Dawkowanie leku Xifaxan 400 mg: Jak i kiedy stosować lek?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie i sposób podawania
• Szczególne grupy pacjentów
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Xifaxan 400 mg jest stosowany w leczeniu objawowej, niepowikłanej choroby uchyłkowej jelita grubego u pacjentów dorosłych stosujących dietę bogatoresztkową. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku, sposób jego podawania oraz ważne informacje dotyczące stosowania leku w różnych grupach pacjentów.

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka leku Xifaxan 400 mg to:

• Objawowa niepowikłana choroba uchyłkowa jelita grubego: Pacjenci dorośli stosujący dietę bogatoresztkową powinni przyjmować 400 mg (1 tabletka 400 mg) co 12 godzin przez 7 dni. W razie potrzeby leczenie można powtarzać co miesiąc przez kolejne 11 miesięcy (w sumie maksymalnie 12 cykli po 7 dni każdy). Po zupełnym ustąpieniu objawów podawanie leku powinno zostać przerwane. Pojedynczy okres leczenia ryfaksyminą nie powinien być dłuższy niż 7 dni. Każde ponowne włączenie ryfaksyminy powinno być poprzedzone okresem bez stosowania produktu leczniczego trwającym 30 dni^[1].

Sposób podawania: Ryfaksymina może być przyjmowana z posiłkiem lub poza porą posiłków. Podawać doustnie, popić szklanką wody^[1].

Szczególne grupy pacjentów

W przypadku niektórych grup pacjentów dawkowanie leku Xifaxan 400 mg może wymagać szczególnej uwagi:

• Pacjenci z niewydolnością nerek: Pomimo że zmiana dawkowania nie jest zalecana, należy zachować ostrożność w tej grupie pacjentów^[1].
• Pacjenci z niewydolnością wątroby: Nie ma konieczności modyfikacji dawki w tej grupie pacjentów^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: Nie jest wymagana modyfikacja dawki, ponieważ dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ryfaksyminy nie wykazywały żadnych różnic pomiędzy pacjentami w podeszłym wieku i młodszymi^[1].

Przeciwwskazania

Lek Xifaxan 400 mg nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub inne ryfamycyny, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Reakcje nadwrażliwości obejmują złuszczające zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy oraz anafilaksję^[1].
• Niedrożność jelit, nawet częściowa, oraz ciężkie wrzodziejące zapalenie jelita grubego^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Xifaxan 400 mg może wywoływać działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do najczęstszych działań niepożądanych należą:

• Częste: Wzdęcie, ból brzucha, zaparcie, nagła potrzeba wypróżnienia, biegunka, wzdęcie z oddawaniem gazów, nudności, bolesne parcie na stolec, wymioty, gorączka, zawroty głowy, ból głowy^[2].
• Niezbyt częste: Ból w górnej części brzucha, płyn w jamie brzusznej (wodobrzusze), niestrawność, suchość w jamie ustnej, zaburzenia szybkości transportu pokarmu w jelitach, obecność świeżej krwi w stolcu, stolce z domieszką śluzu, zaburzenia smaku, nieprawidłowe wyniki badań krwi (zwiększenie liczby krwinek białych, tj. limfocytów, zwiększenie liczby monocytów, zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych), kołatanie serca, zawroty głowy, ból ucha, podwójne widzenie, osłabienie, ból i dyskomfort, dreszcze, brak skuteczności leku, zmęczenie, choroba grypopodobna, puchnięcie nóg i (lub) rąk, grzybica (kandydoza), drożdżakowe zakażenie pochwy, zapalenie nosa i gardła, zapalenie gardła, zakażenia górnych dróg oddechowych, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (wzrost aktywności aminotransferazy asparaginianowej), wzrost ciśnienia tętniczego krwi, obecność krwinek i krwi w moczu, jadłowstręt (anoreksja), odwodnienie, ból pleców, skurcz mięśni, osłabienie siły mięśniowej, ból szyi, ból mięśni, brak smaku, niedoczulica, migrena, uczucie kłucia i pieczenia, ból zatok, senność, zaburzenia snu, bezsenność, nerwowość, krew w moczu, cukier w moczu, częstomocz, wielomocz, nadmiernie częste miesiączkowanie, kaszel, suchość w gardle, duszność, nieżyt nosa, ból gardła i krtani, wodnisty katar, zimne poty, wysypka, osutka (zmiany skórne), reakcje wrażliwości na światło, nagłe zaczerwienienie twarzy^[2].
• Częstość nieznana: Nieprawidłowe wyniki badań krwi (zmniejszona liczba płytek krwi, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, nadwrażliwość, zaburzenia międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR), zakażenia bakteriami z rodzaju Clostridium (C. difficile), uogólniona reakcja, przypominająca ciężką reakcję alergiczną, dotycząca jednocześnie kilku narządów, zwykle układu krążenia, płuc, skóry (reakcja rzekomoanafilaktyczna), reakcja alergiczna objawiająca się obrzękiem skóry i (lub) błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy), obrzęk twarzy, zapalenie skóry, wyprysk, zaczerwienienie skóry, świąd, wybroczyny, pokrzywka, plamica, stan przedomdleniowy^[2].

Słownik pojęć

• Ryfaksymina – antybiotyk należący do grupy ryfamycyn, stosowany w leczeniu zakażeń jelitowych.
• Choroba uchyłkowa jelita grubego – stan, w którym w ścianie jelita grubego tworzą się małe kieszonki (uchyłki), które mogą ulec zapaleniu.
• Objawowa niepowikłana choroba uchyłkowa – choroba uchyłkowa jelita grubego, która powoduje objawy, ale nie prowadzi do poważnych powikłań.
• Niewydolność nerek – stan, w którym nerki nie są w stanie prawidłowo filtrować odpadów z krwi.
• Niewydolność wątroby – stan, w którym wątroba nie jest w stanie prawidłowo wykonywać swoich funkcji.
• Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk skóry, błon śluzowych i tkanek podskórnych, często spowodowany reakcją alergiczną.
• Zespół Stevensa-Johnsona – ciężka reakcja skórna, która może zagrażać życiu, objawiająca się bolesną wysypką i powstawaniem pęcherzy na skórze, ustach, oczach i genitaliach.

Podsumowanie

Lek Xifaxan 400 mg jest skutecznym środkiem w leczeniu objawowej, niepowikłanej choroby uchyłkowej jelita grubego u pacjentów dorosłych stosujących dietę bogatoresztkową. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza, przestrzegając odpowiednich dawek i okresów leczenia. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub wystąpienia działań niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku