Menu

Lek immunomodulujący

Produkty powiązane z lek immunomodulujący
Bevimlar, tabletki powlekane, 10 mg
Bevimlar, tabletki powlekane, 10 mg
Bevimlar, tabletki powlekane, 15 mg
Bevimlar, tabletki powlekane, 15 mg
Bevimlar, tabletki powlekane, 15 mg; 20 mg
Bevimlar, tabletki powlekane, 15 mg; 20 mg
Bevimlar, tabletki powlekane, 2,5 mg
Bevimlar, tabletki powlekane, 2,5 mg
Bevimlar, tabletki powlekane, 20 mg
Bevimlar, tabletki powlekane, 20 mg
Bleomycyna Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 15000 IU
Bleomycyna Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 15000 IU
Cefepime AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Cefepime AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Cefepime AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Cefepime AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Cefotaxime Dali Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Cefotaxime Dali Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Cefotaxime Dali Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Cefotaxime Dali Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Cefotaxime Dali Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,5 g
Cefotaxime Dali Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,5 g
Clindamycin Noridem, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Clindamycin Noridem, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
  1. Nowe leki w grudniu 2024 – innowacje czy zamienniki?
  2. Jakie leki wprowadzono na rynek w grudniu 2023?
  3. Jak zatrzymać stwardnienie rozsiane? Leki nowej generacji
  4. Siponimod – porównanie substancji czynnych
  5. Pomalidomid – porównanie substancji czynnych
  6. Peginterferon beta-1a – porównanie substancji czynnych
  7. Panobinostat – porównanie substancji czynnych
  8. Ozanimod – porównanie substancji czynnych
  9. Lenalidomid – porównanie substancji czynnych
  10. Idekabtagen wikleucel – porównanie substancji czynnych
  11. Elranatamab – porównanie substancji czynnych
  12. Belantamab – porównanie substancji czynnych
  13. Wedolizumab – wskazania – na co działa?
  14. Teryflunomid – wskazania – na co działa?
  15. Teryflunomid -przedawkowanie substancji
  16. Selineksor – wskazania – na co działa?
  17. Pomalidomid – wskazania – na co działa?
  18. Pomalidomid – przeciwwskazania
  19. Pomalidomid – stosowanie u dzieci
  20. Ponesimod – przeciwwskazania
  21. Peginterferon alfa-2b – stosowanie u dzieci
  22. Peginterferon beta-1a
  23. Peginterferon beta-1a – przeciwwskazania
  24. Peginterferon alfa-2a – mechanizm działania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Grudzień 2024 i nowe leki – kompleksowa analiza nowości
    Na receptę

    Nowe leki mogą odmienić życie pacjentów, oferując skuteczniejsze terapie w walce z bólem, cukrzycą, chorobami serca czy infekcjami. W artykule przedstawiamy przegląd najnowszych preparatów, które pomagają kontrolować przewlekłe schorzenia, łagodzić objawy nowotworów i wspierać zdrowie psychiczne. Znajdziesz tu także leki stosowane bez recepty oraz preparaty dla osób zmagających się z astmą czy chorobami skóry. Dowiedz się, jakie innowacje przyniósł grudzień 2024.

  • Ilustracja poradnika Jakie leki zostały dopuszczone do obrotu w grudniu 2023?
    Na receptę

    Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych regularnie dopuszcza do obrotu nowe leki na terenie Polski. Nie inaczej było w grudniu 2023 roku, kiedy to niemal 50 nowych leków uzyskało pozwolenie na wejście na rynek. Co to za leki?

  • Ilustracja poradnika Jakie są nowe leki na stwardnienie rozsiane?
    Ośrodkowy układ nerwowy, Na receptę

    Sclerosis multiples, czyli stwardnienie rozsiane (SM), to przewlekła choroba immunologiczna, która wywołuje postępujące zmiany degeneracyjne w ośrodkowym układzie nerwowym. Uszkodzenie tkanki nerwowej objawia się różnego rodzaju zaburzeniami czuciowymi i wizualnymi, które znacznie utrudniają lub wręcz uniemożliwiają codziennie funkcjonowanie. Szansą dla tej grupy chorych mogą być nowe leki na stwardnienie rozsiane. 

  • Ilustracja poradnika Siponimod – porównanie substancji czynnych

    Siponimod, fingolimod oraz ozanimod to leki z tej samej grupy, stosowane w leczeniu stwardnienia rozsianego. Choć łączy je mechanizm działania i cel terapeutyczny, różnią się wskazaniami, profilem bezpieczeństwa oraz szczegółami dotyczącymi stosowania u poszczególnych grup pacjentów. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice pomiędzy tymi nowoczesnymi terapiami, by lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo są one przeznaczone.

  • Ilustracja poradnika Pomalidomid – porównanie substancji czynnych

    Pomalidomid, lenalidomid oraz talidomid należą do tej samej grupy leków immunomodulujących, które wykorzystywane są głównie w leczeniu szpiczaka mnogiego. Chociaż mają podobny mechanizm działania i wykazują pewne wspólne cechy, różnią się między sobą pod względem wskazań, sposobu podania, bezpieczeństwa stosowania oraz zakresu działań niepożądanych. Wybór konkretnego leku zależy od wielu czynników, w tym od wcześniejszego leczenia, wieku pacjenta oraz stanu zdrowia. W niniejszym opisie porównujemy najważniejsze aspekty związane ze stosowaniem tych trzech substancji czynnych, by ułatwić zrozumienie ich podobieństw i różnic oraz bezpieczne korzystanie z dostępnych terapii.

  • Ilustracja poradnika Peginterferon beta-1a – porównanie substancji czynnych

    Peginterferon beta-1a, glatiramer oraz fingolimod to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu stwardnienia rozsianego, jednak każda z nich ma własny mechanizm działania i inne ograniczenia dotyczące stosowania. Porównując te trzy leki, można dostrzec zarówno podobieństwa, jak i istotne różnice dotyczące wskazań terapeutycznych, bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach wiekowych, a także wpływu na organizm pacjenta. Poznaj kluczowe cechy tych substancji i dowiedz się, czym się różnią w praktyce klinicznej.

  • Ilustracja poradnika Panobinostat – porównanie substancji czynnych

    Panobinostat, bortezomib i carfilzomib to nowoczesne leki wykorzystywane w leczeniu szpiczaka mnogiego. Choć należą do tej samej grupy leków przeciwnowotworowych, ich mechanizm działania, wskazania oraz profil bezpieczeństwa mają istotne różnice. Poznaj, czym się od siebie różnią, jak wpływają na organizm oraz w jakich sytuacjach są stosowane. W tym porównaniu znajdziesz także informacje o bezpieczeństwie stosowania tych leków u osób w podeszłym wieku, kobiet w ciąży, kierowców oraz pacjentów z chorobami nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Ozanimod – porównanie substancji czynnych

    Ozanimod, fingolimod i ponesimod to nowoczesne leki immunomodulujące, które znalazły zastosowanie przede wszystkim w terapii stwardnienia rozsianego. Każda z tych substancji działa poprzez wpływ na układ odpornościowy, ograniczając migrację limfocytów, co pozwala zmniejszyć aktywność choroby. Choć należą do tej samej grupy leków, różnią się między sobą wskazaniami, profilem bezpieczeństwa oraz możliwością stosowania w wybranych grupach pacjentów. Sprawdź, czym się różnią i jakie mają zalety oraz ograniczenia.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomid – porównanie substancji czynnych

    Leczenie nowotworów krwi wymaga zastosowania skutecznych i bezpiecznych leków. Do tej grupy należą lenalidomid, pomalidomid oraz talidomid, które choć mają zbliżony mechanizm działania, różnią się pod względem wskazań, bezpieczeństwa stosowania oraz zalecanych grup pacjentów. Wybór odpowiedniego leku zależy od wielu czynników, w tym wcześniejszego leczenia, wieku, stanu zdrowia i chorób współistniejących. Sprawdź, czym różnią się te leki, jakie są ich zalety i ograniczenia oraz w jakich sytuacjach mogą być stosowane.

  • Ilustracja poradnika Idekabtagen wikleucel – porównanie substancji czynnych

    Nowoczesne terapie CAR-T, takie jak idekabtagen wikleucel, aksykabtagen cyloleucel i breksukabtagen autoleucel, otworzyły nowe możliwości leczenia trudnych przypadków nowotworów układu krwiotwórczego. Choć łączy je wykorzystanie zmodyfikowanych genetycznie limfocytów T, różnią się mechanizmem działania, zakresem wskazań oraz bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj, czym te terapie się różnią i w jakich sytuacjach mogą być stosowane.

  • Ilustracja poradnika Elranatamab – porównanie substancji czynnych

    Współczesna terapia szpiczaka mnogiego opiera się na innowacyjnych przeciwciałach monoklonalnych, takich jak elranatamab, daratumumab oraz belantamab. Choć wszystkie należą do grupy leków działających na układ odpornościowy i są stosowane w leczeniu nowotworów krwi, różnią się zarówno mechanizmem działania, jak i zakresem wskazań. Każda z tych substancji ma swoje unikalne właściwości, sposób podawania oraz szczególne środki ostrożności, które mogą być istotne dla pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema nowoczesnymi lekami, by lepiej zrozumieć, jak wybiera się terapię w zaawansowanych stadiach szpiczaka mnogiego.

  • Ilustracja poradnika Belantamab – porównanie substancji czynnych

    Belantamab, daratumumab i elotuzumab to przeciwciała monoklonalne, które odgrywają ważną rolę w leczeniu szpiczaka mnogiego. Choć wszystkie te leki należą do tej samej grupy terapeutycznej i stosowane są głównie u dorosłych pacjentów z tym nowotworem, różnią się wskazaniami, mechanizmem działania oraz bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami, aby lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach mogą być stosowane oraz na co należy zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Wedolizumab – wskazania – na co działa?

    Wedolizumab to nowoczesny lek biologiczny, który stosowany jest u dorosłych z umiarkowanym lub ciężkim wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, chorobą Leśniowskiego-Crohna oraz przewlekłym zapaleniem błony śluzowej zbiornika jelitowego. Działa wybiórczo w obrębie jelit, ograniczając objawy i poprawiając komfort życia pacjentów, u których inne metody leczenia okazały się nieskuteczne lub nietolerowane.

  • Ilustracja poradnika Teryflunomid – wskazania – na co działa?

    Teryflunomid to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu stwardnienia rozsianego o rzutowo-ustępującym przebiegu. Może być stosowana zarówno u dorosłych, jak i u dzieci od 10. roku życia. Pozwala zmniejszyć częstość rzutów choroby oraz spowalniać postęp niepełnosprawności, dzięki czemu poprawia jakość życia pacjentów. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie odpowiednich badań, a podczas terapii regularnie monitoruje się stan zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Teryflunomid -przedawkowanie substancji

    Teryflunomid to lek stosowany przede wszystkim w leczeniu stwardnienia rozsianego. Chociaż w badaniach klinicznych nie odnotowano przypadków ostrego zatrucia tym lekiem u ludzi, ważne jest, aby znać zasady postępowania w przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki. Przedawkowanie teryflunomidu może wymagać specjalnych procedur, które pomagają szybciej usunąć lek z organizmu i zminimalizować ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Selineksor – wskazania – na co działa?

    Selineksor to nowoczesny lek przeciwnowotworowy stosowany w terapii szpiczaka mnogiego u dorosłych. Jego działanie opiera się na blokowaniu procesów zachodzących w komórkach nowotworowych, co pomaga zahamować rozwój choroby. Preparat ten jest wykorzystywany głównie w połączeniu z innymi lekami, a wskazania do jego stosowania są ściśle określone. Warto poznać szczegóły dotyczące grup pacjentów, dla których selineksor może być skuteczną opcją terapeutyczną.

  • Ilustracja poradnika Pomalidomid – wskazania – na co działa?

    Pomalidomid to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych w leczeniu zaawansowanego szpiczaka mnogiego. Charakteryzuje się działaniem przeciwnowotworowym i immunomodulującym, a jej skuteczność została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych. Dostępna jest wyłącznie dla dorosłych, a jej stosowanie wymaga ścisłej kontroli lekarskiej ze względu na specyficzne wskazania i możliwe działania niepożądane. Poznaj szczegółowe wskazania i zastosowania pomalidomidu.

  • Ilustracja poradnika Pomalidomid – przeciwwskazania

    Pomalidomid to nowoczesna substancja czynna o silnym działaniu przeciwnowotworowym, stosowana głównie w leczeniu szpiczaka mnogiego. Choć lek ten przynosi znaczną poprawę u wielu pacjentów, jego stosowanie jest ściśle regulowane z powodu ryzyka poważnych działań niepożądanych i surowych przeciwwskazań. W niektórych przypadkach pomalidomid jest całkowicie zakazany, a w innych – może być używany wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza i przy zachowaniu określonych środków ostrożności. Warto zapoznać się z przeciwwskazaniami i sytuacjami wymagającymi szczególnej ostrożności, by leczenie było nie tylko skuteczne, ale przede wszystkim bezpieczne dla pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Pomalidomid – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania leków u dzieci to zagadnienie wymagające szczególnej uwagi, zwłaszcza w przypadku substancji o silnym działaniu, takich jak pomalidomid. Ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych oraz brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności, stosowanie pomalidomidu u pacjentów pediatrycznych nie jest zalecane. Poznaj najważniejsze informacje na temat zagrożeń związanych z tą substancją oraz środków ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Ponesimod – przeciwwskazania

    Ponesimod to nowoczesny lek stosowany u dorosłych z nawracającymi postaciami stwardnienia rozsianego. Działa poprzez wpływ na układ odpornościowy, ale w pewnych sytuacjach jego stosowanie jest całkowicie zabronione lub wymaga dużej ostrożności. Poznaj szczegółowo, kiedy ponesimod jest przeciwwskazany i na co należy uważać podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Peginterferon alfa-2b – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania leków u dzieci to temat wymagający szczególnej uwagi. Organizm dziecka różni się od organizmu osoby dorosłej pod wieloma względami, dlatego nie wszystkie leki przeznaczone dla dorosłych są odpowiednie dla młodszych pacjentów. W przypadku peginterferonu alfa-2b warto poznać, czy i kiedy może być on stosowany u dzieci, jakie są przeciwwskazania oraz czy dostępne są dane dotyczące jego bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej.

  • Ilustracja poradnika Peginterferon beta-1a

    Peginterferon beta-1a to nowoczesna substancja stosowana u dorosłych z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego. Dzięki swojemu działaniu pomaga zmniejszyć częstość rzutów choroby oraz spowalnia jej postęp. Dostępny w wygodnych formach do samodzielnego podania, pozwala na rzadsze wstrzyknięcia, co ułatwia codzienne funkcjonowanie pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Peginterferon beta-1a – przeciwwskazania

    Peginterferon beta-1a to nowoczesna substancja stosowana u dorosłych z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego. Choć skutecznie pomaga w walce z objawami choroby, jej stosowanie nie zawsze jest możliwe. W niektórych przypadkach lek ten jest całkowicie przeciwwskazany, w innych wymaga zachowania szczególnej ostrożności i regularnej kontroli stanu zdrowia pacjenta. Poznaj sytuacje, w których peginterferon beta-1a nie może być używany oraz kiedy jego stosowanie wymaga szczególnego nadzoru.

  • Ilustracja poradnika Peginterferon alfa-2a – mechanizm działania

    Peginterferon alfa-2a to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu chorób przewlekłych, takich jak wirusowe zapalenie wątroby typu B i C, czerwienica prawdziwa oraz nadpłytkowość samoistna. Działa na poziomie komórkowym, wpływając na naturalną odporność organizmu oraz hamując namnażanie wirusów i nieprawidłowych komórek. Dzięki specjalnej budowie, jej działanie utrzymuje się długo po podaniu, co pozwala na wygodne stosowanie w postaci wstrzyknięć raz w tygodniu. Poznaj, jak peginterferon alfa-2a oddziałuje w organizmie, jak się wchłania, rozprowadza, przetwarza i wydala, oraz jakie są podstawowe wyniki badań przedklinicznych dotyczących tej substancji.