Menu

Anafilaksja

Produkty powiązane z anafilaksja
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Aleric Deslo Active, roztwór doustny, 0,5 mg/ml
Aleric Deslo Active, roztwór doustny, 0,5 mg/ml
Aleric Deslo Active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2,5 mg
Aleric Deslo Active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2,5 mg
Aleric Deslo Active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 5 mg
Aleric Deslo Active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 5 mg
Allertec WZF, tabletki, 10 mg
Allertec WZF, tabletki, 10 mg
Fenistil, żel, 1 mg/g
Fenistil, żel, 1 mg/g
Loratan Pro, kapsułki miękkie, 10 mg
Loratan Pro, kapsułki miękkie, 10 mg
Maxicortan, krem, 10 mg/g
Maxicortan, krem, 10 mg/g
Acatar Control, aerozol do nosa, 0,5 mg/ml
Acatar Control, aerozol do nosa, 0,5 mg/ml
Allegra, tabletki powlekane, 120 mg
Allegra, tabletki powlekane, 120 mg
Allergodil, aerozol do nosa, 0,14 mg/rozpylenie
Allergodil, aerozol do nosa, 0,14 mg/rozpylenie
Allergodil, krople do oczu, 0,5 mg/ml
Allergodil, krople do oczu, 0,5 mg/ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Haemate P 1000 j.m. FVIII/2400 j.m. VWF, 1000 j.m. + 2400 j.m – przeciwwskazania
  2. Haemate P 1000 j.m. FVIII/2400 j.m. VWF, 1000 j.m. + 2400 j.m – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Haemate P 1000 j.m. FVIII/2400 j.m. VWF, 1000 j.m. + 2400 j.m – przedawkowanie leku
  4. Haemate P 1000 j.m. FVIII/2400 j.m. VWF, 1000 j.m. + 2400 j.m – stosowanie u dzieci
  5. Haemate P 500 j.m. FVIII/1200 j.m. VWF, (500 j.m. + 1200 j.m – przeciwwskazania
  6. Haemate P 250 j.m. FVIII/600 j.m. VWF, (250 j.m. + 600 j.m. – przeciwwskazania
  7. Haemate P 250 j.m. FVIII/600 j.m. VWF, (250 j.m. + 600 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Haemate P 250 j.m. FVIII/600 j.m. VWF, (250 j.m. + 600 j.m. – dawkowanie leku
  9. Haemate P 250 j.m. FVIII/600 j.m. VWF, (250 j.m. + 600 j.m. – przedawkowanie leku
  10. Haemate P 250 j.m. FVIII/600 j.m. VWF, (250 j.m. + 600 j.m. – stosowanie u dzieci
  11. Sandostatin LAR, 10 mg – stosowanie u dzieci
  12. Tarsime, 1500 mg – przeciwwskazania
  13. Doxorubicin-Ebewe, 2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Vitaminum E Medana, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Tantum Verde Smak miętowy, 3 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Aulin, 100 mg – dawkowanie leku
  17. Amoksiklav, 875 mg + 125 mg – przeciwwskazania
  18. Cezarius, 750 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Vivacor, 6,25 mg – przeciwwskazania
  20. Diphergan, 5 mg/5 ml – przedawkowanie leku
  21. Daktarin, 20 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Cefuroxim-MIP 750 mg – przeciwwskazania
  23. Zocor 40, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Durogesic, 50 mcg/h – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Haemate P 1000 j.m. FVIII/2400 j.m. VWF, 1000 j.m. + 2400 j.m – przeciwwskazania

    Haemate P jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby von Willebranda oraz hemofilii A. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem ryzyko reakcji alergicznych, tworzenia inhibitorów, chorób serca, powikłań związanych z CVAD oraz ryzyka zakrzepicy. Pomimo środków ostrożności, nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia zakażenia wirusami.

  • Ilustracja poradnika Haemate P 1000 j.m. FVIII/2400 j.m. VWF, 1000 j.m. + 2400 j.m – działania niepożądane i skutki uboczne

    Haemate P jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby von Willebranda i hemofilii A. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, gorączka, zakrzepica oraz powstawanie inhibitorów. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i odpowiednio reagować na niepokojące objawy.

  • Ilustracja poradnika Haemate P 1000 j.m. FVIII/2400 j.m. VWF, 1000 j.m. + 2400 j.m – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Haemate P może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zakrzepica, hiperwolemia, hemoliza oraz reakcje alergiczne. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i regularnie monitorować poziomy czynnika VIII i czynnika von Willebranda we krwi. W razie wystąpienia objawów przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Haemate P 1000 j.m. FVIII/2400 j.m. VWF, 1000 j.m. + 2400 j.m – stosowanie u dzieci

    Lek Haemate P jest bezpieczny dla dzieci, ale dawkowanie musi być dostosowane do masy ciała dziecka i prowadzone pod nadzorem lekarza. Potencjalne ryzyka to reakcje nadwrażliwości i powikłania zakrzepowe. Alternatywy to desmopresyna, rekombinowany czynnik VIII i rekombinowany czynnik von Willebranda.

  • Ilustracja poradnika Haemate P 500 j.m. FVIII/1200 j.m. VWF, (500 j.m. + 1200 j.m – przeciwwskazania

    Haemate P jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby von Willebranda i hemofilii A. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na jego składniki. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem ryzyko reakcji alergicznych, tworzenia inhibitorów, chorób serca, powikłań związanych z CVAD oraz zakrzepicy. Ważne jest również monitorowanie bezpieczeństwa stosowania leku pod względem możliwości przeniesienia wirusów.

  • Ilustracja poradnika Haemate P 250 j.m. FVIII/600 j.m. VWF, (250 j.m. + 600 j.m. – przeciwwskazania

    Lek Haemate P jest stosowany w leczeniu choroby von Willebranda i hemofilii A. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku. Środki ostrożności obejmują reakcje alergiczne, tworzenie inhibitorów, choroby serca, CVAD i ryzyko zakrzepów. Bezpieczeństwo stosowania leku jest zapewnione przez dokładny dobór dawców krwi i osocza oraz procedury inaktywacji wirusów.

  • Ilustracja poradnika Haemate P 250 j.m. FVIII/600 j.m. VWF, (250 j.m. + 600 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne

    Haemate P to lek stosowany w leczeniu choroby von Willebranda i hemofilii A. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne (pokrzywka, ucisk w klatce piersiowej, anafilaksja), zakrzepica (zakrzepy w płucach, naczyniach krwionośnych), powstawanie inhibitorów (niewystarczająca odpowiedź kliniczna, reakcje anafilaktyczne) oraz inne skutki uboczne (gorączka, hiperwolemia, hemoliza). W przypadku wystąpienia niepokojących objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Haemate P 250 j.m. FVIII/600 j.m. VWF, (250 j.m. + 600 j.m. – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Haemate P, który jest stosowany w leczeniu choroby von Willebranda oraz hemofilii A. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta, typu choroby oraz nasilenia krwawienia. W przypadku choroby von Willebranda zaleca się 40-80 j.m./kg VWF:RCo i 20-40 j.m. FVIII:C/kg masy ciała. W hemofilii A dawka wynosi 20-40 j.m. VIII czynnika na kg masy ciała co 2-3 dni. Lek podaje się dożylnie, a proces rekonstytucji i podawania powinien odbywać się w warunkach aseptycznych. Możliwe działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, gorączka oraz zakrzepica.

  • Ilustracja poradnika Haemate P 250 j.m. FVIII/600 j.m. VWF, (250 j.m. + 600 j.m. – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Haemate P może prowadzić do zakrzepicy, hiperwolemii, hemolizy oraz reakcji alergicznych. Dawki powyżej 80 j.m./kg VWF i 40 j.m./kg FVIII są uznawane za nadmierne. Ważne jest monitorowanie poziomów VWF i FVIII oraz obserwowanie pacjenta pod kątem objawów powikłań. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Haemate P 250 j.m. FVIII/600 j.m. VWF, (250 j.m. + 600 j.m. – stosowanie u dzieci

    Haemate P może być stosowany u dzieci, ale brak jest danych z badań klinicznych dotyczących jego dawkowania u dzieci. Stosowanie leku powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza. Potencjalne ryzyka to reakcje nadwrażliwości, wytworzenie inhibitorów przeciwko czynnikowi VIII oraz ryzyko zakrzepicy. Alternatywne leki to desmopresyna (DDAVP), rekombinowany czynnik VIII oraz koncentraty czynnika von Willebranda.

  • Ilustracja poradnika Sandostatin LAR, 10 mg – stosowanie u dzieci

    Stosowanie Sandostatin LAR u dzieci jest ograniczone i wymaga szczególnej ostrożności. Potencjalne ryzyka obejmują kamicę żółciową, zmniejszenie stężenia witaminy B12, zmiany w poziomie cukru we krwi oraz reakcje alergiczne. Alternatywne leki, takie jak somatostatyna, lanreotyd i pasireotyd, mogą być bezpieczniejsze dla dzieci, ale wymagają dokładnej oceny przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Tarsime, 1500 mg – przeciwwskazania

    Lek Tarsime, zawierający cefuroksym, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na cefuroksym, inne cefalosporyny oraz antybiotyki beta-laktamowe. Reakcje uczuleniowe mogą obejmować wysypkę, obrzęk i anafilaksję. Ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i DRESS, również mogą wystąpić. Interakcje lekowe z aminoglikozydami, diuretykami, probenecydem i doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi mogą wpływać na działanie leku. Inne przeciwwskazania obejmują choroby nerek, ciążę, karmienie piersią oraz wpływ na wyniki badań.

  • Ilustracja poradnika Doxorubicin-Ebewe, 2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Doxorubicin-Ebewe jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów, ale może powodować działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zakażenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego, nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej oraz łysienie. Rzadziej mogą wystąpić wstrząs septyczny, wtórna białaczka szpikowa, zapalenie jelita grubego, obrzęk naczynioruchowy, popromienne zapalenie płuc, anafilaksja oraz wtórne nowotwory jamy ustnej. Pacjenci powinni być świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Vitaminum E Medana, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Vitaminum E Medana to lek zawierający witaminę E, stosowany w leczeniu jej niedoboru oraz wspomagająco w miażdżycy i chorobie niedokrwiennej serca. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, zaburzenia ostrości widzenia, nudności, biegunka, wysypka oraz osłabienie i zmęczenie. Przedawkowanie może prowadzić do poważniejszych objawów, takich jak reakcje alergiczne, brak łaknienia, bóle brzucha, nieostre widzenie oraz zaburzenia czynności gruczołów płciowych. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tantum Verde Smak miętowy, 3 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tantum Verde smak miętowy może powodować różne działania niepożądane, od częstych reakcji skórnych po rzadkie i bardzo rzadkie powikłania, takie jak skurcz krtani czy obrzęk naczynioruchowy. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Aulin, 100 mg – dawkowanie leku

    Aulin to niesteroidowy lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu ostrego bólu i bolesnego miesiączkowania. Dawkowanie dla dorosłych to 100 mg dwa razy na dobę, maksymalnie przez 15 dni. Lek jest przeciwwskazany m.in. u dzieci poniżej 12 lat, w trzecim trymestrze ciąży i podczas karmienia piersią. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z innymi NLPZ oraz u pacjentów z nadciśnieniem, zaburzeniami przewodu pokarmowego, nerek i wątroby. Możliwe działania niepożądane to m.in. nudności, wymioty, biegunka, reakcje skórne i alergiczne, problemy z wątrobą, nerkami, sercem i układem nerwowym.

  • Ilustracja poradnika Amoksiklav, 875 mg + 125 mg – przeciwwskazania

    Amoksiklav to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wcześniejsze reakcje alergiczne na antybiotyki oraz problemy z wątrobą. Należy zachować ostrożność w przypadku mononukleozy zakaźnej, zaburzeń czynności nerek i wątroby oraz nieprawidłowego oddawania moczu. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności i wymioty. W razie wątpliwości zawsze warto skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cezarius, 750 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek CEZARIUS, zawierający lewetyracetam, stosowany w leczeniu padaczki, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie i zawroty głowy. Niezbyt częste działania obejmują zmniejszenie liczby płytek krwi, myśli samobójcze i omamy. Rzadkie skutki uboczne to infekcje, ciężkie reakcje alergiczne i zapalenie trzustki. Poważne działania niepożądane, takie jak anafilaksja, obrzęk Quinckego i encefalopatia, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Vivacor, 6,25 mg – przeciwwskazania

    Vivacor to lek stosowany w leczeniu schorzeń sercowo-naczyniowych, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go zażywać w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, niestabilnej niewydolności serca, zaburzeń czynności wątroby, bloku przedsionkowo-komorowego, wolnej czynności serca, zespołu chorej zatoki, ciężkiego niedociśnienia, wstrząsu kardiogennego, choroby układu oddechowego, zatrzymania płynów, kwasicy metabolicznej oraz guza chromochłonnego. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, zaburzeń krążenia obwodowego, nadczynności tarczycy, ciężkich reakcji nadwrażliwości, poważnych niepożądanych reakcji skórnych, łuszczycy oraz jednoczesnego stosowania innych leków.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 5 mg/5 ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Diphergan może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zatrzymanie oddechu, śpiączka mózgowa, halucynacje i inne objawy. Ważne jest, aby przestrzegać zalecanych dawek i w przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast skontaktować się z lekarzem. Dawki powyżej 50 mg dla dorosłych i przekroczenie połowy dawki dla dzieci mogą być niebezpieczne. W razie przedawkowania należy sprowokować wymioty, skontaktować się z lekarzem, podać antidotum i wykonać płukanie żołądka.

  • Ilustracja poradnika Daktarin, 20 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Daktarin, zawierający mikonazol, stosowany jest w leczeniu infekcji grzybiczych skóry. Może powodować działania niepożądane, takie jak podrażnienie skóry, świąd, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, kontaktowe zapalenie skóry, rumień i uczucie pieczenia. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Reakcje alergiczne mogą obejmować trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła oraz silne swędzenie lub pokrzywkę. Stosowanie leku w ciąży powinno być skonsultowane z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cefuroxim-MIP 750 mg – przeciwwskazania

    Lek Cefuroxim-MIP nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na cefalosporyny lub inne antybiotyki beta-laktamowe. Przeciwwskazany jest również u pacjentów, którzy mieli ciężkie reakcje skórne po leczeniu cefuroksymem. Należy zachować ostrożność w przypadku reakcji nadwrażliwości oraz jednoczesnego stosowania z silnymi lekami moczopędnymi lub antybiotykami aminoglikozydowymi. Produkt nie jest przeznaczony do podania do przedniej komory oka.

  • Ilustracja poradnika Zocor 40, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Zocor, zawierający symwastatynę, jest stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu we krwi. Może powodować różne działania niepożądane, w tym częste (bóle głowy, nudności), rzadkie (ból mięśni, reakcje nadwrażliwości), bardzo rzadkie (anafilaksja, uszkodzenie mięśni) oraz o nieznanej częstości (zaburzenia erekcji, depresja). Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i skonsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia. Regularne badania krwi mogą pomóc w monitorowaniu stanu zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Durogesic, 50 mcg/h – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Durogesic, zawierający fentanyl, jest silnym lekiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu ciężkiego bólu przewlekłego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym nudności, wymioty, zaparcia, senność, zawroty głowy i ból głowy. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, bezsenność, depresję, halucynacje i drżenie mięśni. Rzadkie działania niepożądane to zwężenie źrenic i bezdech. Działania niepożądane o nieznanej częstości to niedobór androgenów, majaczenie i uzależnienie. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak trudności w oddychaniu, należy natychmiast usunąć plaster i skontaktować się z lekarzem.