Szczepionka VERORAB jest stosowana w profilaktyce wścieklizny, zarówno przed, jak i po ekspozycji na wirusa wścieklizny. Wścieklizna jest śmiertelną chorobą wirusową, która może być przenoszona na ludzi przez ugryzienie lub zadrapanie przez zakażone zwierzę. Szczepionka VERORAB jest produkowana w hodowlach komórkowych i jest przeznaczona do stosowania u ludzi we wszystkich grupach wiekowych^[1].

Spis treści

• Profilaktyka przed ekspozycją
• Profilaktyka po ekspozycji
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Profilaktyka przed ekspozycją

Szczepienie przed ekspozycją na wirusa wścieklizny jest zalecane dla osób z grup wysokiego ryzyka zakażenia. Do tych grup należą:

• Pracownicy laboratoriów diagnostycznych, naukowo-badawczych i produkcyjnych pracujący z wirusem wścieklizny^[1].
• Lekarze weterynarii, ich asystenci, opiekunowie zwierząt, leśnicy (myśliwi) i preparatorzy zwierząt^[1].
• Osoby mające kontakt z potencjalnie wściekłymi zwierzętami, takimi jak psy, koty, skunksy, szopy pracze i nietoperze^[1].
• Dorośli i dzieci przebywające lub podróżujące do obszarów, gdzie występuje zagrożenie zakażenia się wścieklizną^[1].

Profilaktyka po ekspozycji

Profilaktyka po ekspozycji powinna być rozpoczęta jak najszybciej po podejrzewanym kontakcie z wirusem wścieklizny. Proces ten obejmuje:

• Odpowiednie opatrzenie rany, w tym dokładne przepłukanie i przemycie mydłem lub detergentem oraz dużą ilością wody i (lub) środków wirusobójczych^[1].
• Podanie szczepionki przeciw wściekliźnie zgodnie z zaleceniami WHO, w zależności od stopnia narażenia, stanu uodpornienia pacjenta i stanu zwierzęcia pod kątem wścieklizny^[1].
• W razie potrzeby, podanie immunoglobuliny przeciw wściekliźnie^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Szczepionka VERORAB może być podawana domięśniowo (im.) lub śródskórnie (id.). Zalecane dawki to:

• Podanie domięśniowe: 0,5 ml szczepionki po rekonstytucji^[1].
• Podanie śródskórne: 0,1 ml szczepionki po rekonstytucji w każde miejsce wstrzyknięcia^[1].

Profilaktyka przed ekspozycją może być przeprowadzona zgodnie z jednym z poniższych schematów:

1. Schemat tradycyjny: podanie domięśniowe w dniu 0, 7, 21 lub 28^[1].
2. Schemat tygodniowy: podanie domięśniowe w dniu 0 i 7^[1].
3. Schemat tygodniowy śródskórny: podanie śródskórne w dniu 0 i 7^[1].

Przeciwwskazania

Szczepionka VERORAB nie powinna być stosowana przed ekspozycją w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek z pozostałych składników szczepionki^[1].
• Reakcja alergiczna po poprzednim podaniu szczepionki VERORAB lub jakiejkolwiek innej szczepionki o takim samym składzie^[1].
• Gorączka lub ostra choroba (w takim przypadku preferowane jest przełożenie szczepienia)^[1].

Nie ma przeciwwskazań do szczepienia po ekspozycji, biorąc pod uwagę śmiertelny przebieg potwierdzonego zakażenia wścieklizną^[1].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, szczepionka VERORAB może powodować działania niepożądane. Większość z nich jest łagodna i ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni. Do najczęstszych działań niepożądanych należą:

• Ból głowy^[1].
• Złe samopoczucie^[1].
• Ból mięśni^[1].
• Ból w miejscu wstrzyknięcia^[1].

Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka, świąd, a także reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy^[1].

Słownik pojęć

• Wścieklizna – Śmiertelna choroba wirusowa przenoszona przez zakażone zwierzęta.
• Profilaktyka – Działania mające na celu zapobieganie chorobom.
• Immunoglobulina – Białko odpornościowe stosowane w leczeniu i profilaktyce chorób zakaźnych.
• Reakcja anafilaktyczna – Ciężka, potencjalnie zagrażająca życiu reakcja alergiczna.
• Obrzęk naczynioruchowy – Nagły obrzęk skóry, błon śluzowych i tkanek podskórnych.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku