Wskazania do stosowania leku Viavardis: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Lek Viavardis jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Zaburzenia erekcji to stan, w którym mężczyzna ma trudności z uzyskaniem lub utrzymaniem erekcji wystarczającej do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Lek Viavardis zawiera substancję czynną wardenafil, która należy do grupy leków zwanych inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 (PDE5). Wardenafil działa poprzez zwiększenie napływu krwi do prącia, co umożliwia uzyskanie i utrzymanie erekcji^[1][2].

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Lek Viavardis jest wskazany do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Zaburzenia erekcji to niezdolność uzyskania lub utrzymania wzwodu prącia w stopniu wystarczającym do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Aby lek Viavardis był skuteczny, konieczna jest stymulacja seksualna^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka początkowa leku Viavardis to 10 mg, przyjmowane w razie potrzeby około 25 do 60 minut przed rozpoczęciem aktywności seksualnej. W zależności od skuteczności i tolerancji dawkę można zwiększyć do 20 mg lub zmniejszyć do 5 mg. Maksymalna zalecana dawka wynosi 20 mg, a maksymalna zalecana częstość stosowania to raz na dobę^[1].

Przeciwwskazania

Lek Viavardis nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[1][2]:

• Nadwrażliwość na wardenafil lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Jednoczesne stosowanie azotanów lub donorów tlenku azotu.
• Pacjenci, którzy utracili wzrok w jednym oku w wyniku niezwiązanej z zapaleniem tętnic przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION).
• Pacjenci z ciężkimi chorobami układu krążenia, takimi jak niestabilna dławica piersiowa lub ciężka niewydolność serca.
• Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów cytochromu CYP3A4, takich jak ketokonazol i itrakonazol, u mężczyzn w wieku powyżej 75 lat.
• Jednoczesne stosowanie inhibitorów proteazy wirusa HIV, takich jak rytonawir i indynawir.
• Jednoczesne stosowanie inhibitorów PDE5 i produktów leczniczych pobudzających cyklazę guanylową, takich jak riocyguat.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Viavardis może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest ból głowy. Inne możliwe działania niepożądane to^[1][2]:

• Bardzo często (≥1/10): ból głowy.
• Często (≥1/100 do <1/10): zawroty głowy, nagłe zaczerwienienie, katar, niestrawność.
• Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100): obrzęk skóry i błon śluzowych, zaburzenia snu, drętwienie, senność, wpływ na wzrok, dzwonienie w uszach, szybkie bicie serca, duszność, ból brzucha, biegunka, wymioty, nudności, suchość w jamie ustnej, wysypka, ból pleców, przedłużone erekcje, złe samopoczucie.
• Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000): zapalenie spojówek, reakcja alergiczna, niepokój, omdlenie, utrata pamięci, napad drgawek, zwiększone ciśnienie w gałce ocznej, wpływ na serce, zwiększone lub zmniejszone ciśnienie tętnicze krwi, krwawienie z nosa, wrażliwość skóry na światło słoneczne, bolesne erekcje, ból w klatce piersiowej, przemijające zmniejszenie dopływu krwi do części mózgu.
• Bardzo rzadko lub częstość nieznana (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób lub częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): krew w moczu, krwawienie z prącia, obecność krwi w nasieniu, nagły zgon, krwotok do mózgu.

Słownik pojęć

• Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (PDE5) – Leki stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji, które działają poprzez zwiększenie napływu krwi do prącia.
• Azotany – Leki stosowane w leczeniu dławicy piersiowej, które mogą wchodzić w interakcje z lekami na zaburzenia erekcji.
• Niezwiązana z zapaleniem tętnic przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION) – Stan, w którym dochodzi do utraty wzroku w wyniku uszkodzenia nerwu wzrokowego z powodu niedostatecznego dopływu krwi.
• Cytochrom CYP3A4 – Enzym wątrobowy odpowiedzialny za metabolizm wielu leków, w tym wardenafilu.
• Priapizm – Stan, w którym występuje nieustępujący wzwód prącia, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku