Menu

Elektrokardiogram

Produkty powiązane z elektrokardiogram
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
ActiFolin, tabletki, 2 mg
ActiFolin, tabletki, 2 mg
Actifolin, tabletki, 0,8 mg
Actifolin, tabletki, 0,8 mg
Adalift, tabletki powlekane, 20 mg
Adalift, tabletki powlekane, 20 mg
Adempas, tabletki powlekane, 0,5 mg
Adempas, tabletki powlekane, 0,5 mg
Adempas, tabletki powlekane, 1 mg
Adempas, tabletki powlekane, 1 mg
Adempas, tabletki powlekane, 1,5 mg
Adempas, tabletki powlekane, 1,5 mg
Adempas, tabletki powlekane, 2 mg
Adempas, tabletki powlekane, 2 mg
Adempas, tabletki powlekane, 2,5 mg
Adempas, tabletki powlekane, 2,5 mg
Agen 10, tabletki, 10 mg
Agen 10, tabletki, 10 mg
Amlopin, tabletki, 10 mg
Amlopin, tabletki, 10 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Agnieszka Stankiewicz
Agnieszka Stankiewicz
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Sotahexal 40 – dawkowanie leku
  2. Vinpocetine Espefa, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Lamotrix, 50 mg – przedawkowanie leku
  4. Lamotrix, 100 mg – przedawkowanie leku
  5. Rexetin, 20 mg – przedawkowanie leku
  6. Cozaar, 12,5 mg – wskazania – na co działa?
  7. Stimuloton, 50 mg – przedawkowanie leku
  8. Coryol 6,25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Mycosyst, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Mycosyst, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Zafiron, 12 mcg – dawkowanie leku
  12. Haloperidol WZF 0,2%, 2 mg/ml – przeciwwskazania
  13. Haloperidol WZF 0,2%, 2 mg/ml – przedawkowanie leku
  14. Asentra, 100 mg – wskazania – na co działa?
  15. Asentra, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Cipronex, 2 mg/ml – przedawkowanie leku
  17. Apo-Flutam, 250 mg – przeciwwskazania
  18. Apo-Flutam, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Apo-Flutam, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Podtlenek azotu Messer, nie mniej niż 98% – dawkowanie leku
  21. Trittico CR, 75 mg – przedawkowanie leku
  22. Imodium Instant, 2 mg – przedawkowanie leku
  23. Taclar, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Cital, 20 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sotahexal 40 – dawkowanie leku

    SotaHEXAL to lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Dawkowanie zależy od indywidualnej reakcji pacjenta i rodzaju zaburzeń. Zwykle zaczyna się od 80 mg na dobę, zwiększając dawkę co 2-3 dni. Maksymalna dawka to 640 mg na dobę, ale tylko pod nadzorem specjalisty. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy dostosować. Tabletki należy przyjmować przed posiłkiem, popijając płynem. Nie należy nagle przerywać stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Vinpocetine Espefa, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Vinpocetine Espefa może powodować różne działania niepożądane, takie jak częstoskurcz, skurcze dodatkowe serca, obniżenie ciśnienia krwi, zgaga, bóle brzucha, nudności, bezsenność, bóle i zawroty głowy, osłabienie, skórne reakcje alergiczne, zmniejszenie ilości białych krwinek, obniżenie hematokrytu i poziomu hemoglobiny oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Działania te występują z różną częstością, od niezbyt częstych do bardzo rzadkich. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą oraz zgłosić je do odpowiednich instytucji.

  • Ilustracja poradnika Lamotrix, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lamotrix może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak szybkie ruchy gałek ocznych, niezborność ruchów, zaburzenia rytmu serca i utrata przytomności. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie może obejmować monitorowanie funkcji życiowych i podawanie węgla aktywowanego.

  • Ilustracja poradnika Lamotrix, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lamotrix może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak szybkie, mimowolne ruchy gałek ocznych, niezborność ruchów, zaburzenia rytmu serca, utrata przytomności, napady drgawek lub śpiączka. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Ważne jest, aby zawsze stosować się do zaleceń lekarza dotyczących dawkowania leku Lamotrix.

  • Ilustracja poradnika Rexetin, 20 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Rexetin, zawierającego paroksetynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak gorączka, mimowolne skurcze mięśni, śpiączka i zmiany w EKG. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się na najbliższy oddział ratunkowy. Leczenie polega na ogólnych zasadach postępowania po przedawkowaniu leków przeciwdepresyjnych, w tym podaniu węgla aktywowanego i monitorowaniu podstawowych czynności życiowych pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Cozaar, 12,5 mg – wskazania – na co działa?

    COZAAR to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, chorób nerek u pacjentów z cukrzycą typu 2, przewlekłej niewydolności serca oraz w celu zmniejszenia ryzyka udaru mózgu. Jest odpowiedni dla dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, niskie ciśnienie tętnicze, osłabienie i zmęczenie.

  • Ilustracja poradnika Stimuloton, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Stimuloton, zawierającego sertralinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawka przekraczająca 200 mg na dobę jest uznawana za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują senność, nudności, wymioty, tachykardię, drżenia mięśniowe, pobudzenie, zawroty głowy, śpiączkę oraz wydłużenie odstępu QTc. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się na oddział ratunkowy. Postępowanie obejmuje zapewnienie drożności dróg oddechowych, podanie węgla aktywnego, monitorowanie czynności serca oraz leczenie objawowe i podtrzymujące.

  • Ilustracja poradnika Coryol 6,25 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Interakcje leku Coryol (karwedylol) z innymi lekami mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, takich jak klonidyna, antagoniści wapnia, digoksyna, insulina, cyklosporyna, amiodaron, fluoksetyna i paroksetyna. Coryol może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i alkoholem, co może prowadzić do nieoczekiwanych działań niepożądanych. Zaleca się unikanie spożywania tych substancji podczas leczenia Coryolem.

  • Ilustracja poradnika Mycosyst, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Flukonazol, substancja czynna leku Mycosyst, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z astemizolem, terfenadyną, cyzaprydem, pimozydem, chinidyną, erytromycyną, ryfampicyną, abrocytynibem, alfentanylem, fentanylem, amitryptyliną, nortryptyliną, amfoterycyną B, warfaryną, benzodiazepinami, karbamazepiną, fenytoiną, nifedypiną, isradypiną, amlodypiną, werapamilem, felodypiną, losartanem, olaparybem, cyklosporyną, ewerolimusem, syrolimusem, takrolimusem, cyklofosfamidem, alkaloidami barwinka, halofantryną, statynami, metadonem, NLPZ, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, prednizonem, zydowudyną, sakwinawirem, lekami przeciwcukrzycowymi, teofiliną, tofacytynibem, tolwaptanem, witaminą A, iwakaftorem, amiodaronem, hydrochlorotiazydem, ibrutynibem, lurazydonem. Flukonazol można stosować zarówno w trakcie jedzenia, jak i niezależnie od jedzenia. Może wchodzić w interakcje z witaminą A. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie…

  • Ilustracja poradnika Mycosyst, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Mycosyst, zawierający flukonazol, jest lekiem przeciwgrzybiczym, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty, zwiększenie wartości testów czynności wątroby oraz wysypka. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, zmniejszenie apetytu, bezsenność, drgawki, zawroty głowy, zaparcia, ból mięśni, uszkodzenie wątroby oraz uczucie zmęczenia. Rzadkie działania niepożądane to zmniejszenie liczby białych komórek krwi, czerwone lub purpurowe przebarwienia skóry, zmiany parametrów biochemicznych krwi, drżenie, zaburzenia w badaniu EKG, niewydolność wątroby, reakcje alergiczne oraz wypadanie włosów. Niektóre działania niepożądane mają nieznaną częstość występowania, takie jak reakcja nadwrażliwości z wysypką skórną, gorączką, obrzękiem węzłów…

  • Ilustracja poradnika Zafiron, 12 mcg – dawkowanie leku

    Lek Zafiron jest stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Dawkowanie dla dorosłych to 1-2 kapsułki (12-24 μg) dwa razy na dobę. Dla dzieci powyżej 6 lat zaleca się 1 kapsułkę (12 μg) dwa razy na dobę. Lek jest przeznaczony do inhalacji, a kapsułki nie wolno połykać. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby zawsze stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przekraczać maksymalnej zalecanej dawki.

  • Ilustracja poradnika Haloperidol WZF 0,2%, 2 mg/ml – przeciwwskazania

    Haloperidol WZF 0,2% jest lekiem przeciwpsychotycznym, który nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na jego składniki, zmniejszonej świadomości, choroby Parkinsona, otępienia z ciałami Lewy’ego, postępującego porażenia nadjądrowego (PSP), wydłużenia odstępu QTc, niewydolności serca, niskiego stężenia potasu we krwi oraz przy jednoczesnym stosowaniu pewnych leków. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Haloperidol WZF 0,2%, 2 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Haloperidol WZF 0,2% może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ciężkie objawy pozapiramidowe, niedociśnienie, sedacja, depresja oddechowa oraz komorowe zaburzenia rytmu. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się na izbę przyjęć do najbliższego szpitala. Leczenie polega na podtrzymywaniu funkcji życiowych pacjenta oraz monitorowaniu czynności serca.

  • Ilustracja poradnika Asentra, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Asentra, zawierająca sertralinę, jest stosowana w leczeniu epizodów dużej depresji, lęku napadowego, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K), zespołu lęku społecznego oraz zespołu stresu pourazowego (PTSD). Dawkowanie zależy od schorzenia i wieku pacjenta, a tabletki można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO i pimozydu. Należy zachować ostrożność w przypadku ryzyka zespołu serotoninowego, wydłużenia odstępu QTc, napadów padaczkowych oraz myśli samobójczych. Leczenie może trwać od kilku miesięcy do kilku lat, a nagłe przerwanie stosowania leku jest niewskazane.

  • Ilustracja poradnika Asentra, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Asentra, zawierająca sertralinę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami MAO, pimozydem, litem, fenytoiną, tryptanami i warfaryną. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i ziołami zawierającymi ziele dziurawca zwyczajnego. Odradza się picie alkoholu podczas stosowania Asentry.

  • Ilustracja poradnika Cipronex, 2 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Cipronex, zawierającego cyprofloksacynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki 12 g i 16 g cyprofloksacyny są uznawane za przedawkowanie, prowadząc do lekkich objawów toksyczności i ostrej niewydolności nerek. Objawy przedawkowania obejmują zawroty głowy, drżenie, ból głowy, zmęczenie, drgawki, omamy, splątanie, dyskomfort w jamie brzusznej, zaburzenie czynności nerek i wątroby, występowanie kryształów w moczu oraz krwiomocz. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast podjąć kroki takie jak płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego, monitorowanie czynności nerek, zakwaszanie moczu, hydratacja oraz monitorowanie EKG.

  • Ilustracja poradnika Apo-Flutam, 250 mg – przeciwwskazania

    Lek Apo-Flutam, zawierający flutamid, jest stosowany w leczeniu raka gruczołu krokowego z przerzutami. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na flutamid, ginekomastię, methemoglobinemię oraz niewydolność wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszystkie potencjalne ryzyka, w tym interakcje z innymi lekami, takimi jak warfaryna i leki wydłużające odstęp QT.

  • Ilustracja poradnika Apo-Flutam, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Apo-Flutam, zawierający flutamid, może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak warfaryna i leki wydłużające odstęp QT. Można go zażywać niezależnie od posiłków, ale pacjenci palący tytoń powinni monitorować stężenie methemoglobiny. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Apo-Flutam, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Apo-Flutam to lek stosowany w leczeniu raka gruczołu krokowego, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to nudności, wymioty, biegunka, zmniejszone łaknienie, uczucie zmęczenia i bóle mięśni. Częste działania niepożądane obejmują nadciśnienie, senność, dezorientację, depresję, niepokój, nerwowość, działania niepożądane ze strony płuc oraz obrzęk. Rzadkie działania niepożądane to zawał mięśnia sercowego, zator tętnicy płucnej, bezsenność, znużenie, ból głowy, zawroty głowy, osłabienie, złe samopoczucie, zamazane widzenie, nadwrażliwość piersi, mlekotok, zmniejszona objętość nasienia, zwiększone łaknienie, niestrawność, zaparcie, krwiomocz, świąd, wybroczyny, półpasiec, zwiększone pragnienie, obrzęk limfatyczny oraz zespół toczniopodobny. Niektóre działania niepożądane mają nieznaną częstość występowania, takie jak zmiany w zapisie…

  • Ilustracja poradnika Podtlenek azotu Messer, nie mniej niż 98% – dawkowanie leku

    Podtlenek Azotu Messer jest stosowany do wprowadzenia i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz do analgezji okołoporodowej. Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego wymaga inhalacji mieszaniną 70% podtlenku azotu i 30% tlenu, a podtrzymanie znieczulenia ogólnego – mieszaniną zawierającą od 30% do 70% podtlenku azotu. W położnictwie stosuje się mieszaninę 25%-50% podtlenku azotu. Przedawkowanie objawia się sinicą, bradykardią i spadkiem ciśnienia tętniczego, a leczenie polega na podawaniu czystego tlenu.

  • Ilustracja poradnika Trittico CR, 75 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Trittico CR może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, tachykardia, hipotonia, drgawki i depresja oddechowa. Standardowe dawki wynoszą od 75 do 150 mg na dobę, a przedawkowanie może wystąpić przy przyjęciu więcej niż 1 g trazodonu. W przypadku przedawkowania należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Ważne jest, aby ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania leku.

  • Ilustracja poradnika Imodium Instant, 2 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Imodium Instant może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak przyspieszona akcja serca, nieregularny rytm serca, sztywność mięśni, nieskoordynowane ruchy, senność, trudności w oddawaniu moczu, płytki oddech, osłupienie, zwężenie źrenic oraz niedrożność jelit. Maksymalna zalecana dawka dla dorosłych wynosi 16 mg na dobę (8 tabletek). W przypadku przedawkowania należy natychmiast zgłosić się po poradę do lekarza lub szpitala.

  • Ilustracja poradnika Taclar, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Taclar, zawierający klarytromycynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak astemizol, terfenadyna, cyzapryd, pimozyd, alkaloidy sporyszu, statyny, midazolam i kolchicyna. Może również wchodzić w interakcje z dziurawcem zwyczajnym i pokarmem. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia. Ważne jest informowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach.

  • Ilustracja poradnika Cital, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Cital jest stosowany w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych z napadami lęku. Działa jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), zwiększając stężenie serotoniny w mózgu. Dawkowanie zależy od schorzenia i wieku pacjenta, a leczenie trwa zazwyczaj co najmniej 6 miesięcy. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat oraz u pacjentów z nadwrażliwością na cytalopram, przyjmujących inhibitory MAO lub mających wydłużony odstęp QT. Przerwanie leczenia powinno być stopniowe, aby uniknąć objawów odstawienia.