Zenofor SR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który zawiera substancję czynną metforminy chlorowodorek. W niniejszym artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości leczy Zenofor SR, a także jakie są jego wskazania do stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Zenofor SR jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych, zwłaszcza u pacjentów z nadwagą, gdy za pomocą diety i ćwiczeń fizycznych nie można uzyskać odpowiedniej kontroli glikemii[1]. Lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub z insuliną[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Zenofor SR zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i jest ustalane przez lekarza. Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od jednej tabletki raz na dobę przyjmowanej z wieczornym posiłkiem[1]. Po 10-15 dniach dawka może być dostosowana na podstawie pomiaru stężenia glukozy we krwi[1]. Maksymalna zalecana dawka to 2000 mg raz na dobę[1].
Przeciwwskazania
Zenofor SR nie powinien być stosowany w przypadku:
- Nadwrażliwości na metforminę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą[1].
- Każdego rodzaju ostrej kwasicy metabolicznej, takiej jak kwasica mleczanowa lub cukrzycowa kwasica ketonowa[1].
- Stanu przedśpiączkowego w cukrzycy[1].
- Ciężkiej niewydolności nerek (GFR <30 ml/min)[1].
- Ostrych stanów chorobowych mogących prowadzić do zaburzenia czynności nerek, takich jak odwodnienie, ciężkie zakażenie, wstrząs[1].
- Chorób, które mogą być przyczyną niedotlenienia tkanek, takich jak niewyrównana niewydolność serca, niewydolność oddechowa, niedawno przebyty zawał serca, wstrząs[1].
- Niewydolności wątroby, ostrego zatrucia alkoholem, alkoholizmu[1].
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas stosowania Zenofor SR należy zachować szczególną ostrożność w przypadku ryzyka wystąpienia kwasicy mleczanowej, która jest rzadkim, ale poważnym powikłaniem metabolicznym[1]. Ryzyko to zwiększa się w przypadku niewyrównanej cukrzycy, ciężkiego zakażenia, długotrwałego głodzenia, spożywania alkoholu, odwodnienia, zaburzeń czynności wątroby oraz wszelkich stanów chorobowych, w których jakaś część ciała jest niewystarczająco zaopatrywana w tlen[1].
Słownik pojęć
- Cukrzyca typu 2 – przewlekła choroba metaboliczna charakteryzująca się wysokim poziomem glukozy we krwi z powodu oporności na insulinę lub niewystarczającej produkcji insuliny.
- Kwasica mleczanowa – stan metaboliczny charakteryzujący się nagromadzeniem kwasu mlekowego we krwi, co może prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych.
- GFR (Glomerular Filtration Rate) – wskaźnik filtracji kłębuszkowej, który ocenia funkcję nerek.
- Hiperglikemia – stan, w którym poziom glukozy we krwi jest wyższy niż normalnie.
- Insulina – hormon produkowany przez trzustkę, który reguluje poziom glukozy we krwi.
| Wskazania | Leczenie cukrzycy typu 2 u dorosłych |
| Dawkowanie | Indywidualnie ustalane przez lekarza, zazwyczaj zaczyna się od jednej tabletki raz na dobę |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na metforminę, ostra kwasica metaboliczna, stan przedśpiączkowy w cukrzycy, ciężka niewydolność nerek, ostre stany chorobowe, choroby powodujące niedotlenienie tkanek, niewydolność wątroby, ostre zatrucie alkoholem, alkoholizm |
| Ostrzeżenia | Ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie w przypadku niewyrównanej cukrzycy, ciężkiego zakażenia, długotrwałego głodzenia, spożywania alkoholu, odwodnienia, zaburzeń czynności wątroby |














