Menu

Cyklosporyna

Produkty powiązane z cyklosporyna
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Allertec, tabletki powlekane, 10 mg
Allertec, tabletki powlekane, 10 mg
Amertil, tabletki powlekane, 10 mg
Amertil, tabletki powlekane, 10 mg
Betaloc ZOK 100, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 95 mg
Betaloc ZOK 100, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 95 mg
Betaloc ZOK 25, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
Betaloc ZOK 25, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
Betaloc ZOK 50, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 47,50 mg
Betaloc ZOK 50, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 47,50 mg
Equoral, kapsułki elastyczne, 100 mg
Equoral, kapsułki elastyczne, 100 mg
Equoral, kapsułki elastyczne, 25 mg
Equoral, kapsułki elastyczne, 25 mg
Equoral, kapsułki elastyczne, 50 mg
Equoral, kapsułki elastyczne, 50 mg
Equoral, roztwór doustny, 100 mg/ml
Equoral, roztwór doustny, 100 mg/ml
Hitaxa, roztwór doustny, 0,5 mg/ml
Hitaxa, roztwór doustny, 0,5 mg/ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Malwina Krause
Malwina Krause
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
  1. Sandimmun, 50 mg/ml
  2. Sandimmun Neoral, 25 mg
  3. Sandimmun, 50 mg/ml – skład leku
  4. Sandimmun Neoral, 25 mg – skład leku
  5. Sandimmun, 50 mg/ml – wskazania – na co działa?
  6. Sandimmun Neoral, 25 mg – wskazania – na co działa?
  7. Azycyna, 200 mg/5 ml – przeciwwskazania
  8. Azycyna, 200 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Rytmonorm, 3,5 mg/ml – przeciwwskazania
  10. Rulid, 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Rifampicyna TZF, 300 mg – przeciwwskazania
  12. Rifampicyna TZF, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Rifamazid, 150 mg + 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Carbomedac, 10 mg/ml – przeciwwskazania
  15. Pyralgin, 500 mg/ml – przeciwwskazania
  16. Pyralgin, 500 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Pyralgina, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Profenid, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Luteina 50, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Piroxicam Jelfa, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Phenytoinum WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?
  22. Phenytoinum WZF, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Oxycardil 120, 120 mg – przeciwwskazania
  24. Oxycardil 120, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sandimmun, 50 mg/ml

    Sandimmun to lek stosowany w celu kontrolowania reakcji immunologicznej organizmu po przeszczepieniu narządu, w tym szpiku kostnego. Zawiera substancję czynną cyklosporynę, która działa jako środek immunosupresyjny, zapobiegając odrzutom przeszczepów. Lek jest podawany dożylnie w postaci rozcieńczonego roztworu. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta oraz specyfiki leczenia. Należy przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących stosowania i monitorowania stanu zdrowia. Sandimmun może powodować działania niepożądane, w tym problemy z nerkami i wątrobą.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 25 mg

    Sandimmun Neoral to lek zawierający cyklosporynę, stosowany w celu zmniejszenia reakcji immunologicznej organizmu. Jest szczególnie wskazany dla pacjentów po przeszczepach narządów oraz w leczeniu chorób autoimmunologicznych. Działa poprzez kontrolowanie układu immunologicznego, co zapobiega odrzutom przeszczepów oraz hamuje niepożądane reakcje organizmu. Lek może powodować działania niepożądane, w tym problemy z nerkami i wątrobą, a także zwiększa ryzyko infekcji. Należy przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i monitorowania stanu zdrowia. Sandimmun Neoral dostępny jest w różnych dawkach kapsułek.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun, 50 mg/ml – skład leku

    Sandimmun to lek immunosupresyjny stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepów narządów. Głównym składnikiem leku jest cyklosporyna, a substancjami pomocniczymi są etanol i makrogologlicerolu rycynooleinian. Lek jest dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku oraz jednoczesne stosowanie z niektórymi lekami. Ważne jest regularne monitorowanie pacjentów pod kątem funkcji nerek i wątroby oraz unikanie nadmiernej ekspozycji na słońce.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 25 mg – skład leku

