Menu

Dekstrometorfan

Produkty powiązane z dekstrometorfan
Thiocodin, tabletki, 15 mg + 300 mg
Thiocodin, tabletki, 15 mg + 300 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Supremin Max, syrop, 1,5 mg/ml
Supremin Max, syrop, 1,5 mg/ml
Supremin, syrop
Supremin, syrop
Thiocodin, smak truskawkowy, syrop, 15 mg + 300 mg
Thiocodin, smak truskawkowy, syrop, 15 mg + 300 mg
Flegamina, smak miętowy, syrop, 4 mg/5 ml
Flegamina, smak miętowy, syrop, 4 mg/5 ml
Sinecod, syrop, 1,5 mg/ml
Sinecod, syrop, 1,5 mg/ml
Sinecod, syrop, 5 mg/ml
Sinecod, syrop, 5 mg/ml
Solinea Levosol, tabletki, 60 mg
Solinea Levosol, tabletki, 60 mg
Tussidex, kapsułki miękkie, 30 mg
Tussidex, kapsułki miękkie, 30 mg
Atussan, syrop, 1,5 mg/ml
Atussan, syrop, 1,5 mg/ml
DexaCaps, kapsułki, 20 mg + 167 mg + 50 mg
DexaCaps, kapsułki, 20 mg + 167 mg + 50 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Maria Bialik
Maria Bialik
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
  1. Tussifortin, 10 mg – dawkowanie leku
  2. Tussifortin, 10 mg – przedawkowanie leku
  3. Tussifortin, 10 mg – stosowanie w ciąży
  4. Tussifortin, 10 mg – stosowanie u dzieci
  5. Tussifortin, 2 mg/ml
  6. Tussifortin, 2 mg/ml – skład leku
  7. Tussifortin, 2 mg/ml – wskazania – na co działa?
  8. Tussifortin, 2 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  9. Tussifortin, 2 mg/ml – przeciwwskazania
  10. Tussifortin, 2 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Tussifortin, 2 mg/ml – dawkowanie leku
  12. Tussifortin, 2 mg/ml – przedawkowanie leku
  13. Tussifortin, 2 mg/ml – stosowanie w ciąży
  14. Tussifortin, 2 mg/ml – stosowanie u dzieci
  15. Celbic, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Celbic, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Elecoxel, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Elecoxel, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Pelafen MED, 20 mg/2,5 ml – stosowanie w ciąży
  20. Rasagilina Synthon, 1 mg – przeciwwskazania
  21. Rasagilina Synthon, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Herdripsan – przeciwwskazania
  23. Herdripsan – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Herdripsan – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Tussifortin stosuje się w leczeniu nieproduktywnego kaszlu u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Zalecana dawka to jedna pastylka co 4-6 godzin, maksymalnie 12 pastylek na dobę. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat oraz w przypadku nadwrażliwości na dekstrometorfan, kaszlu astmatycznego, produktywnego kaszlu i niewydolności oddechowej. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, dlatego w razie wystąpienia objawów przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Tussifortin, zawierającego dekstrometorfan, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak dezorientacja, pobudzenie, drgawki, tachykardia, depresja oddechowa, nudności i wymioty. Przekroczenie zalecanej dawki 12 pastylek (120 mg) na dobę jest uznawane za przedawkowanie. W przypadku przedawkowania należy natychmiast podjąć odpowiednie kroki, takie jak wywołanie wymiotów, podanie węgla aktywnego, naloksonu i benzodiazepin oraz monitorowanie pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 10 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Tussifortin w ciąży i podczas karmienia piersią nie jest zalecane. Bezpieczne alternatywy to syrop z miodem i cytryną, paracetamol oraz syrop z prawoślazu.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 10 mg – stosowanie u dzieci

    Tussifortin, zawierający dekstrometorfan, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia z powodu ryzyka działań niepożądanych i potencjału uzależniającego. Bezpieczne alternatywy to miód, syropy ziołowe, paracetamol i inhalacje z soli fizjologicznej. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed podaniem dziecku jakiegokolwiek leku przeciwkaszlowego.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 2 mg/ml
    Kaszel suchy, Kaszel, Przeziębienie i grypa

    Lek Tussifortin to doustny roztwór o smaku truskawkowym, który zawiera dekstrometorfan i jest stosowany w leczeniu nieproduktywnego kaszlu u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. Należy go stosować zgodnie z zaleceniami, a maksymalna dawka dobowa wynosi 120 mg. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy czy nudności. Należy unikać stosowania go u dzieci poniżej 12. roku życia oraz w przypadku pewnych schorzeń, takich jak astma czy niewydolność oddechowa. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić poważne objawy, w tym zaburzenia świadomości i drgawki. Lek zawiera aspartam i sorbitol, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów z fenyloketonurią oraz…

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 2 mg/ml – skład leku

    Lek Tussifortin zawiera dekstrometorfanu bromowodorek jako główny składnik aktywny oraz różne substancje pomocnicze, takie jak aspartam, sodu benzoesan, sorbitol, glikol propylenowy, sacharyna sodowa, powidon K-30, kwas cytrynowy, aromat truskawkowy i woda oczyszczona. Lek jest stosowany w leczeniu nieproduktywnego kaszlu u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, dzieci poniżej 12 lat, kaszel astmatyczny, produktywny kaszel, niewydolność oddechową, ciężką niewydolność wątroby oraz niektóre leki przeciwdepresyjne. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, dezorientacja, senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, zaparcia i dyskomfort w przewodzie pokarmowym.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 2 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Tussifortin to lek stosowany w leczeniu nieproduktywnego kaszlu u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Zawiera dekstrometorfan, który działa na ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym. Lek należy stosować krótkotrwale, maksymalnie przez 3-5 dni. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, dzieci poniżej 12 lat, kaszel astmatyczny i produktywny, niewydolność oddechową i ciężką niewydolność wątroby. Tussifortin może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) i selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI). Możliwe działania niepożądane to m.in. ból głowy, dezorientacja, senność, zawroty głowy, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 2 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Artykuł omawia bezpieczeństwo stosowania leku Tussifortin, koncentrując się na kobietach karmiących, prowadzeniu pojazdów, interakcjach z alkoholem, stosowaniu u seniorów oraz pacjentach z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem, ponieważ nie wiadomo, czy dekstrometorfan przenika do mleka. Lek może powodować senność, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Spożywanie alkoholu podczas leczenia jest zabronione. Seniorzy mogą być bardziej wrażliwi na działanie leku, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni skonsultować się z lekarzem w celu dostosowania dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 2 mg/ml – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Tussifortin jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, u dzieci poniżej 12 lat, u pacjentów z kaszlem astmatycznym, produktywnym kaszlem, niewydolnością oddechową, ciężką niewydolnością wątroby oraz u pacjentów przyjmujących niektóre leki przeciwdepresyjne. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku ryzyka uzależnienia, choroby wątroby, przyjmowania leków uspokajających, przewlekłego kaszlu oraz atopowego zapalenia skóry. Należy unikać interakcji z inhibitorami CYP2D6, lekami psychotropowymi, wykrztuśnymi, alkoholem oraz sokiem grejpfrutowym i sokiem z gorzkiej pomarańczy.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 2 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Tussifortin, zawierający dekstrometorfan, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) oraz inhibitory enzymu CYP2D6. Może również oddziaływać z sokiem grejpfrutowym, sokiem z gorzkiej pomarańczy i alkoholem, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Pacjenci powinni unikać tych substancji podczas stosowania Tussifortinu i skonsultować się z lekarzem w razie wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 2 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Tussifortin jest stosowany w leczeniu nieproduktywnego kaszlu u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Zalecana dawka to 10 mg (5 mL) do 20 mg (10 mL) co 4 godziny, maksymalnie 120 mg na dobę. Lek należy podawać doustnie, popijając szklanką wody, unikając soków i alkoholu. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, takich jak nudności, wymioty, pobudzenie, dezorientacja, senność i zaburzenia koordynacji. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 2 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Tussifortin, zawierającego dekstrometorfan, może prowadzić do poważnych objawów zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, pobudzenie, splątanie, senność, zaburzenia kardiologiczne, halucynacje, wzmożona pobudliwość, śpiączka i ciężkie zaburzenia oddychania. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie może obejmować wywołanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie naloksonu i benzodiazepin oraz wspomaganie oddychania.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 2 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Tussifortin przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa. Alternatywne leki, które mogą być bezpiecznie stosowane, to syrop z miodem i cytryną, paracetamol, syrop z prawoślazu oraz inhalacje z soli fizjologicznej.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 2 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Tussifortin u dzieci poniżej 12 lat jest przeciwwskazane. Bezpieczne alternatywy to miód, syropy na bazie prawoślazu, inhalacje solankowe oraz syropy na bazie tymianku. W przypadku przypadkowego zażycia Tussifortin przez dziecko, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.

  • Ilustracja poradnika Celbic, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek CELBIC może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z dekstrometorfanem, inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II, lekami beta-adrenolitycznymi, lekami moczopędnymi, flukonazolem, ryfampicyną, warfaryną, litem, metotreksatem, karbamazepiną, barbituranami, cyklosporyną i takrolimusem. Może również wchodzić w interakcje z laktozą, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Spożywanie alkoholu podczas stosowania leku CELBIC może zwiększać ryzyko zaburzeń żołądkowo-jelitowych, dlatego zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Celbic, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek CELBIC, zawierający celekoksyb, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak dekstrometorfan, inhibitory ACE, flukonazol, ryfampicyna, warfaryna, lit, metotreksat, karbamazepina, barbiturany, cyklosporyna i takrolimus. Spożywanie alkoholu podczas stosowania leku CELBIC może zwiększać ryzyko zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Elecoxel, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Elecoxel, zawierający celekoksyb, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym dekstrometorfanem, inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II, lekami beta-adrenolitycznymi, lekami moczopędnymi, flukonazolem, ryfampicyną, warfaryną, litem, lekami przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami, metotreksatem, karbamazepiną, barbituranami, cyklosporyną i takrolimusem. Może również wchodzić w interakcje z pokarmami, zwłaszcza bogatotłuszczowymi, co opóźnia jego wchłanianie. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Elecoxelu może zwiększać ryzyko zaburzeń żołądkowo-jelitowych.

  • Ilustracja poradnika Elecoxel, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Elecoxel, zawierający celekoksyb, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z dekstrometorfanem, inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II, lekami beta-adrenolitycznymi, lekami moczopędnymi, flukonazolem, ryfampicyną, warfaryną, litem, lekami stosowanymi w leczeniu depresji, neuroleptykami, metotreksatem, karbamazepiną, barbituranami, cyklosporyną i takrolimusem. Elecoxel można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Elecoxel może zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Pelafen MED, 20 mg/2,5 ml – stosowanie w ciąży

    Pelafen MED nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki bezpieczne dla tych grup to paracetamol, ibuprofen (w pierwszym i drugim trymestrze), chlorowodorek fenylefryny oraz chlorowodorek dekstrometorfanu. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed użyciem jakiegokolwiek leku w ciąży lub podczas karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Rasagilina Synthon, 1 mg – przeciwwskazania

    Rasagilina Synthon to lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, który zwiększa stężenie dopaminy w mózgu. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO i petydyny. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i monitorować wszelkie zmiany skórne oraz zachowania impulsywne. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Rasagilina Synthon, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Rasagilina Synthon, stosowana w leczeniu choroby Parkinsona, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak inhibitory MAO, petydyna, fluoksetyna, fluwoksamina, sympatykomimetyki, dekstrometorfan i cyprofloksacyna. Może również reagować z substancjami niebędącymi lekami, takimi jak tyramina i tytoń. Spożywanie alkoholu może nasilać objawy senności i zawrotów głowy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Herdripsan – przeciwwskazania

    Herdripsan to lek roślinny stosowany w leczeniu produktywnego kaszlu. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, dzieci poniżej 2 lat oraz pacjentów z nietolerancją fruktozy. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku u dzieci w wieku 2-4 lat oraz unikać jednoczesnego stosowania z lekami przeciwkaszlowymi. Herdripsan nie jest zalecany w okresie ciąży i karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Herdripsan – interakcje z lekami i alkoholem

    Herdripsan to lek roślinny stosowany w leczeniu produktywnego kaszlu. Może wchodzić w interakcje z lekami przeciwkaszlowymi, takimi jak kodeina i dekstrometorfan, oraz z innymi substancjami zawierającymi sorbitol. Brak jest informacji na temat interakcji z alkoholem, dlatego zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem przed spożyciem alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Herdripsan – stosowanie u dzieci

    Herdripsan to lek roślinny na produktywny kaszel, ale nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 roku życia. Alternatywy to syrop z prawoślazu, tymianku oraz miodu i cytryny. Przed podaniem leku dziecku, skonsultuj się z lekarzem.