Menu

Lek nasenny

Produkty powiązane z lek nasenny
Accordeon, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Accordeon, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Accordeon, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 20 mg
Accordeon, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 20 mg
Accordeon, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 40 mg
Accordeon, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 40 mg
Accordeon, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 80 mg
Accordeon, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 80 mg
Afobam, tabletki, 0,25 mg
Afobam, tabletki, 0,25 mg
Afobam, tabletki, 0,5 mg
Afobam, tabletki, 0,5 mg
Afobam, tabletki, 1 mg
Afobam, tabletki, 1 mg
Alpragen, tabletki, 0,25 mg
Alpragen, tabletki, 0,25 mg
Alpragen, tabletki, 0,5 mg
Alpragen, tabletki, 0,5 mg
Alpragen, tabletki, 1 mg
Alpragen, tabletki, 1 mg
Doreta, tabletki powlekane, 37,5+325 mg
Doreta, tabletki powlekane, 37,5+325 mg
Doreta, tabletki powlekane, 75+650 mg
Doreta, tabletki powlekane, 75+650 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
  1. Dormicum, 15 mg – wskazania – na co działa?
  2. Dormicum, 15 mg – przeciwwskazania
  3. Dormicum, 7,5 mg
  4. Dolcontral – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Diphergan, 25 mg – dawkowanie leku
  6. Diphergan, 10 mg – przeciwwskazania
  7. Diphergan, 25 mg – przeciwwskazania
  8. Diphergan, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Coldrex MaxGrip C – przeciwwskazania
  10. Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – wskazania – na co działa?
  11. Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – przeciwwskazania
  12. Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Clemastinum, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Cinnarizinum WZF, 25 mg – przeciwwskazania
  15. Cinnarizinum WZF, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Cholinex, 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Buscolysin, 20 mg/ml – przedawkowanie leku
  18. Bunondol, 0,4 mg – przeciwwskazania
  19. Bunondol, 0,4 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20 – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Aviomarin, 50 mg – przeciwwskazania
  22. Aviomarin, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Neoazarina, 316 mg + 10 mg – przeciwwskazania
  24. Neoazarina, 316 mg + 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Dormicum, 15 mg – wskazania – na co działa?

    W artykule omówiono wskazania do stosowania leku Dormicum, który jest stosowany w krótkotrwałym leczeniu bezsenności oraz jako premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi lub diagnostycznymi. Lek zawiera substancję czynną midazolam, należącą do grupy benzodiazepin. Leczenie powinno trwać jak najkrócej, a nagłe przerwanie stosowania leku może prowadzić do bezsenności z odbicia. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują m.in. uczulenie na midazolam, ciężką niewydolność oddechową i wątroby oraz stosowanie niektórych leków.

  • Ilustracja poradnika Dormicum, 15 mg – przeciwwskazania

    Lek Dormicum, zawierający midazolam, nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na midazolam lub inne benzodiazepiny, osoby z ciężką niewydolnością oddechową, ciężką niewydolnością wątroby, zespołem bezdechu sennego, nużliwością mięśni (Myasthenia gravis), dzieci w wieku 12 lat i młodsze oraz osoby stosujące pewne leki, takie jak ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, inhibitory proteazy HIV i HCV. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dormicum, 7,5 mg

    Dormicum to krótko działający lek nasenny, który wykazuje również działanie uspokajające, przeciwdrgawkowe oraz zwiotczające mięśnie. Substancją czynną leku jest midazolam, który jest stosowany w krótkotrwałym leczeniu bezsenności oraz w premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi. Lek powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza, a jego działanie może prowadzić do uzależnienia. Należy unikać jednoczesnego spożywania alkoholu, ponieważ może to nasilać działanie leku. Pacjenci powinni być świadomi możliwych działań niepożądanych, takich jak senność, zawroty głowy czy zaburzenia pamięci. Leczenie powinno trwać jak najkrócej, zazwyczaj od kilku dni do maksymalnie dwóch tygodni.

  • Ilustracja poradnika Dolcontral – interakcje z lekami i alkoholem

    Dolcontral, zawierający petydynę, jest silnym lekiem przeciwbólowym, który może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, substancjami oraz alkoholem. Najważniejsze interakcje obejmują inhibitory MAO, fenytoinę, cymetydynę, benzodiazepiny oraz rytonawir. Dolcontral może również wchodzić w interakcje z dziurawcem zwyczajnym i barbituranami. Jednoczesne stosowanie Dolcontralu i alkoholu może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, takich jak nadmierne uspokojenie, depresja oddechowa, śpiączka i śmierć. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas leczenia petydyną.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 25 mg – dawkowanie leku

    Diphergan to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu objawów alergii, jako środek uspokajający przed operacjami oraz przeciwwymiotny. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i wskazań. Dorośli i dzieci od 10 lat mogą przyjmować 25 mg raz na dobę, a dzieci od 5 do 10 lat 10-25 mg. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 5 lat w postaci tabletek. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na prometazynę, śpiączkę, depresję OUN, leczenie IMAO oraz dzieci do 2 lat. Diphergan może wchodzić w interakcje z innymi lekami i powodować działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy i reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 10 mg – przeciwwskazania

    Diphergan to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu objawów alergii, jako środek uspokajający przed operacjami oraz przeciwwymiotny. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, śpiączkę, depresję ośrodkowego układu nerwowego, leczenie inhibitorami monoaminooksydazy oraz stosowanie u dzieci w wieku do 2 lat. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o astmie, ciężkiej chorobie wieńcowej, padaczce, niewydolności nerek lub wątroby, jaskrze, przerostu gruczołu krokowego oraz objawach zespołu Reye’a. Prometazyna może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania z IMAO, lekami przeciwcholinergicznymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami uspokajającymi i nasennymi oraz alkoholem. Stosowanie leku w ciąży i podczas karmienia piersią…

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 25 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Diphergan obejmują nadwrażliwość na prometazynę, stan śpiączki, depresję ośrodkowego układu nerwowego, leczenie inhibitorami MAO oraz dzieci w wieku do 2 lat. Ważne ostrzeżenia dotyczą pacjentów z astmą, ciężką chorobą wieńcową, padaczką, niewydolnością nerek lub wątroby, jaskrą z wąskim kątem przesączania, przerostem gruczołu krokowego oraz objawami zespołu Reye’a. Prometazyna może wchodzić w interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami uspokajającymi lub nasennymi oraz inhibitorami MAO. W czasie leczenia nie należy pić alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Diphergan, zawierający prometazynę, może wchodzić w interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami uspokajającymi lub nasennymi oraz inhibitorami MAO. Nie należy go stosować u pacjentów z nietolerancją sacharozy, laktozy oraz uczulonych na czerwień koszenilową (E 124). Podczas leczenia lekiem Diphergan nie należy spożywać alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Coldrex MaxGrip C – przeciwwskazania

    Coldrex MaxGrip C nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, niewydolności wątroby, choroby alkoholowej, przyjmowania zydowudyny, stosowania inhibitorów MAO oraz u dzieci poniżej 12 lat. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku chorób wątroby, niedowagi, regularnego spożywania alkoholu, nadciśnienia, cukrzycy, nadczynności tarczycy, jaskry, guza chromochłonnego nadnerczy, rozrostu gruczołu krokowego, zaburzeń układu oddechowego, niedoboru enzymów oraz ciężkiego zakażenia. Coldrex MaxGrip C może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Clonazepamum TZF to lek stosowany w leczeniu padaczki, szczególnie w przerywaniu stanu padaczkowego. Dawkowanie zależy od wieku i stanu pacjenta. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, reakcje paradoksalne i uzależnienie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na benzodiazepiny, ostrą niewydolność płuc i miastenię. Ważne jest monitorowanie interakcji z innymi lekami, zwłaszcza opioidami i alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – przeciwwskazania

    Clonazepamum TZF to lek przeciwpadaczkowy z grupy benzodiazepin. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, ostrej niewydolności płuc, ciężkiej niewydolności oddechowej, zespołu bezdechu sennego, miastenii oraz u noworodków. Przed rozpoczęciem terapii należy być świadomym ryzyka tolerancji, uzależnienia, objawów odstawienia, amnezji następczej, reakcji paradoksalnych i depresji. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami i alkoholem, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Clonazepamum TZF, lek stosowany w leczeniu padaczki, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym innymi lekami przeciwpadaczkowymi, lekami stosowanymi w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, antybiotykami, lekami psychotropowymi, lekami nasennymi, silnymi lekami przeciwbólowymi, lekami stosowanymi do znieczulenia ogólnego, lekami zwiotczającymi mięśnie, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi oraz disulfiramem. Picie alkoholu podczas przyjmowania leku Clonazepamum TZF może wywoływać napady padaczki oraz zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkich, nieprzewidywalnych działań niepożądanych. Clonazepamum TZF może również wchodzić w interakcje z alkoholem benzylowym oraz alkoholem etylowym zawartymi w leku, co może prowadzić do reakcji alergicznych oraz innych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Clemastinum, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Stosowanie leku Clemastinum WZF może prowadzić do interakcji z innymi lekami, takimi jak barbiturany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki stosowane w parkinsonizmie oraz inhibitory monoaminooksydazy (MAO). Klemastyna nasila działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do zwiększonej senności, zmęczenia i zawrotów głowy. Jedzenie nie wpływa w zauważalny sposób na wchłanianie leku. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas terapii Clemastinum WZF.

  • Ilustracja poradnika Cinnarizinum WZF, 25 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do zażywania leku Cinnarizinum WZF obejmują nadwrażliwość na cynaryzynę, chorobę Parkinsona, porfirię, niskie ciśnienie krwi oraz zaburzenia czynności wątroby lub nerek. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas stosowania leku oraz skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia, jeśli mają jakiekolwiek wątpliwości. Cynaryzyna może powodować senność, dlatego należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

  • Ilustracja poradnika Cinnarizinum WZF, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Cinnarizinum WZF może wchodzić w interakcje z lekami nasennymi, uspokajającymi, silnie działającymi lekami przeciwbólowymi oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi. Może również wpływać na wyniki testów alergicznych, dlatego należy odstawić lek na 4 dni przed wykonaniem testów. Stosowanie leku w połączeniu z alkoholem może nasilać działanie alkoholu i zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Cholinex, 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Cholinex może wchodzić w interakcje z innymi lekami, osłabiając działanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych i nasilając działanie leków uspokajających, nasennych, przeciwcukrzycowych i przeciwzakrzepowych. Zawiera glukozę i sacharozę, co może wpływać na pacjentów z cukrzycą. Zaleca się ostrożność przy spożywaniu alkoholu, ponieważ może on zwiększać ryzyko podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego i krwawień.

  • Ilustracja poradnika Buscolysin, 20 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Buscolysin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia rytmu serca, neuropsychiczne zaburzenia, a nawet śpiączka. Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych wynosi 100 mg, a dla dzieci powyżej 6 lat 5-10 mg, dwa do czterech razy na dobę. W przypadku przedawkowania konieczna jest hospitalizacja i leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Bunondol, 0,4 mg – przeciwwskazania

    Lek Bunondol, zawierający buprenorfinę, jest silnym opioidowym lekiem przeciwbólowym. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na buprenorfinę, inne leki opioidowe lub składniki leku, a także w przypadku depresji leczonej lekami przeciwdepresyjnymi. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, jeśli pacjent ma niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, astmę, przerost gruczołu krokowego, miastenię, osłabienie, nieprawidłowości w obrębie dróg żółciowych, zaburzenia czynności wątroby lub nerek, alkoholizm, jest w podeszłym wieku lub po urazach głowy. Lek może wchodzić w interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi, nasennymi, uspokajającymi, ryfampicyną i ketokonazolem.

  • Ilustracja poradnika Bunondol, 0,4 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Buprenorfina, substancja czynna leku Bunondol, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z lekami przeciwdepresyjnymi, nasennymi, uspokajającymi, antybiotykami, środkami antykoncepcyjnymi, lekami przeciwgrzybiczymi, lekami na AIDS/HIV oraz lekami na padaczkę. Ponadto, buprenorfina może wchodzić w interakcje z substancjami zmniejszającymi wydzielanie śliny oraz alkoholem. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania leku Bunondol z innymi lekami lub substancjami, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Bellergot to lek stosowany w leczeniu wzmożonej pobudliwości nerwowej towarzyszącej objawom menopauzy oraz migrenowych bólach głowy. Zawiera trzy substancje czynne: fenobarbital, winian ergotaminy i atropinę. Jak każdy lek, Bellergot może wywoływać działania niepożądane, które mogą mieć różne nasilenie i częstość występowania. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, senność, reakcje alergiczne, suchość błon śluzowych nosa i ust, zmniejszenie wydzielania śliny oraz podwyższenie temperatury ciała. Bellergot może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności leczenia. Przedawkowanie Bellergotu może prowadzić do ostrego zatrucia fenobarbitalem, objawiającego się śpiączką, zaburzeniami oddychania, niewydolnością krążeniowo-oddechową, obrzękiem i zapaleniem…

  • Ilustracja poradnika Aviomarin, 50 mg – przeciwwskazania

    Aviomarin to lek stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz leczeniu nudności i wymiotów. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na dimenhydraminę, ostry napad astmy, jaskrę z wąskim kątem przesączania, guz chromochłonny, porfirię, przerost gruczołu krokowego, padaczkę oraz dzieci poniżej 6 lat. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nadczynnością tarczycy, bradykardią, nadciśnieniem, hipokaliemią, niedoborem magnezu, przewlekłymi trudnościami w oddychaniu, astmą, zwężeniem odźwiernika oraz wrodzonym zespołem wydłużonego odcinka QT. Aviomarin może wchodzić w interakcje z alkoholem, lekami przeciwcholinergicznymi, lekami hamującymi OUN, inhibitorami MAO, diazepamem, amfetaminą, kortykosteroidami, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, solami bizmutu, lekami przeciwbólowymi, psychotropowymi, skopolaminą, lekami wydłużającymi odcinek QT…

  • Ilustracja poradnika Aviomarin, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Aviomarin (dimenhydrynat) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwarytmicznymi, nasennymi, uspokajającymi, atropiną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, solami bizmutu, lekami przeciwbólowymi, psychotropowymi, skopolaminą, kortykosteroidami, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, antybiotykami aminoglikozydowymi oraz inhibitorami MAO. Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania Aviomarinu, ponieważ może to nasilać działanie dimenhydraminy. Aviomarin może również wpływać na wyniki testów alergicznych, dlatego należy przerwać jego stosowanie przynajmniej trzy dni przed planowanymi testami.

  • Ilustracja poradnika Neoazarina, 316 mg + 10 mg – przeciwwskazania

    Neoazarina to lek przeciwkaszlowy, który nie powinien być stosowany u osób z nadwrażliwością na jego składniki, dzieci poniżej 12 lat, osób z szybkim metabolizmem kodeiny, kobiet karmiących piersią, oraz pacjentów z ostrą niewydolnością oddechową, astmą oskrzelową, zaburzeniami oddychania i przewlekłymi zaparciami. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Neoazarina, 316 mg + 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Neoazarina może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwdepresyjnymi, nasennymi, neuroleptykami, innymi opioidami, inhibitorami MAO, lekami przeciwhistaminowymi i obniżającymi ciśnienie tętnicze krwi. Może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak glutetymid, inhibitory proteazy, analogi somatostatyny i rifampicyna. Neoazarina może nasilać działanie alkoholu, co może prowadzić do zwiększenia ryzyka depresji ośrodkowego układu nerwowego.