Menu

Chemioterapia

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
  1. Navelbine, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?
  2. Navelbine, 10 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  3. Navelbine, 10 mg/ml – przeciwwskazania
  4. Navelbine, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Myleran – przeciwwskazania
  6. Myleran – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Metoclopramidum Polpharma, 10 mg – skład leku
  8. Metoclopramidum Polpharma, 10 mg – wskazania – na co działa?
  9. Metoclopramidum Polpharma, 10 mg – dawkowanie leku
  10. Metoclopramidum Polpharma, 10 mg – stosowanie w ciąży
  11. Metoclopramidum Polpharma, 10 mg – stosowanie u dzieci
  12. Metoclopramidum Polpharma, 10 mg
  13. Metoclopramidum 0,5% Polpharma, 5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  14. Metoclopramidum 0,5% Polpharma, 5 mg/ml – dawkowanie leku
  15. Metoclopramidum 0,5% Polpharma, 5 mg/ml – stosowanie w ciąży
  16. Metoclopramidum 0,5% Polpharma, 5 mg/ml – stosowanie u dzieci
  17. Methotrexat-Ebewe, 10 mg/ml – przeciwwskazania
  18. Lanvis, 40 mg – skład leku
  19. Lanvis, 40 mg – wskazania – na co działa?
  20. Lanvis, 40 mg – profil bezpieczenstwa
  21. Lanvis, 40 mg – dawkowanie leku
  22. PoltechDMSA, 1 mg DMSA – interakcje z lekami i alkoholem
  23. PoltechDMSA, 1 mg DMSA – przeciwwskazania
  24. Kalium chloratum WZF 15% – przeciwwskazania
  • Ilustracja poradnika Navelbine, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Navelbine jest stosowany w leczeniu zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca, jako leczenie uzupełniające niedrobnokomórkowego raka płuca oraz w leczeniu zaawansowanego raka piersi. Podawany jest dożylnie po odpowiednim rozcieńczeniu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na winorelbinę, niską liczbę neutrofilów i płytek krwi, jednoczesne stosowanie szczepionki przeciwko żółtej febrze oraz karmienie piersią. Najczęstsze działania niepożądane to zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, przemijające zwiększenie wartości wyników testów wątrobowych, łysienie oraz miejscowe zapalenia żył.

  • Lek Navelbine jest stosowany w leczeniu niektórych rodzajów raka płuc i raka piersi. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią. Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i unikać spożywania alkoholu. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani podczas leczenia.

  • Lek Navelbine jest stosowany w leczeniu niektórych rodzajów raka płuc i raka piersi, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na winorelbinę, karmienia piersią, niskiej liczby granulocytów obojętnochłonnych i płytek krwi oraz szczepienia przeciwko żółtej febrze. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach oraz stanie zdrowia.

  • Lek Navelbine może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym szczepionkami, lekami przeciwdrgawkowymi, przeciwgrzybiczymi, onkologicznymi oraz immunosupresyjnymi. Może również wchodzić w interakcje z substancjami wpływającymi na enzymy wątrobowe. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się jego unikanie podczas leczenia.

  • Lek Myleran, zawierający busulfan, jest stosowany w leczeniu różnych chorób krwi i jako przygotowanie przed przeszczepem komórek macierzystych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na busulfan lub jeśli lek nie zadziałał w przeszłości. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem historię radioterapii, chemioterapii, hiperurykemii, dny moczanowej oraz zaburzeń wątroby, nerek lub płuc. Myleran może wywoływać niepłodność. Lek może oddziaływać z innymi lekami, w tym z fenytoiną, itrakonazolem, metronidazolem, cyklofosfamidem, paracetamolem i deferazyroksem. Należy unikać szczepionek zawierających żywe organizmy podczas leczenia Myleranem.

  • Myleran (busulfan) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z innymi lekami cytotoksycznymi, fenytoiną, szczepionkami zawierającymi żywe organizmy, itrakonazolem, metronidazolem, cyklofosfamidem, paracetamolem i deferazyroksem. Należy unikać stosowania żywych szczepionek i radioterapii podczas leczenia Myleranem. Chociaż nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się unikanie jego spożywania.

  • Metoclopramidum Polpharma to lek przeciwwymiotny zawierający metoklopramid, który działa na receptory dopaminowe i serotoninowe, zapobiegając nudnościom i wymiotom. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, powidon K-25 i magnezu stearynian, które wspomagają jego działanie i stabilność. Lek jest stosowany w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów po chemioterapii, radioterapii oraz w przypadku migreny. Możliwe działania niepożądane to m.in. senność, niekontrolowane ruchy, depresja, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, biegunka oraz osłabienie.

  • Metoclopramidum Polpharma to lek przeciwwymiotny stosowany w zapobieganiu nudnościom i wymiotom po chemioterapii i radioterapii oraz w leczeniu nudności i wymiotów związanych z migreną. Zalecana dawka dla dorosłych to 10 mg do trzech razy na dobę, a dla młodzieży 0,1-0,15 mg/kg masy ciała do trzech razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, krwawienie, niedrożność, perforację przewodu pokarmowego, guz chromochłonny, dyskinezę późną, padaczkę, chorobę Parkinsona, methemoglobinemię oraz stosowanie u dzieci poniżej 1 roku życia. Możliwe działania niepożądane to m.in. senność, depresja, niekontrolowane ruchy, objawy zbliżone do choroby Parkinsona, pobudzenie ruchowe, niepokój, zmęczenie, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, biegunka, osłabienie, uczulenie, podwyższone stężenie prolaktyny,…

  • Metoclopramidum Polpharma to lek przeciwwymiotny stosowany w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 10 mg do trzech razy na dobę, maksymalnie 30 mg na dobę. Dla młodzieży (15-18 lat) dawka wynosi 0,1-0,15 mg/kg masy ciała do trzech razy na dobę, maksymalnie 0,5 mg/kg masy ciała na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek lub wątroby mogą wymagać zmniejszenia dawki. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, krwawienie, niedrożność, guz chromochłonny, dyskinezę późną, padaczkę, chorobę Parkinsona, methemoglobinemię oraz dzieci poniżej 1 roku życia.

  • Metoclopramidum Polpharma może być stosowany w ciąży, jeśli jest to klinicznie uzasadnione, ale należy unikać jego stosowania pod koniec ciąży. Podczas karmienia piersią stosowanie metoklopramidu nie jest zalecane. Alternatywne leki przeciwwymiotne, które mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka, to imbir, witamina B6, ondansetron i dimenhydrynat.

  • Metoclopramidum Polpharma nie jest zalecany dla dzieci poniżej 1 roku życia ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Bezpieczne alternatywy to ondansetron, dimenhydrynat i prometazyna, które są skuteczne w leczeniu nudności i wymiotów i mają mniejsze ryzyko działań niepożądanych.

  • Metoclopramidum Polpharma to lek przeciwwymiotny zawierający metoklopramid, stosowany w celu zapobiegania nudnościom i wymiotom, szczególnie po chemioterapii oraz w leczeniu nudności związanych z migreną. Może być stosowany u dorosłych oraz młodzieży w wieku od 15 do 18 lat, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne. Lek działa na część mózgu odpowiedzialną za odczuwanie nudności. Należy przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania oraz nie stosować go u dzieci poniżej 1 roku życia. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do niekontrolowanych ruchów. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku.

  • Metoclopramidum 0,5% Polpharma to lek przeciwwymiotny stosowany w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów po zabiegach chirurgicznych, migrenie oraz radioterapii. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 10 mg do trzech razy na dobę, a dla dzieci 0,1-0,15 mg/kg masy ciała do trzech razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, krwawienie, niedrożność, perforację przewodu pokarmowego, guz chromochłonny, dyskinezę późną, padaczkę, chorobę Parkinsona oraz stosowanie u dzieci poniżej 1. roku życia. Skutki uboczne to m.in. senność, depresja, niekontrolowane ruchy, objawy choroby Parkinsona, pobudzenie ruchowe, niepokój, zmęczenie, obniżenie ciśnienia tętniczego, biegunka i osłabienie.

  • Metoclopramidum 0,5% Polpharma to lek przeciwwymiotny stosowany u dorosłych i dzieci. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta. U dorosłych zalecana dawka wynosi 10 mg do 3 razy na dobę, a u dzieci 0,1-0,15 mg/kg mc. do 3 razy na dobę. Maksymalny czas trwania leczenia wynosi 48 godzin w przypadku PONV i 5 dni w przypadku CINV. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na metoklopramid, krwawieniem, niedrożnością przewodu pokarmowego, guzem chromochłonnym, dyskinezą późną, padaczką, chorobą Parkinsona oraz u dzieci poniżej 1. roku życia.

  • Metoclopramidum 0,5% Polpharma może być stosowany w ciąży, jeśli jest to klinicznie uzasadnione, ale należy unikać jego stosowania pod koniec ciąży. Nie zaleca się stosowania leku podczas karmienia piersią. Alternatywne leki przeciwwymiotne, które mogą być bezpieczniejsze dla kobiet w ciąży i karmiących piersią, to ondansetron, dimenhydrynat i meclizine.

  • Metoclopramidum 0,5% Polpharma może być stosowany u dzieci w wieku od 1 do 18 lat, ale tylko w określonych przypadkach i pod ścisłą kontrolą lekarza. Istnieją bezpieczne alternatywy, takie jak ondansetron, dimenhydrynat i prometazyna, które mogą być stosowane w leczeniu nudności i wymiotów u dzieci. Ważne jest, aby zawsze skonsultować się z lekarzem przed podaniem jakiegokolwiek leku dziecku.

  • Lek Methotrexat-Ebewe jest stosowany w leczeniu nowotworów i łuszczycy, ale ma wiele przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość, zaburzenia czynności wątroby, ciężkie zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności układu krwiotwórczego, ciężkie zakażenia, nadużywanie alkoholu, zaburzenia układu odpornościowego, zapalenie jamy ustnej, karmienie piersią i ciąża. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przeprowadzić odpowiednie badania kontrolne.

  • Lanvis to lek stosowany w leczeniu ostrych białaczek, zawierający tioguaninę jako główny składnik aktywny. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, guma arabska, kwas stearynowy i magnezu stearynian. Każdy ze składników pełni określoną rolę, która jest kluczowa dla skuteczności i bezpieczeństwa leku. Potencjalne skutki uboczne obejmują zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi, uszkodzenie wątroby, nudności, wymioty, biegunkę oraz wrażliwość na światło słoneczne.

  • Lanvis to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu ostrych białaczek, takich jak ostra białaczka szpikowa i ostra białaczka limfoblastyczna. Dawkowanie zależy od rodzaju i dawki innych produktów leczniczych cytotoksycznych stosowanych jednocześnie z tioguaniną. Lanvis może powodować różne działania niepożądane, w tym zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi, żółtaczkę, nudności, wymioty, biegunkę i owrzodzenie w jamie ustnej. Podczas stosowania leku należy regularnie wykonywać badania krwi i unikać nadmiernej ekspozycji na słońce.

  • Lanvis, zawierający tioguaninę, jest lekiem cytotoksycznym stosowanym w leczeniu ostrych białaczek. Kobiety karmiące nie powinny stosować tego leku, a pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu. Brak jest danych dotyczących wpływu na prowadzenie pojazdów. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby może być konieczne dostosowanie dawki. Regularne monitorowanie parametrów krwi i wątroby jest kluczowe.

  • Lek Lanvis, zawierający tioguaninę, jest stosowany w leczeniu ostrych białaczek. Dawkowanie zależy od rodzaju oraz dawki innych leków cytotoksycznych. Zwykle stosuje się dawkę od 100 do 200 mg/m2 powierzchni ciała na dobę. U dzieci dawki są zbliżone do dawek dla dorosłych. Osoby starsze mogą stosować takie same dawki jak młodsi pacjenci. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, niedoborem TPMT lub mutacją genu NUDT15 mogą wymagać zmniejszenia dawki. Lanvis jest podawany doustnie, a tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. W przypadku przedawkowania należy monitorować obraz krwi i wdrożyć leczenie wspomagające.

  • PoltechDMSA może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak chlorek amonu, wodorowęglan sodu, mannitol, inhibitory ACE oraz leki stosowane w chemioterapii. Interakcje te mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku. Brak dostępnych informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się unikanie jego spożywania przed i po badaniu. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz stosowali się do zaleceń dotyczących nawodnienia i higieny osobistej.

  • PoltechDMSA to radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce nerek. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz u pacjentów z zaburzeniami funkcjonowania nerek. Kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny unikać jego stosowania, chyba że jest to absolutnie konieczne. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Po podaniu leku należy unikać bliskiego kontaktu z małymi dziećmi i kobietami w ciąży przez 24 godziny oraz często oddawać mocz, aby usunąć lek z organizmu.

  • Lek Kalium Chloratum WZF 15% jest stosowany w leczeniu hipokaliemii, zatrucia glikozydami naparstnicy oraz jako dodatek elektrolitowy do płynów infuzyjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na potasu chlorek, hiperkaliemię, migotanie komór, blok przedsionkowo-komorowy, bloki przewodzenia wewnątrzkomorowego, chorobę Addisona, zespół nadnerczowo-płciowy oraz stany niedoboru aldosteronu. Przed zastosowaniem leku należy zachować ostrożność w przypadkach ostrego odwodnienia, rozległych mechanicznych uszkodzeń tkanek, rozległych oparzeń, współistniejącego krwawienia wewnętrznego, przetoczenia znacznej objętości koncentratu krwinek czerwonych, chemioterapii, rzadkich zespołów neurologicznych oraz zaburzeń czynności nerek. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z inhibitorami konwertazy angiotensyny, antagonistami receptorów dla angiotensyny II, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi,…