    Sandimmun Neoral to lek immunosupresyjny zawierający cyklosporynę. Jest dostępny w dawkach 10 mg, 25 mg, 50 mg i 100 mg. Oprócz cyklosporyny, lek zawiera substancje pomocnicze takie jak etanol, glikol propylenowy, makrogologlicerolu hydroksystearynian, mono-, dwu- i trójglicerydy z oleju kukurydzianego oraz alfa-tokoferol. Te substancje wspomagają działanie leku i jego wchłanianie. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i konsultowali się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun, 50 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Sandimmun to lek immunosupresyjny zawierający cyklosporynę, stosowany głównie w celu zapobiegania odrzucaniu przeszczepionych narządów miąższowych i szpiku kostnego. Lek ten jest również używany w leczeniu choroby przeszczep przeciw gospodarzowi (GVHD) oraz w terapii zespołu nerczycowego, reumatoidalnego zapalenia stawów, łuszczycy i atopowego zapalenia skóry. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia czynności nerek, wysokie ciśnienie krwi, ból głowy i nadmierny wzrost włosów. Doświadczenie ze stosowaniem leku u dzieci jest ograniczone.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Sandimmun Neoral to lek immunosupresyjny stosowany w transplantologii i leczeniu chorób autoimmunologicznych. Wskazania obejmują zapobieganie odrzuceniu przeszczepionych narządów, leczenie choroby przeszczep przeciw gospodarzowi, endogenne zapalenie błony naczyniowej oka, zespół nerczycowy, reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycę i atopowe zapalenie skóry. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i wskazania. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia czynności nerek, wysokie ciśnienie krwi, ból głowy, drżenie ciała, nadmierny wzrost włosów i duże stężenie lipidów we krwi. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cyklosporynę, leczenie skojarzone z produktami zawierającymi Hypericum perforatum, eteksylan dabigatranu, bozentan i aliskiren.

  • Ilustracja poradnika Azycyna, 200 mg/5 ml – przeciwwskazania

    Lek Azycyna, zawierający azytromycynę, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na azytromycynę, erytromycynę, inne antybiotyki makrolidowe lub ketolidowe, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek, wydłużenie odstępu QT oraz stosowanie pochodnych ergotaminy. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem stany sprzyjające powstawaniu zaburzeń rytmu serca, nowe zakażenia, zaburzenia nerwowe lub umysłowe, choroby przenoszone drogą płciową oraz rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy. Azycyna może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak leki wpływające na odstęp QT, leki zobojętniające, doustne leki przeciwzakrzepowe, alkaloidy sporyszu, digoksyna, kolchicyna, cyklosporyna, atorwastatyna i ryfabutyna.

  • Ilustracja poradnika Azycyna, 200 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Azycyna, zawierająca azytromycynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki wpływające na odstęp QT, leki zobojętniające, doustne leki przeciwzakrzepowe, alkaloidy sporyszu, digoksyna, kolchicyna, cyklosporyna, atorwastatyna i ryfabutyna. Lek może również wchodzić w interakcje z substancjami pomocniczymi, takimi jak sacharoza, sód, alkohol benzylowy, dwutlenek siarki (E 220) i maltodekstryna kukurydziana. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia. W przypadku wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Rytmonorm, 3,5 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Rytmonorm, zawierający propafenonu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, zespół Brugadów, istotne choroby serca, bradykardię, zaburzenia przewodzenia serca, ciężkie niedociśnienie, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, ciężką obturacyjną chorobę płuc, miastenię oraz jednoczesne stosowanie rytonawiru. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić to z lekarzem i monitorować EKG. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może nasilać działania niepożądane lub zmniejszać skuteczność leczenia.

  • Ilustracja poradnika Rulid, 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Rulid, zawierający roksytromycynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym alkaloidami sporyszu, lekami przeciwhistaminowymi, przeciwarytmicznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwbólowymi, psychotropowymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, przeciwzakrzepowymi, glikozydami nasercowymi, statynami i ryfabutyną. Wchłanianie leku zmniejsza się przy spożywaniu pokarmu, a lek zawiera glukozę, co jest istotne dla pacjentów z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Rifampicyna TZF, 300 mg – przeciwwskazania

    Rifampicyna TZF nie powinna być stosowana u pacjentów z nadwrażliwością na ryfampicynę, żółtaczką oraz leczonych sakwinawirem lub rytonawirem. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, cukrzycą, neuropatią obwodową, niedowagą, porfirią, noszących miękkie soczewki kontaktowe, dzieci, pacjentów w podeszłym wieku oraz stosujących schemat przerywany. Rifampicyna może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym stosowanymi w chorobach serca, psychicznych, zakażeniach, hormonalnymi, przeciwbólowymi, przeciwzapalnymi i innymi.

  • Ilustracja poradnika Rifampicyna TZF, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Rifampicyna TZF może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwdrgawkowymi, przeciwarytmicznymi, przeciwpsychotycznymi, przeciwzakrzepowymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi i immunosupresyjnymi. Może również wchodzić w interakcje z kwasem para-aminosalicylowym, lekami zobojętniającymi kwas solny i enalaprylem. Unikanie alkoholu podczas leczenia Rifampicyną TZF jest zalecane, aby nie zwiększać ryzyka uszkodzenia wątroby.

  • Ilustracja poradnika Rifamazid, 150 mg + 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Rifamazid, lek stosowany w leczeniu gruźlicy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wymagać dostosowania ich dawek lub zmiany terapii. Rifamazid może również wchodzić w interakcje z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy oraz kwasem p-aminosalicylowym (PAS). Podczas leczenia lekiem Rifamazid nie wolno pić alkoholu, ponieważ zwiększa się ryzyko uszkodzenia wątroby.

  • Ilustracja poradnika Carbomedac, 10 mg/ml – przeciwwskazania

    Carbomedac to lek przeciwnowotworowy zawierający karboplatynę, stosowany w leczeniu niektórych typów raka jajnika i płuc. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na karboplatynę, karmienie piersią, ciężkie zaburzenia nerek, ciężką mielosupresję, krwawiące guzy oraz przyjmowanie szczepionki przeciwko żółtej febrze. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i potencjalne ryzyka. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Pyralgin, 500 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Pyralgin, zawierający metamizol, jest stosowany w leczeniu bólu i gorączki, ale istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na metamizol lub inne składniki, zespołu astmy analgetycznej, zaburzeń czynności szpiku kostnego, ostrej niewydolności nerek lub wątroby, wrodzonego niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, w trzecim trymestrze ciąży, podczas karmienia piersią, w przypadku niedociśnienia i zaburzeń krążenia oraz w przypadku interakcji z innymi lekami. Przed rozpoczęciem terapii Pyralgin należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pyralgin, 500 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Pyralgin, zawierający metamizol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwzakrzepowymi, przeciwcukrzycowymi, przeciwpadaczkowymi, przeciwbakteryjnymi, immunosupresyjnymi, uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi, obniżającymi ciśnienie tętnicze oraz moczopędnymi. Metamizol może również wchodzić w interakcje z alkoholem oraz barwnikami i konserwantami, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych. Podczas stosowania Pyralginu nie należy pić alkoholu, ponieważ może to prowadzić do nasilenia działań niepożądanych i zwiększenia ryzyka reakcji anafilaktycznych.

  • Ilustracja poradnika Pyralgina, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Interakcje leku Pyralgina z innymi lekami mogą prowadzić do poważnych skutków ubocznych lub zmniejszenia skuteczności leczenia. Metamizol, substancja czynna Pyralginy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwzakrzepowymi, przeciwcukrzycowymi, przeciwpadaczkowymi, przeciwbakteryjnymi, immunosupresyjnymi, barbituranami, inhibitorami MAO, chloropromazyną, litem, sertraliną, bupropionem, lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze, moczopędnymi, metotreksatem, efawirenzem, metadonem i walproinianem. Metamizol może również wchodzić w interakcje z barwnikami, konserwantami i alkoholem. Jednoczesne stosowanie Pyralginy z alkoholem może wpłynąć na farmakokinetykę obu substancji, co może prowadzić do nieprzewidywalnych efektów i zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Profenid, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Profenid, zawierający ketoprofen, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może prowadzić do zwiększenia ryzyka działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności leczenia. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach, aby uniknąć potencjalnych interakcji. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Profenidu może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, takich jak podrażnienie błony śluzowej żołądka i krwawienia z przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Luteina 50, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Luteina 50 może wchodzić w interakcje z lekami przeciwdrgawkowymi, przeciwzakaźnymi, ketokonazolem i cyklosporyną. Może również oddziaływać z substancjami indukującymi enzymy cytochromu P450 oraz niektórymi produktami ziołowymi. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność w jego spożywaniu podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Piroxicam Jelfa, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Piroxicam Jelfa, lek z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak kwas acetylosalicylowy, leki przeciwzakrzepowe, SSRI, kortykosteroidy, cyklosporyna, lit, metotreksat i takrolimus. Może również oddziaływać z innymi substancjami, w tym produktami leczniczymi neutralizującymi sok żołądkowy, glikozydami nasercowymi, inhibitorami ACE i antagonistami AIIA. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Piroxicam Jelfa zwiększa ryzyko działań niepożądanych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Phenytoinum WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Phenytoinum WZF jest stosowany w leczeniu padaczki, zapobieganiu napadom padaczkowym po operacjach neurochirurgicznych i urazach głowy oraz w leczeniu nerwobólu nerwu trójdzielnego. Dawkowanie leku ustala lekarz indywidualnie, a przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fenytoinę i porfirię. Należy zachować ostrożność w przypadku cukrzycy, reakcji skórnych, pacjentów w podeszłym wieku oraz kobiet w wieku rozrodczym. Fenytoina wchodzi w interakcje z wieloma lekami, a możliwe działania niepożądane obejmują zaburzenia krwi, układu nerwowego, żołądkowo-jelitowe, skórne i mięśniowo-szkieletowe.

  • Ilustracja poradnika Phenytoinum WZF, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Fenytoina, substancja czynna leku Phenytoinum WZF, wchodzi w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwpadaczkowymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwbakteryjnymi, przeciwbólowymi, przeciwzapalnymi, stosowanymi w chorobie wrzodowej, zaburzeniach psychicznych, przeciwnowotworowymi, autoimmunologicznymi, sercowo-naczyniowymi, cukrzycowymi oraz hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi. Fenytoina może również wchodzić w interakcje z ziołowymi preparatami zawierającymi ziele dziurawca zwyczajnego oraz wpływać na przemiany witaminy D. Spożywanie alkoholu podczas stosowania fenytoiny nie jest zalecane, ponieważ może to prowadzić do wahań stężenia leku we krwi, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Oxycardil 120, 120 mg – przeciwwskazania

    Lek Oxycardil 120, zawierający diltiazemu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca oraz nadciśnienia tętniczego. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na substancję czynną, zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, ciężka bradykardia, lewokomorowa niewydolność serca oraz jednoczesne przyjmowanie dantrolenu, iwabradyny lub lomitapidu. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza w przypadku zaburzeń czynności serca, nerek lub wątroby, a także w przypadku przygotowania do znieczulenia ogólnego. Oxycardil 120 może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności leczenia.

  • Ilustracja poradnika Oxycardil 120, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Oxycardil 120, zawierający diltiazemu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym dantrolenem, iwabradyną, lomitapidem, litem, pochodnymi azotanów, teofiliną, lekami blokującymi receptory alfa-adrenergiczne, amiodaronem, digoksyną, lekami blokującymi receptory beta-adrenergiczne, innymi lekami przeciwarytmicznymi, karbamazepiną, ryfampicyną, antagonistami receptora H2, cyklosporyną, kolchicyną, inhibitorami ssaczego celu rapamycyny, benzodiazepinami, kortykosteroidami i statynami. Może również wchodzić w interakcje z sacharozą, laktozą i olejem rycynowym uwodornionym. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. W przypadku wątpliwości lub objawów niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem.