Zenofor to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który zawiera metforminę. Jest to lek z grupy biguanidów, który pomaga kontrolować poziom glukozy we krwi. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania leku Zenofor oraz schorzenia, które leczy.

Spis treści

• Wskazania do stosowania leku Zenofor
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wskazania do stosowania leku Zenofor

Zenofor jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zwłaszcza u pacjentów z nadwagą, gdy za pomocą diety i ćwiczeń fizycznych nie można uzyskać prawidłowego stężenia glukozy we krwi. Lek ten można stosować zarówno u dorosłych, jak i u dzieci od 10 roku życia.

• Dorośli: Zenofor można stosować w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną^[1].
• Dzieci i młodzież: Zenofor może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z insuliną u dzieci od 10 roku życia^[1].
• Zmniejszenie powikłań cukrzycy: U dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadwagą leczonych metforminą, stosowaną jako lek pierwszego rzutu w razie nieskuteczności diety, wykazano zmniejszenie powikłań cukrzycy^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Zenofor zależy od wieku pacjenta, czynności nerek oraz innych czynników zdrowotnych. Poniżej przedstawiono ogólne zalecenia dotyczące dawkowania:

• Dorośli: Zazwyczaj dawka początkowa to 500 mg lub 850 mg metforminy chlorowodorku, podawana 2 lub 3 razy na dobę w czasie lub po posiłku. Maksymalna zalecana dawka wynosi 3 g na dobę, przyjmowana w 3 podzielonych dawkach^[1].
• Dzieci i młodzież: Zwykle dawka początkowa to 500 mg lub 850 mg metforminy chlorowodorku raz na dobę w czasie lub po posiłku. Maksymalna zalecana dawka to 2 g na dobę, przyjmowana w 2 lub 3 podzielonych dawkach^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: Dawka metforminy powinna być ustalona na podstawie parametrów czynności nerek. Regularna kontrola czynności nerek jest konieczna^[1].

Przeciwwskazania

Zenofor nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na metforminę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Kwasica metaboliczna, w tym kwasica mleczanowa i cukrzycowa kwasica ketonowa^[1].
• Stan przedśpiączkowy w cukrzycy^[1].
• Ciężka niewydolność nerek (GFR < 30 ml/min)^[1].
• Ostre stany chorobowe wiążące się z ryzykiem zaburzeń czynności nerek, takie jak odwodnienie, ciężkie zakażenie, wstrząs^[1].
• Choroby mogące być przyczyną niedotlenienia tkanek, takie jak niewyrównana niewydolność serca, niewydolność oddechowa, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, wstrząs^[1].
• Niewydolność wątroby, ostre zatrucie alkoholem, alkoholizm^[1].

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania leku Zenofor należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:

• Kwasica mleczanowa: Jest to bardzo rzadkie, ale ciężkie powikłanie metaboliczne, które może wystąpić w przypadku nagłego pogorszenia czynności nerek, chorób układu krążenia lub układu oddechowego, lub posocznicy. W przypadku wystąpienia objawów takich jak duszność, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia i hipotermia, należy natychmiast przerwać stosowanie metforminy i skontaktować się z lekarzem^[1].
• Czynność nerek: Wartość GFR powinna być oznaczona przed rozpoczęciem leczenia, a następnie w regularnych odstępach czasu. Metformina jest przeciwwskazana u pacjentów z GFR < 30 ml/min^[1].
• Czynność mięśnia sercowego: Pacjenci z niewydolnością serca są bardziej narażeni na wystąpienie niedotlenienia i niewydolności nerek. Metformina może być stosowana u pacjentów ze stabilną, przewlekłą niewydolnością serca, jeżeli regularnie kontroluje się czynność serca i funkcje nerek^[1].
• Podawanie środków kontrastowych zawierających jod: Donaczyniowe podanie środków kontrastowych zawierających jod może doprowadzić do nefropatii wywołanej środkiem kontrastowym, powodując kumulację metforminy i zwiększenie ryzyka kwasicy mleczanowej. Należy przerwać stosowanie metforminy przed badaniem lub podczas badania obrazowego i nie stosować jej przez co najmniej 48 godzin po badaniu^[1].
• Zabiegi chirurgiczne: Podawanie metforminy musi być przerwane bezpośrednio przed zabiegiem chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym, podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. Leczenie można wznowić nie wcześniej niż po 48 godzinach po zabiegu chirurgicznym lub wznowieniu odżywiania doustnego oraz dopiero po ponownej ocenie czynności nerek^[1].

Słownik pojęć

• Metformina – Lek przeciwcukrzycowy z grupy biguanidów, który zmniejsza hiperglikemię w osoczu na czczo i po posiłkach.
• Cukrzyca typu 2 – Choroba metaboliczna charakteryzująca się wysokim poziomem glukozy we krwi z powodu oporności na insulinę lub niewystarczającej produkcji insuliny.
• Kwasica mleczanowa – Rzadkie, ale ciężkie powikłanie metaboliczne, które może wystąpić w przypadku nagłego pogorszenia czynności nerek, chorób układu krążenia lub układu oddechowego, lub posocznicy.
• GFR – Wskaźnik filtracji kłębuszkowej, który ocenia czynność nerek.
• Hiperglikemia – Stan, w którym poziom glukozy we krwi jest zbyt wysoki.
• Hipoglikemia – Stan, w którym poziom glukozy we krwi jest zbyt niski.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku