Wskazania do stosowania leku Valtricom: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Spis treści

• Wskazania do stosowania leku Valtricom
• Skład leku Valtricom
• Mechanizm działania leku Valtricom
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania leku Valtricom

Lek Valtricom jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego (nadciśnienia) u dorosłych pacjentów. Jest to lek złożony, który zawiera trzy substancje czynne: amlodypinę, walsartan oraz hydrochlorotiazyd. Lek ten jest przeznaczony dla pacjentów, u których uzyskano kontrolę ciśnienia tętniczego podczas przyjmowania tych trzech substancji czynnych oddzielnie i dla których korzystne może być przyjmowanie jednej tabletki zawierającej wszystkie trzy substancje^[1][2].

Skład leku Valtricom

Każda tabletka leku Valtricom zawiera trzy substancje czynne:

• Amlodypina – należy do grupy antagonistów wapnia, które zapobiegają przenikaniu wapnia do ścian naczyń krwionośnych, co hamuje ich skurcz^[1].
• Walsartan – należy do grupy antagonistów receptora angiotensyny II, które blokują działanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń krwionośnych^[1].
• Hydrochlorotiazyd – należy do grupy tiazydowych leków moczopędnych, które zwiększają objętość moczu, co również obniża ciśnienie tętnicze^[1].

Mechanizm działania leku Valtricom

Valtricom działa poprzez trzy różne mechanizmy, które razem pomagają kontrolować ciśnienie krwi:

• Amlodypina – rozszerza naczynia krwionośne, co zmniejsza opór naczyniowy i obniża ciśnienie krwi^[1].
• Walsartan – blokuje działanie angiotensyny II, co zapobiega skurczowi naczyń krwionośnych i obniża ciśnienie krwi^[1].
• Hydrochlorotiazyd – zwiększa wydalanie moczu, co zmniejsza objętość krwi krążącej i obniża ciśnienie krwi^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka leku Valtricom to jedna tabletka na dobę, przyjmowana najlepiej rano. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków^[1][2].

Przeciwwskazania

Leku Valtricom nie należy stosować w następujących przypadkach:

• Uczulenie na amlodypinę, walsartan, hydrochlorotiazyd lub inne składniki leku^[1][2].
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby^[1][2].
• Bezmocz (brak oddawania moczu)^[1][2].
• Znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego (niedociśnienie)^[1][2].
• Zwężenie zastawki aorty lub wstrząs kardiogenny^[1][2].
• Cukrzyca lub zaburzenia czynności nerek i jednoczesne leczenie aliskirenem^[1][2].

Słownik pojęć

• Wysokie ciśnienie tętnicze (nadciśnienie) – stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak choroby serca i udar.
• Amlodypina – lek należący do grupy antagonistów wapnia, który rozszerza naczynia krwionośne i obniża ciśnienie krwi.
• Walsartan – lek należący do grupy antagonistów receptora angiotensyny II, który blokuje działanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń krwionośnych.
• Hydrochlorotiazyd – lek należący do grupy tiazydowych leków moczopędnych, który zwiększa wydalanie moczu i obniża ciśnienie krwi.
• Bezmocz – stan, w którym pacjent nie oddaje moczu.
• Niedociśnienie – znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi.
• Zwężenie zastawki aorty – stan, w którym zastawka aorty jest zwężona, co utrudnia przepływ krwi z serca do aorty.
• Wstrząs kardiogenny – stan, w którym serce nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości krwi do komórek ciała.
• Aliskiren – lek obniżający ciśnienie tętnicze, stosowany w leczeniu nadciśnienia.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku