Menu

Astma oskrzelowa

Lista powiązanych wpisów:

Tussal Expectorans, 30 mg – wskazania – na co działa?
Lek Tussal Expectorans jest stosowany w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób płuc i oskrzeli, takich jak zapalenie oskrzeli, astma oskrzelowa, rozedma płuc i mukowiscydoza. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dorośli i dzieci powyżej 12 lat przyjmują jedną tabletkę trzy razy na dobę przez pierwsze 2-3 dni, a następnie jedną tabletkę dwa razy na dobę; dzieci w wieku od 6 do 12 lat przyjmują połowę tabletki 2-3 razy na dobę. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 lat. Możliwe działania niepożądane to biegunka, nudności, bóle brzucha, wymioty, reakcje nadwrażliwości i ciężkie reakcje skórne. Lek można stosować w ciąży i w…
Tussal Expectorans, 30 mg – dawkowanie leku
Lek Tussal Expectorans jest stosowany w leczeniu chorób płuc i oskrzeli. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dorośli i dzieci powyżej 12 lat – 1 tabletka 3 razy na dobę przez 2-3 dni, potem 1 tabletka 2 razy na dobę; dzieci 6-12 lat – ½ tabletki 2-3 razy na dobę. Tabletki należy przyjmować po posiłkach, popijając wodą. Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 6 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku zaburzeń nerek, wątroby, choroby wrzodowej żołądka lub zmian skórnych. Ambroksol może wchodzić w interakcje z niektórymi antybiotykami i lekami przeciwkaszlowymi.
Deflegmin EFFECT, 30 mg/5 ml – przeciwwskazania
Deflegmin EFFECT to lek mukolityczny stosowany w leczeniu chorób płuc i oskrzeli. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz bezpośrednio przed snem. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku choroby wrzodowej, zaburzeń czynności wątroby lub nerek, osłabionego odruchu kaszlowego, zaburzeń oczyszczania rzęskowego oskrzeli oraz astmy oskrzelowej. Lek może wchodzić w interakcje z antybiotykami i lekami przeciwkaszlowymi.
Nurofen Forte, 400 mg – przedawkowanie leku
Przedawkowanie Nurofen Forte może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, ból w nadbrzuszu, biegunka, szumy uszne, ból głowy, krwawienie z żołądka lub jelit, kwasica metaboliczna, senność, drgawki, ostra niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego, monitorowanie czynności serca, podanie diazepamu lub lorazepamu oraz podanie leków rozszerzających oskrzela.
Tussal Antitussicum – wskazania – na co działa?
Lek Tussal Antitussicum jest stosowany w leczeniu objawowym suchego kaszlu różnego pochodzenia. Zawiera dekstrometorfan, który hamuje ośrodek kaszlu w ośrodkowym układzie nerwowym. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, astmę oskrzelową, niewydolność oddechową i stosowanie inhibitorów MAO. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dzieci 6-12 lat – 1 tabletka co 6-8 godzin, dorośli i dzieci powyżej 12 lat – 2 tabletki co 6-8 godzin. Możliwe działania niepożądane to nudności, wymioty, bóle żołądka, zawroty głowy i reakcje alergiczne.
Tussal Antitussicum – przeciwwskazania
Stosowanie leku Tussal Antitussicum jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, astmy oskrzelowej, niewydolności oddechowej, ciężkiej niewydolności wątroby, stosowania inhibitorów MAO, kaszlu z odkrztuszaniem, karmienia piersią oraz u dzieci poniżej 6 lat. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku długotrwałego kaszlu, zaburzeń czynności wątroby oraz historii nadużywania leków. Należy również unikać spożywania alkoholu podczas stosowania leku. Ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.
Tussal Antitussicum – dawkowanie leku
Lek Tussal Antitussicum stosuje się w leczeniu suchego kaszlu. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dzieci 6-12 lat – 1 tabletka co 6-8 godzin (maks. 60 mg/dobę), dorośli i dzieci powyżej 12 lat – 2 tabletki co 6-8 godzin (maks. 120 mg/dobę). Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 6 lat, kobiet karmiących piersią oraz osób z astmą oskrzelową, niewydolnością oddechową lub wątroby. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.
Bisopromerck 10 – przeciwwskazania
Bisopromerck jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na bisoprolol, ciężkiej astmy, poważnych zaburzeń krążenia krwi w kończynach, nieleczonego guza chromochłonnego, kwasicy metabolicznej, ostrej niewydolności serca, objawów wolnej czynności serca, objawów niskiego ciśnienia tętniczego, niektórych chorób serca oraz wstrząsu kardiogennego. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.
Bisopromerck 10 – działania niepożądane i skutki uboczne
Bisopromerck to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zmęczenie, zawroty głowy, ból głowy, uczucie zimna lub drętwienia rąk lub stóp, niskie ciśnienie tętnicze oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia snu, depresja, astenia, skurcz oskrzeli, osłabienie mięśni, zaburzenia słuchu, alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa, zmniejszone wydzielanie łez, zapalenie wątroby, zmiany w wynikach badań krwi, reakcje alergiczne, zaburzenia potencji, koszmary senne, omdlenie, zapalenie spojówek, łysienie oraz łuszczyca. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.
Bisopromerck 5, 5 mg – przeciwwskazania
Bisopromerck jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Nie powinien być stosowany przez osoby z uczuleniem na bisoprolol, ciężką astmą, poważnymi zaburzeniami krążenia krwi w kończynach, nieleczonym guzem chromochłonnym, kwasicą metaboliczną, ostrą niewydolnością serca, bradykardią, hipotensją, niektórymi chorobami serca oraz wstrząsem kardiogennym. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmuje inne leki, które mogą wchodzić w interakcje z Bisopromerck.
Bisopromerck 5, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Bisopromerck to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak zmęczenie, zawroty głowy, ból głowy, uczucie zimna lub drętwienia rąk lub stóp, niskie ciśnienie tętnicze oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i zgłaszali je lekarzowi lub farmaceucie.
Bisopromerck 5, 5 mg – przedawkowanie leku
Przedawkowanie leku Bisopromerck może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca i hipoglikemia. Standardowa dawka wynosi 5-10 mg na dobę, a maksymalna dawka to 20 mg na dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać stosowanie leku i rozpocząć leczenie podtrzymujące oraz objawowe.
Ibum Forte (o smaku bananowym), 200 mg/5 ml – przeciwwskazania
Lek IBUM FORTE nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na ibuprofen lub inne składniki leku, pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, osoby z reakcjami alergicznymi na NLPZ, pacjentów stosujących inne NLPZ, osoby z ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca, pacjentów z krwawieniami oraz zaburzeniami krzepnięcia krwi. Kobiety w ostatnich 3 miesiącach ciąży również nie powinny stosować tego leku.
Borez, 5 mg – wskazania – na co działa?
Lek Borez, zawierający bisoprolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz stabilnej niewydolności serca. Dawkowanie leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i nie powinno być przerywane nagle. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na bisoprolol, ostrą niewydolność serca oraz ciężką astmę oskrzelową. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy, uczucie zmęczenia, nudności, wymioty, biegunka i zaparcia.
Borez, 5 mg – przeciwwskazania
Lek Borez, zawierający bisoprolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz niewydolności serca. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na bisoprolol, wstrząs kardiogenny, ciężka astma oskrzelowa, bradykardia, niskie ciśnienie krwi, ciężkie zaburzenia krążenia, ciężkie zaburzenia rytmu serca, ostra niewydolność serca, kwasica metaboliczna oraz nieleczony guz chromochłonny. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.
Borez, 5 mg – stosowanie u dzieci
Stosowanie leku Borez u dzieci nie jest zalecane z powodu braku danych klinicznych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności oraz możliwych działań niepożądanych. Alternatywne leki, takie jak enalapryl, furosemid i digoksyna, są bezpieczne i skuteczne w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca u dzieci.
Actifed, (1,25 mg + 30 mg + 1 – przeciwwskazania
Lek Actifed nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na jego składniki, ciężką chorobą wieńcową, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, ciężką chorobą nerek lub wątroby, oraz u osób stosujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) lub furazolidon. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku chorób serca, nadciśnienia tętniczego, chorób tarczycy, cukrzycy, zaburzeń czynności wątroby lub nerek, rozedmy płuc, astmy oskrzelowej, uporczywego kaszlu, słabego metabolizmu enzymu CYP2D6 lub przyjmowania leków przeciwdepresyjnych lub przeciwpsychotycznych.
Flixotide Dysk, 500 mcg/dawkę inh. – skład leku
Flixotide Dysk to lek stosowany w leczeniu astmy i POChP, zawierający flutykazonu propionian jako substancję czynną. Dostępny jest w czterech mocach: 50 μg, 100 μg, 250 μg i 500 μg. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna. Lek działa przeciwzapalnie w płucach, a jego składniki są starannie dobrane, aby zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo terapii.
Flixotide Dysk, 500 mcg/dawkę inh. – wskazania – na co działa?
Flixotide Dysk to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Substancją czynną jest flutykazonu propionian, kortykosteroid o miejscowym działaniu przeciwzapalnym w płucach. Lek jest dostępny w różnych mocach i jest przeznaczony do podawania wziewnego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na flutykazonu propionian, laktozę jednowodną oraz ciężką alergię na białka mleka. Możliwe działania niepożądane to m.in. zahamowanie czynności nadnerczy, zmniejszenie masy kostnej, zaćma, jaskra, zwiększenie masy ciała oraz spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży.
Flixotide Dysk, 500 mcg/dawkę inh. – profil bezpieczenstwa
Flixotide Dysk to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Kobiety karmiące piersią powinny stosować lek tylko wtedy, gdy korzyść przewyższa ryzyko. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się konsultację z lekarzem. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania u seniorów, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, jednak pacjenci z ciężkimi zaburzeniami wątroby powinni być monitorowani.
Flixotide Dysk, 500 mcg/dawkę inh. – przeciwwskazania
Flixotide Dysk nie powinien być stosowany w przypadku ciężkiej alergii na białka mleka, nadwrażliwości na flutykazonu propionian lub laktozę jednowodną. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma problemy z kontrolą astmy, stosuje inne kortykosteroidy, ma historię zapalenia płuc lub zaburzeń widzenia. Flixotide Dysk może wchodzić w interakcje z kortykosteroidami w tabletkach lub we wstrzyknięciach, rytonawirem, lekami zawierającymi kobicystat oraz ketokonazolem lub itrakonazolem.
Flixotide Dysk, 500 mcg/dawkę inh. – działania niepożądane i skutki uboczne
Flixotide Dysk to lek stosowany w leczeniu astmy i POChP, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to chrypka, bezgłos i łatwiejsze siniaczenie. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęki i trudności w oddychaniu. U pacjentów z POChP może dojść do zapalenia płuc. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem.
Flixotide Dysk, 500 mcg/dawkę inh. – dawkowanie leku
Flixotide Dysk to lek stosowany w astmie oskrzelowej i POChP. Dawkowanie zależy od stopnia nasilenia choroby. W astmie łagodnej stosuje się 100-250 µg dwa razy na dobę, w umiarkowanej 250-500 µg dwa razy na dobę, a w ciężkiej 500-1000 µg dwa razy na dobę. W POChP dawka wynosi 500 µg dwa razy na dobę. Lek należy stosować regularnie, nawet jeśli objawy ustąpiły. Instrukcja użycia aparatu do inhalacji Dysk jest szczegółowo opisana w artykule. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
Flixotide Dysk, 500 mcg/dawkę inh. – stosowanie w ciąży
Flixotide Dysk może być stosowany przez kobiety w ciąży i karmiące piersią tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Alternatywne leki, takie jak budezonid, montelukast i salbutamol, są uważane za bezpieczniejsze. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.