Menu

Jaskra

Lista powiązanych wpisów:

Scopolan, 10 mg – skład leku
Scopolan to lek zawierający hioscyny butylobromek, który działa rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych oraz układu moczowo-płciowego. Oprócz substancji czynnej, lek zawiera również substancje pomocnicze takie jak tłuszcz stały, polisorbat 80, parafina ciekła i woda oczyszczona, które wspomagają jego działanie i stabilność. Lek stosuje się w przypadku skurczów przewodu pokarmowego, dróg żółciowych oraz układu moczowo-płciowego. Należy zachować ostrożność w przypadku przeciwwskazań takich jak uczulenie na składniki, jaskra, rozrost prostaty, zaparcia atoniczne, niedrożność jelit, tachykardia, nużliwość mięśni oraz megacolon.
Scopolan, 10 mg – wskazania – na co działa?
Scopolan to lek stosowany w leczeniu dolegliwości bólowych związanych ze skurczami mięśni gładkich w obrębie jamy brzusznej. Wskazania obejmują skurcze żołądka, kolkę jelitową, zespół jelita drażliwego, kolkę żółciową, kolkę nerkową, stany skurczowe związane z kamicą moczowodową oraz bolesne miesiączkowanie. Leku nie należy stosować u pacjentów z nadwrażliwością na hioscyny butylobromek, jaskrą, rozrostem prostaty, zaparciami atonicznymi, niedrożnością porażenną jelit, zwężeniem przełyku, wpustu lub odźwiernika żołądka, zwężeniem szyi pęcherza moczowego, tachykardią, nużliwością mięśni oraz patologicznym poszerzeniem jelita grubego. Możliwe działania niepożądane to suchość w jamie ustnej, zaparcia, tachykardia, hipotensja, anuria, zaburzenia widzenia, reakcje anafilaktyczne oraz wstrząs anafilaktyczny.
Scopolan, 10 mg – przedawkowanie leku
Scopolan to lek stosowany w leczeniu stanów skurczowych mięśni gładkich. Przedawkowanie może prowadzić do objawów takich jak zatrzymanie moczu, suchość w jamie ustnej, tachykardia, zawroty głowy i przemijające zaburzenia widzenia. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Zalecane dawki to 1 do 2 czopków 2 do 3 razy na dobę dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat oraz 1 czopek 2 do 3 razy na dobę dla dzieci w wieku od 6 do 12 lat.
Rhinazin, 1 mg/ml – wskazania – na co działa?
Rhinazin to krople do nosa zawierające nafazolinę, stosowane w leczeniu zapalenia błony śluzowej nosa i zatok przynosowych. Lek obkurcza naczynia krwionośne, zmniejsza obrzęk i ilość wydzieliny. Stosuje się go maksymalnie przez 3 do 5 dni. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku i jaskrę z wąskim kątem. Możliwe działania niepożądane to bóle głowy, nudności i zaburzenia rytmu serca. Lek nie wchodzi w interakcje z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi i inhibitorami MAO.
Rhinazin, 1 mg/ml – dawkowanie leku
Lek Rhinazin stosuje się w leczeniu ostrego i przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa oraz zatok przynosowych. Dawkowanie dla dorosłych i dzieci powyżej 6 lat wynosi 1-2 krople do każdego otworu nosowego co 4-6 godzin, nie dłużej niż 3-5 dni. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na nafazolinę i jaskrę z wąskim kątem. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami układu krążenia, nadciśnieniem, nadczynnością tarczycy, cukrzycą i przerostem gruczołu krokowego. Leku nie należy stosować jednocześnie z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi i inhibitorami MAO. Możliwe działania niepożądane to bóle i zawroty głowy, nudności, nadmierne wydzielanie potu, niepokój, osłabienie, senność, nadciśnienie, zaburzenia rytmu serca i hiperglikemia. Lek…
Pulmicort Turbuhaler, 200 mcg/dawkę inh. – działania niepożądane i skutki uboczne
Lek Pulmicort Turbuhaler, zawierający budezonid, stosowany w leczeniu astmy i POChP, może powodować działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zakażenia grzybicze jamy ustnej, podrażnienie gardła, kaszel, chrypka, bezgłos oraz zapalenie płuc u pacjentów z POChP. Niezbyt częste działania to zaćma, nieostre widzenie, skurcze mięśni, drżenia mięśni, depresja i niepokój. Rzadkie skutki obejmują reakcje nadwrażliwości, łatwe powstawanie wybroczyn, skurcz oskrzeli, nerwowość i zmiany zachowania. Działania o nieznanej częstości to zaburzenia widzenia i objawy ogólnoustrojowe. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.
Pulmicort Turbuhaler, 200 mcg/dawkę inh. – przedawkowanie leku
Przedawkowanie leku Pulmicort Turbuhaler może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz objawy psychiczne. Standardowe dawkowanie dla dzieci wynosi 100-800 μg na dobę, a dla dorosłych 200-800 μg na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 1600 μg. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Pulmicort Turbuhaler, 100 mcg/dawkę inh. – przedawkowanie leku
Przedawkowanie leku Pulmicort Turbuhaler może prowadzić do objawów ogólnoustrojowych, takich jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra, zaburzenia psychiczne oraz objawów miejscowych, takich jak zakażenia grzybicze w jamie ustnej i gardle, kaszel, chrypka, podrażnienie gardła, bezgłos. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Proktosedon, 5 mg + 5 mg + 10 mg – przeciwwskazania
Proktosedon jest lekiem stosowanym w leczeniu hemoroidów i stanów zapalnych odbytu. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, cukrzyca, gruźlica, jaskra, osteoporoza, ostre psychozy, zakażenia grzybicze i wirusowe oraz zakrzepica żylna. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma inne schorzenia lub przyjmuje inne leki. Stosowanie leku w ciąży i podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane, chyba że istnieje bezwzględna konieczność jego zastosowania.
Proktosedon, 5 mg + 5 mg + 10 mg – dawkowanie leku
Proktosedon to lek stosowany w leczeniu hemoroidów i stanów zapalnych odbytu. Dawkowanie dla dorosłych to jeden czopek rano, jeden wieczorem oraz po każdym wypróżnieniu przez 3-6 dni. Stosowanie u dzieci poniżej 12 lat jest przeciwwskazane. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki, cukrzycy, gruźlicy, jaskry, osteoporozy, ostrych psychoz, zakażeń grzybiczych i wirusowych oraz zakrzepicy żylnej. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.
Proktosedon, (5 mg + 5 mg + 10 mg – wskazania – na co działa?
Proktosedon to maść doodbytnicza stosowana w leczeniu hemoroidów, stanów zapalnych odbytu, szczelin odbytu i świądu odbytu. Lek działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo, przeciwświądowo i przeciwobrzękowo. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na substancje czynne, cukrzycy, gruźlicy, jaskry, osteoporozy, ostrych psychoz, zakażeń grzybiczych i wirusowych oraz zakrzepicy żylnej. Proktosedon zwykle stosuje się przez trzy do sześciu dni, do ustąpienia stanu zapalnego.
Proktosedon, (5 mg + 5 mg + 10 mg – przeciwwskazania
Proktosedon jest lekiem stosowanym w leczeniu hemoroidów i stanów zapalnych odbytu. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, cukrzyca, gruźlica, jaskra, osteoporoza, ostre psychozy, zakażenia grzybicze i wirusowe oraz zakrzepica żylna. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszystkie możliwe ryzyka i korzyści. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, a jego stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią jest ograniczone.
Proktosedon, (5 mg + 5 mg + 10 mg – przedawkowanie leku
Proktosedon to maść stosowana w leczeniu hemoroidów i stanów zapalnych odbytu. Przedawkowanie może prowadzić do objawów takich jak pieczenie odbytu, zaburzenia widzenia, miejscowe reakcje skórne oraz zakażenia skóry. Zalecana dawka to niewielka ilość maści aplikowana do odbytu i na zewnątrz, rano i wieczorem oraz po każdym wypróżnieniu, przez trzy do sześciu dni. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Proktosedon, 5 mg + 5 mg + 10 mg – wskazania – na co działa?
Proktosedon to lek stosowany w leczeniu hemoroidów, stanów zapalnych odbytu, szczelin odbytu i świądu odbytu. Zawiera hydrokortyzon, cynchokainę, neomycynę i eskulinę, które działają przeciwzapalnie, przeciwbólowo i przeciwświądowo. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat oraz w przypadku cukrzycy, gruźlicy, jaskry, osteoporozy, ostrych psychoz, zakażeń grzybiczych i wirusowych oraz zakrzepicy żylnej. Stosuje się go przez 3-6 dni. Możliwe działania niepożądane to pieczenie odbytu i nieostre widzenie.
Pramolan, 50 mg – wskazania – na co działa?
Pramolan to lek stosowany w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych i zaburzeń występujących pod postacią somatyczną. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i jego stanu zdrowia. Pramolan nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, ostrego zatrucia, ostrego zatrzymania moczu, jaskry, rozrostu gruczołu krokowego, bloku przedsionkowo-komorowego oraz jednoczesnego stosowania z inhibitorami MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem kwestie związane z chorobami wątroby i nerek, predyspozycją do drgawek, problemami z krwią oraz reakcjami alergicznymi. Pramolan może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak neuroleptyki, leki nasenne i uspokajające, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny oraz alkohol. Działania niepożądane obejmują zmęczenie, suchość w ustach,…
Polopiryna C, 500 mg + 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Polopiryna C, zawierająca kwas acetylosalicylowy i kwas askorbowy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak inhibitory konwertazy angiotensyny, acetazolamid, leki przeciwzakrzepowe, kwas walproinowy, leki moczopędne, metotreksat, niesteroidowe leki przeciwzapalne, glikokortykosteroidy, leki przeciwcukrzycowe, leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, digoksyna i leki trombolityczne. Kwas askorbowy może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Polopiryną C zwiększa ryzyko uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz nasila krwawienia z przewodu pokarmowego.
Polcortolon, 4 mg – wskazania – na co działa?
Polcortolon to glikokortykosteroid stosowany w leczeniu wielu schorzeń, w tym zaburzeń hormonalnych, chorób reumatycznych, kolagenoz, chorób skóry, alergii, chorób oczu, układu oddechowego, krwiotwórczego, nowotworowych, przewodu pokarmowego oraz neurologicznych. Lek ma silne działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne, ale może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, zaburzenia miesiączkowania, drgawki, przyspieszone bicie serca, obrzęki, sińce, zwiększenie masy ciała, zaburzenia widzenia oraz zaburzenia psychiczne.
Polcortolon, 4 mg – przeciwwskazania
Polcortolon to lek z grupy glikokortykosteroidów o silnym działaniu przeciwzapalnym. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, zakażeń grzybiczych oraz podczas szczepień żywymi wirusami. Należy zachować ostrożność przy chorobach zakaźnych, przewodu pokarmowego, serca, metabolicznych, neurologicznych i oczu. Najczęstsze działania niepożądane to zwiększenie masy ciała, zaburzenia widzenia, osłabienie mięśni, osteoporoza, zwiększone ciśnienie krwi oraz zaburzenia psychiczne.
Polcortolon, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Polcortolon to lek z grupy glikokortykosteroidów o silnym działaniu przeciwzapalnym. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak zwiększenie masy ciała, osłabienie mięśni, osteoporoza, zaburzenia widzenia i zaburzenia psychiczne. Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, wrzód trawienny, zakrzepowe zapalenie żył, zmniejszenie liczby plemników i centralna chorioretinopatia surowicza. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Pimafucort, (10 mg + 10 mg + 350 – wskazania – na co działa?
Lek Pimafucort jest stosowany w leczeniu powierzchniowych chorób skóry reagujących na kortykosteroidy, szczególnie w przypadku współistniejących zakażeń wtórnych. Zawiera hydrokortyzon, natamycynę i neomycynę. Należy stosować go zgodnie z zaleceniami lekarza, maksymalnie przez 14 dni. Przeciwwskazania obejmują choroby skóry spowodowane pierwotnymi zakażeniami oraz nadwrażliwość na składniki leku. Możliwe działania niepożądane to m.in. zahamowanie czynności kory nadnerczy, zanik skóry i nieostre widzenie.
Pimafucort, (10 mg + 10 mg + 350 – interakcje z lekami i alkoholem
Lek Pimafucort nie ma znanych interakcji z innymi lekami, ale należy unikać kontaktu z oczami i stosowania na rozległe powierzchnie skóry. Brak informacji na temat interakcji z alkoholem. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.
Pimafucort, (10 mg + 10 mg + 350 – działania niepożądane i skutki uboczne
Lek Pimafucort może powodować różne działania niepożądane, takie jak zahamowanie czynności kory nadnerczy, zanik skóry, rozszerzenie drobnych naczyń krwionośnych, plamica, rozstępy skórne, zapalenie skóry z objawami podobnymi do trądziku różowatego, okołowargowe zapalenie skóry, „efekt z odbicia”, opóźnienie procesu wyleczenia, odbarwienie skóry, nadmierne owłosienie, alergia kontaktowa na neomycynę, zwiększenie ciśnienia śródgałkowego, zwiększenie ryzyka wystąpienia zaćmy oraz nieostre widzenie. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i zgłaszali je lekarzowi lub farmaceucie.
Pimafucort, (10 mg + 10 mg + 350 – przedawkowanie leku
Przedawkowanie leku Pimafucort jest mało prawdopodobne, ale może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zahamowanie czynności kory nadnerczy, zanik skóry, rozszerzenie drobnych naczyń krwionośnych, plamica, rozstępy skórne, zapalenie skóry, okołowargowe zapalenie skóry, efekt z odbicia, opóźnienie procesu wyleczenia, odbarwienie skóry, nadmierne owłosienie oraz alergia kontaktowa na neomycynę. Aby uniknąć tych problemów, należy stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać długotrwałego stosowania na rozległe powierzchnie skóry, u dzieci lub pod opatrunkiem okluzyjnym.
Pimafucort, (10 mg + 10 mg + 350 – wskazania – na co działa?
Lek Pimafucort jest stosowany w leczeniu powierzchniowych chorób skóry reagujących na kortykosteroidy, z wtórnymi zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi. Należy go stosować 2-4 razy na dobę, nie dłużej niż 14 dni. Przeciwwskazania obejmują m.in. choroby skóry spowodowane pierwotnymi zakażeniami, choroby wrzodowe skóry, rany, owrzodzenia podudzi, rany oparzeniowe, objawy niepożądane po miejscowym stosowaniu kortykosteroidów, rybia łuska, młodzieńczy wyprysk stóp, trądzik pospolity, trądzik różowaty, kruchość naczyń krwionośnych, zanik skóry, nadwrażliwość na składniki leku. Działania niepożądane mogą obejmować m.in. zahamowanie czynności kory nadnerczy, zanik skóry, rozszerzenie drobnych naczyń krwionośnych, plamicę, rozstępy skórne, zapalenie skóry, okołowargowe zapalenie skóry, „efekt z odbicia”, opóźnienie procesu wyleczenia, odbarwienie…