Wskazania do stosowania leku Zentel: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Zentel to lek przeciwrobacze, który zawiera substancję czynną albendazol. Jest stosowany w leczeniu różnych chorób pasożytniczych wywołanych przez robaki wrażliwe na albendazol. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania leku Zentel, jego dawkowanie oraz możliwe działania niepożądane.
Spis treści
Wskazania do stosowania
Zentel jest wskazany do leczenia następujących chorób wywołanych przez robaki wrażliwe na albendazol:
- Owsica (zarażenie owsikiem ludzkim – Enterobius vermicularis) – choroba pasożytnicza wywołana przez małe, białe robaki, które żyją w jelicie grubym i odbycie[1].
- Ankylostomatoza (zarażenie tęgoryjcem dwunastniczym – Ancylostoma duodenale) – infekcja pasożytnicza jelita cienkiego, która może prowadzić do niedokrwistości i niedożywienia[1].
- Nekatorioza (zarażenie tęgoryjcem amerykańskim – Necator americanus) – podobna do ankylostomatozy, powoduje niedokrwistość i osłabienie[1].
- Strongyloidoza (zarażenie węgorkiem jelitowym – Strongyloides stercoralis) – przewlekła infekcja pasożytnicza, która może prowadzić do poważnych komplikacji, zwłaszcza u osób z osłabionym układem odpornościowym[1].
- Glistnica (zarażenie glistą ludzką – Ascaris lumbricoides) – infekcja pasożytnicza jelita cienkiego, która może prowadzić do niedrożności jelit i innych powikłań[1].
- Trichuroza (zarażenie włosogłówką ludzką – Trichuris trichiura) – infekcja pasożytnicza jelita grubego, która może prowadzić do biegunki i niedokrwistości[1].
- Tasiemczyca (zarażenie tasiemcem z rodzaju Taenia) – infekcja pasożytnicza jelita cienkiego, która może prowadzić do niedożywienia i innych powikłań[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Zentel zależy od rodzaju infekcji pasożytniczej oraz wieku pacjenta:
- Owsica, ankylostomatoza, nekatorioza, glistnica, trichuroza: Zarówno u dorosłych, jak i u dzieci w wieku powyżej 2 lat stosuje się zazwyczaj 20 ml zawiesiny (400 mg albendazolu), podane jeden raz[1].
- Strongyloidoza, tasiemczyca: W przypadkach podejrzewanego lub potwierdzonego zarażenia węgorkiem jelitowym lub tasiemcem, stosuje się zarówno u dorosłych, jak i u dzieci w wieku powyżej 2 lat, 20 ml zawiesiny (400 mg albendazolu) raz na dobę, przez trzy kolejne dni. Jeśli pacjent nie został wyleczony, wskazane jest przeprowadzenie ponownej kuracji po upływie trzech tygodni[1].
Nie jest konieczne podawanie leku na czczo ani po przeczyszczeniu przewodu pokarmowego[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Zentel może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do najczęstszych działań niepożądanych należą:
- Ból głowy i zawroty głowy – mogą wystąpić u 1 do 10 na 1000 pacjentów[2].
- Nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka – również mogą wystąpić u 1 do 10 na 1000 pacjentów[2].
- Objawy nadwrażliwości (np. wysypka, pokrzywka, świąd) – mogą wystąpić u 1 do 10 na 10 000 pacjentów[2].
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych – może uwidocznić się w badaniach krwi u 1 do 10 na 10 000 pacjentów[2].
- Ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona) – bardzo rzadkie, mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów[2].
Słownik pojęć
- Albendazol – substancja czynna leku Zentel, działająca przeciwrobaczo.
- Owsica – choroba pasożytnicza wywołana przez owsiki.
- Ankylostomatoza – infekcja pasożytnicza jelita cienkiego wywołana przez tęgoryjce.
- Nekatorioza – infekcja pasożytnicza jelita cienkiego wywołana przez tęgoryjce amerykańskie.
- Strongyloidoza – przewlekła infekcja pasożytnicza wywołana przez węgorka jelitowego.
- Glistnica – infekcja pasożytnicza jelita cienkiego wywołana przez glistę ludzką.
- Trichuroza – infekcja pasożytnicza jelita grubego wywołana przez włosogłówkę ludzką.
- Tasiemczyca – infekcja pasożytnicza jelita cienkiego wywołana przez tasiemce.
- Rumień wielopostaciowy – ciężka reakcja skórna objawiająca się wysypką.
- Zespół Stevensa-Johnsona – ciężka reakcja skórna z pęcherzami i łuszczącą się skórą.
Zentel to skuteczny lek przeciwrobacze stosowany w leczeniu różnych chorób pasożytniczych. Jego główną substancją czynną jest albendazol, który działa na robaki i ich larwy, uniemożliwiając im wchłanianie glukozy, co prowadzi do ich śmierci. Lek jest stosowany w leczeniu owsicy, ankylostomatozy, nekatoriozy, strongyloidozy, glistnicy, trichurozy i tasiemczycy. Dawkowanie zależy od rodzaju infekcji i wieku pacjenta, a najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, ból brzucha i biegunka.















