie wirusem opryszczki, osłabienie mięśni oraz guz chromochłonny. Hydrokortyzon może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwpadaczkowymi, przeciwgruźliczymi, przeciwgrzybiczymi, antybiotykami, przeciwnadciśnieniowymi, przeciwzakrzepowymi, przeciwcukrzycowymi, moczopędnymi, glikozydami nasercowymi, NLPZ oraz szczepionkami.

  • Ilustracja poradnika Ticagrelor Teva, 90 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Ticagrelor Teva może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z rozuwastatyną, symwastatyną, lowastatyną, ryfampicyną, fenytoiną, karbamazepiną, fenobarbitalem, digoksyną, cyklosporyną, chinidyną, diltiazemem, lekami beta-adrenolitycznymi, werapamilem, morfiną, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, NLPZ, SSRI oraz lekami fibrynolitycznymi. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym. Zaleca się ostrożność podczas spożywania alkoholu, ponieważ może on zwiększać ryzyko krwawień.

  • Ilustracja poradnika Ticagrelor Teva, 60 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Ticagrelor Teva może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z lekami na cholesterol, antybiotykami, lekami przeciwpadaczkowymi, lekami na niewydolność serca, lekami osłabiającymi układ odpornościowy, lekami na zaburzenia rytmu serca, lekami przeciwbólowymi, lekami przeciwzakrzepowymi, NLPZ, SSRI oraz lekami fibrynolitycznymi. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine Aurovitas, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Olanzapine Aurovitas może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym do śmierci. Standardowa dawka dobowa wynosi od 5 mg do 20 mg, a przypadki śmiertelne odnotowano już po przyjęciu dawki 450 mg. Objawy przedawkowania obejmują m.in. częstoskurcz, pobudzenie, dyzartrię, nietypowe ruchy, obniżony poziom świadomości, delirium, drgawki, śpiączkę, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.